Rust

Συνοψη: Ο Λούκας διαπράττει σοβαρό έγκλημα με σκοπο να προστατέψει τον αδελφό του. Λιγο πριν τη κρεμάλα συναντιέται με τον 'μπαρουτοκαπνισμένο' παππού του και ξεκινούν ένα προσωπικό road trip ενώ στο κατόπι τους βρίσκονται ο παράφρων σερίφης μαζί με τα τσιράκια του

Γνώμη: Να θυμήσουμε ότι το όλο εγχείρημα σκεπάστηκε απο ένα μαύρο σύννεφο καθώς η διεθύντρια φωτογραφίας (Halyna Hutchins) και δεξί χέρι του σκηνοθέτη σκοτώθηκε ύστερα απο τραγική αμέλεια οταν ένα πιστόλι εκπυρσοκρότησε με πραγματικές σφαίρες στα χέρια του Άλεκ Μπάλντουιν. Έπειτα απ αυτό, το 2021 που γυρiζόνταν η ταινια σταμάτησαν τα πάντα και ολοκληρώθηκαν το 2023 ύστερα απο την επιμονή του πρωταγωνιστή της και του σκηνοθέτη Joel Souza σαν ελάχιστο φόρο τιμής στο κορίτσι που χάθηκε.

Όπως ακριβώς έγινε με το The Crow του Alex Proyas, έτσι και εδώ υπάρχει μια διάχυτη μελαγχολία και ένα βαρύ πέπλο θρήνου στην όλη ατμόσφαιρα.

Σε συνδυασμό με τη μαγική κινηματογράφηση του Rust, η ταινιά διαθέτει σπουδαίες εικόνες: σαν να ήξερε η Hutchins οτι θα τα δώσει όλα ή τώρα ή ποτέ....

Δε γνωρίζουμε αν θα πρέπει να μπεί στη σύζήτηση οτι πρόκειται για ένα απο τα ωραιότερα γουέστερν των τελευταίων ετών (όχι οτι υπάρχουν και πολλά), χωρίς ιδιαίτερο budget αλλα με μια περίσσια αγάπη προς το είδος.

Δεν θα πάρει σενάριο πρωτοτυπίας, ήδη απο την αρχή που ανταμώνουν ο Rust με τον Lucas έχεις μυριστεί που θα πάει η δουλειά, όμως το ελεγειακό του πράγματος με μεγάλα μαγευτικά πλάνα, σκαμμένα πρόσωπα και το ταξίδι ενός παππού με τον εγγονό του προς την όποια λύτρωση σε κρατάνε μέχρι τέλους.

Φυσικά μερικοί που δεν είναι fan των γουέστερν, δεν πιστεύουμε οτι θα βρούν κάτι αξιόλογο να ταυτιστούν, ενώ προφανώς οι νωχελικοί ρυθμοί αποτελούν το Νο 1 κίνδυνο για σκρολάρισμα σε ανούσια reels .

Ξεκάθαρα είναι μια βαριά εμπειρία, μάλλον θα το χαρακτηρίζαμε ένα ταξίδι αυτογνωσίας, λιτό και απέριττο...

Οι ηθοποιοί κάνουν αξιοπρεπώς τη δουλειά τους (με τον Baldwin να σηκώνει όλο το έργο σχεδόν στη πλάτη του), υπάρχουν τίμια πιστολίδια, ομως οι εικόνες ουρλιάζουν για μεγάλη οθόνη δυσκολέυοντας να χωρέσουν σε ένα κουτί (έστω και πολλών ιντσών) ενώ και το κοινό γουστάρει να αποδράσει πιστεύω μακριά απο το κινητό... 

Τώρα που γράφω νομίζω οτι μου άρεσε ακόμα περισσότερο το εργάκι.

Η Hutchins θα χαμογελάει εκεί που βρίσκεται άφησε πίσω της μια υπέροχη δουλειά...

Αλήθεια γιατί δε γυρίζονται περισσότερα γουέστερν και επίσης γιατί μια μερίδα κόσμου αρκείται σε άσφαιρα ταινιάκια;