Fountain of Youth

Σύνοψη: Ένας δαιμόνιος κυνηγός θησαυρών συγκεντρώνει μια ομάδα για μια περιπέτεια που θα τους αλλάξει τη ζωή. Για να ξεφύγουν όμως από τους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε βήμα, θα χρειαστεί τη βοήθεια κάποιου ακόμη πιο έξυπνου: της αποξενωμένης του αδελφής.

Άποψη: Ο Γκάι Ρίτσι ξέρει πολύ καλά να στήνει περιπέτειες και ταινίες δράσης, από τους εξαιρετικούς Σέρλοκ Χολμς, μέχρι το ανέμπνευστο μεν αλλά τίμιο και από τις καλύτερες live action εκδοχές ντισνεϊκών ταινιών, Αλαντίν ή πιο πρόσφατα το πλακατζίδικο και απολαυστικό The Ministry of Ungentlemanly Warfare.

Έχει πάρει φόρα και κάθε χρόνο κάτι μας δίνει και έτσι φέτος για την Apple TV (κρίμα γιατί θα άξιζε να το δούμε σε μεγάλη οθόνη) φτιάχνει κάτι ανάμεσα σε Ιντιάνα Τζόουνς και Λάρα Κροφτ με τις καλλιτεχνικές συνωμοσιολογίες του Νταν Μπράουν στις περιπέτειες του Ρόμπερτ Λάνγκντον (Κώδικας Ντα Βίντσι, Inferno κλπ).

Ο Τζον Κρασίνσκι μετατρέπεται σε έναν action star στην λογική που είχε κάποτε ο Τζόνι Ντεπ, με πλάκα, αφέλεια, ένα αβίαστο coolness και μια αβολοσύνη στις επαφές με τους άλλους ανθρώπους, ενώ η Νάταλι Πόρτμαν γίνεται η έξυπνη αδερφή που δουλεύει στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου μέχρι που καταλαβαίνει πως είναι αδύνατον να ξεφύγει από τα χνάρια του πατέρα της, που υπήρξε μέγας εξερευνητής αποκαλυπτικών μυστικών και γίνεται και εκείνη μια από τα ίδια.

Πρωτοτυπία σαφώς δεν υπάρχει, μιας και η ιδέα του παιδιού που συνεχίζει τις ανακαλύψεις του πατέρα ή παππού υπάρχουν μέχρι και στο Άρθουρ και οι Μίνιμόϊ του Λυκ Μπεσόν. Αυτό που υπάρχει όμως είναι οι περιπέτειες παλαιάς κοπής, των 90s και 00s με τους σταρ πρωταγωνιστές σε απλές, γεμάτες ένταση, δράση και χιούμορ ταινίες, στις οποίες δεν συμβαίνει τίποτα το σκοτεινό, ψαγμένο, elevated ή φιλοσοφικό, προσφέρουν απλώς αγνή διασκεδαστική εμπειρία.

Ο Ρίτσι ξεκινάει την ταινία με μια μεγάλη καταδίωξη με αυτοκίνητα και μηχανές στην Μπαγκόγκ, συνεχίζει με ξυλίκι μέσα σε ένα τρένο και κλείνει το πρώτο μέρος με μια ληστεία πίνακα στο Λονδίνο και όλα αυτά χωρίς πολλούς διαλόγους και συστάσεις χαρακτήρων.

Και όμως μέσα από αυτές τις «ανάλαφρες» για πολλούς σκηνές, έχουμε πιάσει όλο το νόημα της ιστορίας και της σύνδεσης των χαρακτήρων, κάτι που οφείλεται στο απλό μεν, αλλά καλογραμμένο σενάριο του James Vanderbilt (Zodiac, The Amazing Spider-Man, Scream-2022, Scream VI). Με ιδέες που έχουμε ξαναδεί από τα ψευδοαρχαιολογικά Ιντιάνα και Λάρα Κροφτ μέχρι τις Επικίνδυνες Αποστολές και τους Πειρατές της Καραϊβικής 4, όπου και εκεί ο Τζακ Σπάροου αναζητά την Πηγή της Νεότητας με χάρτες και αποστολές, η αλά Γκάι Ρίτσι Πηγή της Νεότητας γίνεται η καλοδεχούμενη και απαραίτητη, καλογυρισμένη και γεμάτη από συνωμοσίες, προδοσίες, καλούς-κακούς και ξύλο, περιπέτεια του καλοκαιριού που πολύ θα θέλαμε να απολαμβάναμε σε θερινό σινεμά.

Σίγουρα έχει τα σεναριακά κενά της, σίγουρα δεν δίνει ουσιαστικό ρόλο στους κακούς που τους χρησιμοποιεί ευκαιριακά για να στήσει πρόσκαιρες παγίδες στους «καλούς» και να τους εμποδίσει για λίγο το έργο, αλλά it is what it is που λένε και οι Αγγλοσάξωνες.