Apocalypse Z: The Beginning of the End

Συνοψη: Βιώνοντας μια τραγική απώλεια ο Manel ξυπνάει ένα πρωί και μαζί με τη θλίψη του έχει να αντιμετωπίσει εναν ιό που εξαπλώθηκε και -μαντέψτε- τι κάνει στοN κοσμάκη. Με σκοπό να φτάσει στην αδερφή του θα διασχίσει μέσα απο ορδές παρέα με τη γάτα του.

Γνωμη: Βασισμένο στο βιβλίο του Manel Loureiro με σκοπό να γίνει κάτι σαν τριλογία (το οποίο δεν ειναι καθόλου βέβαιο) στριμώχτηκε στη πλατφόρμα του Αmazon αυτο το zombie apocalyptic ταινιάκι ερχόμενο απο Ισπανία, με ξεκάθαρη αγάπη προς το Last of Us, το World War Ζ και ολίγον δράμα τύπου Walking Dead. Όλα τα παραπάνω βέβαια το έκαναν πολύ καλύτερα.

Η ταινία έχει δύο σοβαρά μειονεκτήματα.

Αργεί πάρα πολύ να πάρει μπρός και να σερβίρει το χάος του δεύτερου μισού μιάς και η συνταγή ενός σκεπτόμενου λυρικού ζομποφίλμ δεν λειτουργεί πολύ καλά. Σε αυτό έχει ευθύνη ο πρωταγωνιστής μας (Francisco Οrtiz) με ελάχιστο ερμηνευτικό εύρος καθώς κυκλοφορεί με την ίδια φάτσα ανιωθίλας σε όλη τη διάρκεια του φίλμ που σε μια ισπανική κόπια των 50-60 μπορεί και 70 αποχρώσεων του γκρί ίσως και να δούλευε, εδώ όμως μιλάμε για σκηνικά πανικού, το τέλος του κόσμου και κινδύνους σε κάθε γωνία. Δυστυχώς επτωχεύσαμεν αφου ο ήρωας μας μηδέν οξέα μηδέν λιπαρά.

Απο την άλλη έχουμε γερές σκηνές καταδίωξης και χαμού (όχι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί αλλά παρθενογένεση στο συγκεκριμένο είδος ούτε για αστείο), σπλάτερ τόσο όσο και ένα μπάτζετ με βάση το οποίο η ταινία κάνει ότι μπορεί καθώς ούτε εκεί ξανοιχτήκαμε.

Προφανώς στο Holywood θα είχε κάνει παπάδες το συγκεκριμένο αλλά και εδώ πάσχουμε απο τον σοβαρό ιό που ταλανίζει την τωρινή cine πραγματικότητα. Ταινία για πλάτφόρμα, που μεταφράζεται σε αυτόματο πιλότο, καθόλου όρεξη απο τους συντελέστές, μια δουλειά δημοσίου που θα γίνει γιατί πρέπει αλλά δε θα σκοτωθούμε κιόλας.

Αναλογιστείτε όταν έσκασε το ισπανικό 'RΕC' του 2007. Φρέσκο, απείρως τρομακτικό, οδήγησε σε ουκ ολίγες αντιγραφές ,έβαλε τα γυαλιά σε επίδοξους τρομοσκηνοθέτες..

Γενικότερα όποιος ξεπεράσει τον σκόπελο της πολύ αργής αρχής με τη πρώτη επίθεση να σκάει στο 40αλεπτο, θα περάσει συμπαθητικά.

Για τους φαν του είδους είναι μια χαρά γλυκάκι για τις γιορτινές μέρες αλλά το γερό φαγοπότι για τους μύστες θα γίνει με το 'We bury the dead' (που έκανε πρεμιέρα πριν λίγες ημέρες στις αίθουσες) και το δεύτερο μέρος της σειράς '28 Years Later' (στις 15 αυτο).

Μέχρι τότε για σπουδαίες ταινίες με ζόμπι (Που δεν είναι το Apocalypse Ζ) μπορείτε να επιστρέψετε στο Dawn of the dead του τρελάκια Ζακ Σνάιντερ, το  διασκεδαστικότατο Shaun of the Dead του Έντγκαρ Ράιτ, αλλά και ένα υστερικό Mads απο Γαλλία (2024) που πολύ κακώς πέρασε στα ψιλά...