Σύνοψη: Ο Theo (Σάιμον Πεγκ) είναι ένας επιτυχημένος μουσικός παραγωγός που ζει στο Λος Άντζελες. Μετά από τη γνωριμία τους σε μια φιλική μάζωξη, η Hannah (Τζούνο Τεμπλ), μια ντροπαλή νεαρή γυναίκα που γράφει τα δικά της τραγούδια, έρχεται κοντά με τον Theo. Όταν όμως εκείνος θα σταματήσει την αγωγή του, που ακολουθεί λόγω σχιζοφρένειας, η Χάνα θα περιπλανηθεί στην Πόλη των Αγγέλων, προσπαθώντας να τον βρει και να τον βοηθήσει.

Γνώμη: Η σύνδεση μεταξύ της δημιουργικότητας και της ψυχικής ασθένειας είναι μια πραγματικότητα, η οποία σε πολλές περιπτώσεις καλλιτεχνών δεν οδήγησε αίσιο τέλος. Εάν δε επικεντρωθούμε στον τομέα της μουσικής, τρανό παράδειγμα αποτελεί ο ιδιοφυής μουσικός παραγωγός Φιλ Σπέκτορ, γνωστός για το μαγικό του άγγιγμα στις δουλειές των Ike & Tina Turner, των Beatles και των Ramones, μεταξύ άλλων. Ο Σπέκτορ ήταν γνωστός για τον εκκεντρικό του χαρακτήρα, ο οποίος αργότερα θα αποδεικνυόταν ότι ήταν αποτέλεσμα χρόνιας ψυχικής ασθένειας, αλλά κανείς δεν περίμενε ότι τον Φεβρουάριο του 2003, η ηθοποιός Λάνα Κλάρκσον θα βρισκόταν νεκρή στο σπίτι του μουσικού παραγωγού, ο οποίος συνελήφθη στη συνέχεια για τον φόνο της και παραμένει μέχρι σήμερα στη φυλακή.

Το όνομα του Φιλ Σπέκτορ φυσικά και αναφέρεται στο “Lost Transmissions”, το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Κάθριν Ο΄Μπράϊαν. Στους τίτλους αρχής του διαβάζουμε ότι όσα θα παρακολουθήσουμε βασίζονται σε πραγματική ιστορία. Και όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους, δεν θα έχει πια σημασία ποιος μπορεί να είναι ο άνθρωπος που ενέπνευσε την Ο’Μπράϊαν για τη συγγραφή του σεναρίου της, καθώς η μιάμιση ώρα που έχει προηγηθεί είναι μια από τις πιο ειλικρινείς ματιές πάνω στο ζήτημα της ψυχικής ασθένειας, στις διαβρωτικές συνέπειες που έχει στη ζωή του πάσχοντα και την καθημερινότητα των ανθρώπων γύρω του, και στην αποτυχία του συστήματος υγείας των ΗΠΑ να τους βοηθήσει αποτελεσματικά.

Αυτό οφείλεται στην ψύχραιμη σκηνοθεσία και το καλογραμμένο σενάριο της Ο’Μπράϊαν, η οποία αντιμετωπίζει τα θέματα που θίγει με τρυφερότητα, αλλά και όση απόσταση απαιτείται για τυλίξει τον θεατή, χωρίς να τον κουράσει με αχρείαστες υπερβολές. Δίνει επίσης στον Σάιμον Πεγκ (“Shawn of the Dead”, “Hot Fuzz”) μια ευκαιρία να αποδείξει το υποκριτικό του εύρος, καθώς ενσαρκώνει τον Theo με έναν σπαρακτικό τρόπο, χωρίς να του δίνει κάποια “αβανταδόρικη σκηνή τρέλας”, αλλά αφήνοντάς τον να παρασυρθεί σταδιακά και να καταστραφεί κάτω από την αλύπητη γροθιά της σχιζοφρένειας.

Δίπλα του στέκεται επάξια η Τζούνο Τεμπλ (Vilyl, Maleficent) στον ρόλο της Hannah, φτιάχνοντας έναν εξίσου πολύπλοκο χαρακτήρα. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η μεταξύ τους σχέση δεν δημιουργεί καμία απορία για το γιατί η Hannah είναι διατεθειμένη να αφήσει στην άκρη τη δική της καριέρα ή ευτυχία, για να σώσει τον Theo. H Τεμπλ αξιοποιεί το ελάχιστο backstory του χαρακτήρα της, τις σιωπές και τις αντιδράσεις του, για να δημιουργήσει τον συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας. Η ανάγκη της να είναι δίπλα στον Theo, μια χαρισματική προσωπικότητα που μπορεί να τη βγάλει από το καβούκι της, και να τον βοηθήσει λένε περισσότερα για την ίδια παρά για εκείνον.

Εκτός από την ανάπτυξη των χαρακτήρων του, το “Lost Transmissions” καταφέρνει να κάνει κι ένα επιτυχημένο σχόλιο για τη μουσική βιομηχανία των ΗΠΑ, ειδικά για τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τους σταρ. Η Αλεξάντρα Νταντάριο (“Baywatch”) στον ρόλο της Dana Lee, μιας τραγουδίστριας που μοιάζει με μίξη μεταξύ της Ariana Grande και της Lady Gaga, εκμεταλλεύεται την Hannah για να τις γράψει το επόμενο χιτ. Όταν η Hannah της λέει ότι πρέπει να φύγει από το στούντιο γιατί έχει προκύψει κάτι σοβαρό, η Dana Lee δεν διστάζει να της υπενθυμίσει ότι “κάθε λεπτό του χρόνου της κοστίζει εκατομμύρια”. Οι σκηνές αυτές, σε συνδυασμό με τη φωτογραφία της ταινίας, στην οποία το LA παρουσιάζεται λουσμένο σε ένα λευκό, σχεδόν κλινικό φως, σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιο είναι το πραγματικό... τρελάδικο.

Published: 22 Mar 2020, 16:53
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Lost transmissions
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
105
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο