Βuried

Σε κάποιους από εσάς πιθανόν η το θέμα να φανεί κουραστικό, σε κάποιους άλλους συναρπαστικό. Ε, είναι ξεκάθαρα το δεύτερο!
Συγχαρητήρια στον μάγκα Κορτέζ, ο οποίος παίρνει μεγάλο ρίσκο, καθώς πρέπει να καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο επί μιάμιση ώρα δημιουργώντας δράσεις και ανατροπές χωρίς να έχει σαν σύμμαχό του το κλειστοφοβικό σκηνικό, μιας και όλο το φιλμ διαδραματίζεται σε ένα φέρετρο..
Με μια πανέξυπνη και αποτελεσματική στο έπακρο, σκηνοθεσία (επηρεασμένος από τον Χίτσκοκ) πετυχαίνει την ταύτιση του θεατή με τον πρωταγωνιστή, διοχετεύοντας παρόμοια συναισθήματα άγχους και δυσφορίας.
Ευτυχεί και σε μια αναπάντεχα πλήρη ερμηνεία από τον Ρέινολντς, ο οποίος καταφέρνει να αποτυπώσει όλες τις εναλλαγές στο «σκωτσέζικο ντους» χαρμολύπης στο οποίο υποβάλλεται κάθε τρεις και λίγο, χωρίς ούτε μια στιγμή να φανεί υπερβολικός ή ακόμα και –μεταφορικά- γκροτέσκος. Και με αναπάντεχο τέλος που θα σας αφήσει λίγο... λαλάκες.
Παρά τον θεωρητικό του περιορισμό, το «Buried» είναι ένα πολυποίκιλο στην δομή του θρίλερ, το οποίο σίγουρα θα σας ενθουσιάσει.
Α.Κ.