Νέοι διανομείς ποντάρουν στις αίθουσες – με αισιοδοξία, στρατηγικές και ρίσκο

Μπορεί η κινηματογραφική αγορά να μοιάζει με ναρκοπέδιο, αλλά μια νέα γενιά ανεξάρτητων διανομέων αποφασίζει να μπει στο παιχνίδι. Με αισιοδοξία, στρατηγικές και αρκετό ρίσκο.

Η ερώτηση που αιωρείται πάνω από τη βιομηχανία τα τελευταία χρόνια, είναι απλή: υπάρχει πραγματικά χώρος για νέους διανομείς; Η απάντηση, σύμφωνα με όσους το τολμούν, είναι «ίσως – αλλά γιατί όχι;». Διαβάσαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα στο Filmmaker  και σας την μεταφέρουμε: 

Υπήρξε ποτέ μια πραγματικά καλή στιγμή για την εκκίνηση μιας ανεξάρτητης εταιρείας διανομής ταινιών; Ίσως όχι, παραδέχεται η Ντανιέλ ΝτιΤζιάκομο, πρώην στέλεχος στην Utopia και την The Orchard, και μία εκ των συνεταίρων στο νέο σχήμα διανομής που λανσαρίστηκε στο Sundance με το όνομα Subtext. «Πάντα λειτουργούσαμε υπό τη σκιά γιγάντων, και ήταν πάντα μια ανηφορική μάχη», δηλώνει η ίδια, περιγράφοντας την ιστορική πίεση των μεγάλων στούντιο πάνω στην ανεξάρτητη δημιουργία. 

Ωστόσο, η αίσθηση της αλλαγής είναι διάχυτη. «Πιστεύουμε ότι η αγορά αυτοδιορθώνεται τα τελευταία χρόνια», λέει ο συνεπικεφαλής της Subtext, Μπράιαν Λέβι. «Και ότι βρισκόμαστε πλέον στο χείλος ενός γόνιμου εδάφους για νέες ευκαιρίες». Η Subtext δεν είναι μόνη σε αυτό το ταξίδι. Τους τελευταίους μήνες, πλήθος νέων εταιρειών έχουν σπεύσει στη διανομή. Αυτή η ιδιότροπη αγορά έχει επιτέλους ανακτήσει κάποια δυναμική, χάρη σε πιο ποιοτικές ανεξάρτητες παραγωγές όπως το Hamnet και το Marty Supreme που τα πηγαίνουν καλά στο box office, μια αύξηση των νεότερων θεατών που επιστρέφουν στις αίθουσες και τις εταιρείες streaming που συνειδητοποιούν ότι χρειάζονται ακόμη περισσότερες ταινίες για να γεμίσουν τις αχανείς βιβλιοθήκες τους.

Πρόκειται για τον βασικό νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Όπως σημειώνει ένας γνώστης της βιομηχανίας: «Οι πλατφόρμες streaming κατανοούν ότι οι ταινίες που κυκλοφορούν στις αίθουσες αποδίδουν καλύτερα στις πλατφόρμες τους. Έτσι, τώρα, υπάρχει αυτή η εξάπλωση νέων ανεξάρτητων διανομέων που μπορούν να τους παρέχουν το περιεχόμενο». Η αίθουσα λειτουργεί πλέον ως οντολογικός επικυρωτής: μια ταινία «υπάρχει» πραγματικά στον ψηφιακό κόσμο μόνο αφού έχει αφήσει το ίχνος της στον φυσικό.

Οι περισσότερες από τις νέες εταιρείες ακολουθούν ένα από δύο γνώριμα μοντέλα. Η προσέγγιση «από πάνω προς τα κάτω», με μεγαλύτερες δαπάνες, περιλαμβάνει την κυκλοφορία και το μάρκετινγκ ταινιών σε ευρεία διανομή για να προκληθεί αίσθηση στο box office πριν την πώληση σε κάποια πλατφόρμα. Η πιο ευέλικτη και στοχευμένη προσέγγιση «από κάτω προς τα πάνω» συνεπάγεται την αξιοποίηση εξειδικευμένου κοινού και την υποστήριξη από τη βάση για την τροφοδότηση ενοικιάσεων και αγορών (TVOD) σε πλατφόρμες όπως το Amazon Prime και το Apple/iTunes.

Ενώ η ετυμηγορία εκκρεμεί για το αν κάποια από αυτές τις εταιρείες θα ευδοκιμήσει και θα επιβιώσει, η ύπαρξή τους και μόνο εμπνέει συγκρατημένη αισιοδοξία. Όπως λέει η Ρένα Ρόνσον, συνέταιρος και επικεφαλής του UTA Independent Film Group: «Μια ευρύτερη δεξαμενή εγχώριων αγοραστών ενισχύει την αγορά μειώνοντας τον κίνδυνο οι ταινίες να φεύγουν από τα φεστιβάλ χωρίς διανομή στις ΗΠΑ, δημιουργώντας τελικά μια υγιέστερη και πιο σταθερή αγορά».

Μία από τις μεγαλύτερες και καλύτερα χρηματοδοτούμενες, η Black Bear, η εταιρεία παραγωγής πίσω από το Train Dreams, ξεκίνησε το σκέλος διανομής της πέρυσι. Έκανε την πρώτη της συμφωνία στο Sundance, με μεσολάβηση της Ρόνσον της UTA, αποκτώντας το Wicker, ένα διεστραμμένο ερωτικό δράμα με την Ολίβια Κόλμαν. Η Row K, δημιούργημα της επενδυτικής Media Capital Technologies, ακολουθεί μια παρόμοια στρατηγική, αν και πρόσφατα συνάντησε εμπόδια με αναφορές για προβλήματα ρευστότητας και αποχωρήσεις στελεχών.

«Πολλοί πίστευαν ότι η κινηματογραφική αγορά επρόκειτο να πεθάνει, αλλά στην πραγματικότητα επιστρέφει», λέει ο συμπρόεδρος της Row K, Κρίστοφερ Γούντροου, αναφέροντας τους κάτω των 40 ετών ως τη γρηγορότερα αναπτυσσόμενη δημογραφική ομάδα αγοραστών εισιτηρίων. «Όταν οι άνθρωποι φοβούνται ή πιστεύουν ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τη βιομηχανία, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή», συνεχίζει, «επειδή μπορείς να αποκτήσεις ταινίες για λιγότερα χρήματα από ό,τι θα έκανες διαφορετικά».

Ωστόσο, οι προκλήσεις της αγοράς arthouse επηρέασαν τη στρατηγική της Row K. Μετά την πρώτη της κυκλοφορία, το Dead Man’s Wire του Γκας Βαν Σαντ, το οποίο κέρδισε λίγο πάνω από 2,2 εκατομμύρια δολάρια, η εταιρεία αναγκάστηκε «να αξιολογήσει και να βελτιώσει τη στρατηγική μας ως νέος εισερχόμενος που χτίζει σε μια άκρως ανταγωνιστική αγορά». Επισήμαναν μια στροφή προς την «ιεράρχηση εμπορικά βιώσιμων τίτλων», χτίζοντας παράλληλα όσο το δυνατόν περισσότερο buzz, ώστε οι πλατφόρμες streaming να μη χρειάζεται να το κάνουν.

Για πολλούς, όλα αφορούν την κινητοποίηση του εξειδικευμένου κοινού. Μπορεί να ακούγεται σαν κλισέ, αλλά οι άνθρωποι πραγματικά λαχταρούν εμπειρίες και το να είναι μέρος μιας κοινότητας και μιας απτής εμπειρίας, όπου σχετίζονται με άλλους ανθρώπους και άλλους θαυμαστές.

Επειδή «η ανακάλυψη ταινιών γίνεται δυσκολότερη στο SVOD (streaming)», λέει ο Λέβι, «πιστεύουμε ότι υπάρχει μια ανανεωμένη ευκαιρία με μια στοχευμένη προσέγγιση μάρκετινγκ για να ενεργοποιήσουμε αυτά τα κοινά να πάνε στις αίθουσες και στο TVOD, ειδικά αν δεν υπάρχει πουθενά αλλού να βρεις την ταινία σου εκτός από ενοικίαση ή αγορά». «Αναζητούμε ταινίες με στοχευμένο κοινό που μπορούμε να προσεγγίσουμε με χαμηλό κόστος».

Όπως έχει αποδειχθεί, η θεατρική διανομή για ανεξάρτητες ταινίες ήταν πάντα δύσκολη. Το αν αυτή η νέα γενιά διανομέων θα τα καταφέρει; Κανείς δεν ξέρει. Αλλά τουλάχιστον, για πρώτη φορά μετά από καιρό, φαίνεται ότι κάποιος είναι διατεθειμένος να το δοκιμάσει.