Αφιέρωμα: Οι κορυφαίες ταινίες των 40s
Υπάρχουν ταινίες που αντέχουν στον χρόνο και υπάρχουν ταινίες που μοιάζουν να εφευρίσκουν τον ίδιο τον χρόνο του κινηματογράφου. Το “Citizen Kane” του Όρσον Ουέλς ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Σε νέα ψηφοφορία κριτικών για τις σημαντικότερες ταινίες της δεκαετίας του 1940, το φιλμ του 1941 βρέθηκε — σχεδόν μοιραία — στην κορυφή. Και πώς να μην βρεθεί; Η ταινία του Όρσον Ουέλς δεν θεωρείται αριστούργημα μόνο επειδή το αποφάσισαν οι θεωρητικοί. Θεωρείται αριστούργημα επειδή πραγματικά άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο γυρίζονται, μοντάρονται και αφηγούνται οι ταινίες. Η deep focus φωτογραφία του Γκρεγκ Τόλαντ, τα τεράστια βάθη πεδίου, οι σκιές, οι παραμορφωτικές γωνίες λήψης, το αφηγηματικό σπάσιμο του χρόνου — όλα αυτά έγιναν blueprint για τις επόμενες οκτώ δεκαετίες κινηματογράφου. Το φιλμ του Όρσον Ουέλς συνεχίζει να λειτουργεί σαν μια υπενθύμιση ότι το σινεμά υπήρξε κάποτε χώρος επανάστασης.
ΣΧΕΤΙΚΑΑφιέρωμα: Το τουρκικό σινεμά του σήμερα
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στην πρωτιά του “Citizen Kane”, αλλά και στο τι αποκαλύπτει συνολικά αυτή η επιστροφή στα 40s: μια δεκαετία όπου ο κινηματογράφος γεννούσε νέες μορφές μέσα από πόλεμο, ερείπια, λογοκρισία και καλλιτεχνική απόγνωση.
Η λίστα των υπόλοιπων ταινιών που ακολούθησαν το “Citizen Kane” λειτουργεί σχεδόν σαν χαρτογράφηση της μεταπολεμικής ψυχής του σινεμά. Το “Casablanca” δεν είναι μόνο ένα ρομαντικό δράμα αλλά το σημείο όπου ο μύθος του αμερικανικού ηρωισμού συναντά τη μελαγχολία του χαμένου έρωτα. Το “The Third Man” μετατρέπει τα ερείπια της Βιέννης σε έναν ηθικά διαλυμένο λαβύρινθο. Το “The Bicycle Thieves” του Ντε Σίκα αλλάζει για πάντα τη σχέση κινηματογράφου και πραγματικότητας, φέρνοντας τη ζωή των απλών ανθρώπων στο κέντρο της εικόνας χωρίς κανένα ίχνος χολιγουντιανής εξιδανίκευσης.
Και φυσικά, υπάρχει το “The Red Shoes”, ίσως η πιο αισθησιακή ταινία για την καλλιτεχνική εμμονή που γυρίστηκε ποτέ. Οι Πάουελ και Πρέσμπεργκερ κατασκεύασαν ένα φιλμ όπου το χρώμα, το σώμα και η κίνηση γίνονται ψυχολογική κατάσταση. Ένα έργο που επηρέασε από τον Σκορσέζε μέχρι τον Αρι Άστερ.
Το “Double Indemnity” ουσιαστικά θεμελίωσε το film noir ως κινηματογραφική κοσμοθεωρία. Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ μετατράπηκε σε απόλυτο σύμβολο ανδρικής κυνικότητας και ρομαντικής ήττας μέσα από το “The Maltese Falcon” και το “Casablanca”. Και την ίδια στιγμή, στη ναζιστικά κατεχόμενη Γαλλία, ο Μαρσέλ Καρνέ γύριζε το “Children of Paradise”, μια ταινία που μοιάζει με αντίσταση μέσω ποίησης.
ο συγκλονιστικό με τα 40s είναι ότι όλη αυτή η κινηματογραφική έκρηξη συνέβη εν μέσω παγκόσμιου χάους. Η μισή Ευρώπη καιγόταν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Χόλιγουντ λειτουργούσε κάτω από τον ασφυκτικό Hays Code και χώρες ολόκληρες δεν είχαν ούτε τα μέσα να παράγουν ταινίες. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη, ο κινηματογράφος ενηλικιώθηκε. Ακολουθεί η λίστα με τις επιλογές:
1) Citizen Kane (Welles) — 61 votes
2) Casablanca (Curtis) — 38
3) Bicycle Thieves (De Sica) — 27
4) The Third Man (Reed) — 25
5) Double Indemnity (Wilder) — 19
6) The Red Shoes (Powell & Pressburger) —18
7) It’s A Wonderful Life (Capra) — 18
8) Notorious (Hitchcock) —. 14
9) The Best Years of Our Lives (Wyler) — 14
10) The Maltese Falcon (Huston) — 14
11) Children of Paradise (Carné) — 13
12) Magnificent Ambersons (Welles) — 12
13) Late Spring (Ozu) — 12
14) The Great Dictator (Chaplin) — 11
15) His Girl Friday (Hawks) — 9
16) Out of the Past (Tourneur) — 9
17) Shadow of A Doubt (Hitchcock) — 8
18) Rome, Open City (Rossellini) — 7
19) La Belle et La Bete (Cocteau) — 7
20) Treasure of the Sierra Madre (Huston) —6
21) The Lady Eve (Sturges) — 6
22) Rebecca (Hitchcock) — 6
23) Meet Me in St Louis (Minnelli) — 4
24) Day of Wrath (Dreyer) — 4
25) Black Narcissus (Pressburger & Powell) — 4
26) The Big Sleep (Hawks) — 4
27) Rope (Hitchcock) — 4
28) How Green Was My Valley (Ford) — 4
29) The Shop Around the Corner (Lubitsch) — 4
30) The Philadelphia Story (Cukor) — 4
31) Brief Encounter (Lean) — 4
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων