Το κρεματόριο

Το κρεματόριο - κριτική ταινίας

Ένας άντρας, ο Kopfrkingl, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς, Τσεχοσλοβακία διευθύνει ένα κρεματόριο για την αποτέφρωση νεκρών σωμάτων. Σύμφωνα με τα πιστεύω του, νομίζει ότι κάνει χάρη στους ανθρώπους, προσφέροντας τους εξαγνισμό κι απελευθέρωση στις μυαρές ψυχές τους, παραφράζοντας διάφορα βιβλία που διαβάζει και που αφορούν τη θιβετιανή θρησκεία. Σταδιακά θα αρχίσει να πιστεύει στις αρχές του ναζιστικού κόμματος και να γίνεται συνεργός των Γερμανών κατακτητών, ειδικά από τη στιγμή που θα πιστέψει ότι μέσα του κυλάει γερμανικό αίμα. Όμως η γυναίκα του, επομένως και τα παιδιά του, έχουν Εβραίους προγόνους. Η μοναδική λύση είναι τόσο τα παιδιά του όσο και γυναίκα του να "εξαγνιστούν".

Η ταινία αποτελείται κυρίως από μονολόγους του Kopfrkingl που ακολουθούν την κάθοδό του στην τρέλα. Το Κρεματόριο του Γιουράι Χερτς, είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί, αφού είναι παράλληλα ψυχόδραμα, μαύρη κωμωδία, ψυχολογικό θρίλερ και horror comedy. Βέβαια τα κωμικά στοιχεία της ταινίας είναι τόσο βαριά και σκοτεινά, που σε καμιά περίπτωση δεν προκαλούν γέλια παρά μόνο απελπισία και απόγνωση. Με εκπληκτική ασπρόμαυρη φωτογραφία κι εμφανείς επιρροές από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, το Cremator πραγματοποιεί μια κατάβαση στις σκοτεινές πτυχές ενός διαταραγμένου ψυχισμού, και παρακολουθεί τη σταδιακή του πτώση στην απόλυτη παράνοια. Ο Χερτς διατηρεί μια νωχελική κινηματογραφική γραμμή που στερείται κορυφώσεων, γεγονός που δίνει μια ανατριχιαστική, κλινική ηρεμία στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα. Εμμένοντας τόσο στον απόλυτο τρόμο της ψυχολογίας, των απόψεων και της φύσης του κεντρικού χαρακτήρα όσο και στους σκληρούς δραματικούς τόνους, ενώ παράλληλα δίνει μια τραγική διάσταση στον πυρήνα της ιστορίας, ο Χερτς δημιουργεί ένα απεγνωσμένο αίσθημα φόβου, ανασφάλειας και τρέλας.

Το χιούμορ στην ταινία, αν και υπάρχει σε ισχυρές δόσεις, διατηρεί μια αφόρητα μακάβρια αίσθηση που σε καμιά περίπτωση δεν αφήνει τους σατιρικούς τόνους να πάρουν καθαρτική ή λυτρωτική διάσταση, επιβαρύνοντας τη βαριά ατμόσφαιρα αντί να προσφέρουν κωμική ανακούφιση. Λειτουργώντας ως ένα σουρεαλιστικός διαλογισμός πάνω στην πολιτική διαστροφή και την ιδεολογική δυσκαμψία, ο Χερτς υφαίνει μια καφκική αίσθηση του τρόμου, κάνοντας την ταινία να μοιάζει με έναν κλειστοφοβικό εφιάλτη. Η στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία προσφέρει στο Κρεματόριο μια υπνωτική, παραισθησιακή ατμόσφαιρα που ενισχύεται από την εκπληκτική δουλειά που κάνει με την κάμερα ο Χερτς. H ταινία εξισορροπεί τέλεια ανάμεσα στο δράμα και τον τρόμο, με την παρανοϊκή αίσθηση να ακολουθεί έναν εντεινόμενο ρυθμό που δημιουργεί μια συγκινησιακά φορτισμένη, λανθάνουσα απειλητική διάθεση.

 Ο σπερματικός τρόμος είναι πίσω από κάθε χορογραφημένη κίνηση της κάμερας, σουρεαλιστικό σκηνικό ή ονειρικό πλάνο, με τις εικόνες να αποκτούν μια σκοτεινή δραματική ένταση που φορτίζει συγκινησιακά και προκαλεί συναισθήματα αποστροφής και απόγνωσης, χωρίς, το πεσιμιστικό ύφος του Cremator, να αφήνει χώρο για οποιαδήποτε λυτρωτική διέξοδο.

Πρώτη δημοσίευση: 3 Νοε. 2022, 11:51
Ενημέρωση: 9 Νοε. 2022, 20:50
Τίτλος:
Το κρεματόριο (Spalovac mrtvol)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
95
Εταιρία διανομής: 
Release: 
3 Νοεμβρίου 2022

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Beast

Beast

Θα το βρείτε: Cosmote TV

Σύνοψη: Πατέρας προσπαθεί να φτιάξει τη σχέση του με τις κόρες, ταυτόχρονα αποτρέποντας να...
5 ώρες