Η Κλεό από τις 5 έως τις 7 (1962)

Η Κλεό από τις 5 έως τις 7 (1962)

Σύνοψη: Δύο ώρες στην ζωή μιας νέας στο Παρίσι, που περιμένει με αγωνία τα αποτελέσματα της βιοψίας της.

Άποψη: «Όσο παραμένω όμορφη, είμαι ακόμη ζωντανή»

Η Κλεό, προσπαθεί να βρει στην εξωτερική, αψεγάδιαστη εικόνα της, την απόδειξη πως δε γίνεται να έχει καρκίνο. Είναι μια χαριτωμένη ανερχόμενη τραγουδίστρια. Το μέλλον δείχνει λαμπερό. Οι δύο ώρες που παρακολουθούμε από τη ζωή της, είναι η αγωνία της να διώξει από πάνω της την δυσοίωνη σκιά του θανάτου. Πότε με άρνηση-είμαι νέα και όμορφη, δε γίνεται να συμβεί σε εμένα αυτό- Πότε με συγκρατημένη θλίψη-ένα ζευγαράκι δίπλα μου μαλώνει. Η ζωή συνεχίζει χωρίς εμένα- Πότε με πρόκληση –θα αγοράσω ένα μαύρο καπέλο μέσα στο κατακαλόκαιρο- Πότε με αφέλεια και λίγη κατινιά –θα πάω να μου διαβάσουν τα χαρτιά.

Αυτό είναι το θέμα της ταινίας, ναι; Κι όμως η Κλεό και το δράμα της είναι μια αφορμή. Η Ανιές Βαρντά μιλά για πολλά άλλα, πολύ σημαντικά αλλά και απλά ανθρώπινα. Και το κάνει με μία αυθεντική, σίγουρη φωνή, πολύ πιο φεμινιστική από τα όποια «ρεύματα» του κινήματος. Και με μία διακριτικότητα, καθόλου όμως σεμνή ή μαζεμένη. Ότι είναι να ειπωθεί, υπάρχει στο κάδρο: Μια κίνηση, ένα αντικείμενο, κάτι που γίνεται στο βάθος. Τίποτε κραυγαλέο, αλλά τόσο σαφές που δεν γίνεται να μην το πιάσεις.

Η ταινία, μιλά για πολλά. Για την εικόνα που περιμένουν οι άλλοι από εσένα, και το πόσο εύκολα μπαίνεις στον ρόλο που περιμένουν από εσένα. Ειδικά εάν είσαι γυναίκα. (Ούτε να αρρωστήσω στ’ αλήθεια δε μπορώ. Κανείς δε πιστεύει ότι δεν είναι καπρίτσιο, παραπονιέται η Κλεό). Για τις συνεχείς μικρές ματαιώσεις της ζωής, που μαζεμένες, είναι και αυτές θάνατος. Για το τυχαίο, το τετριμμένο, το απρόσμενο. Όχι διδακτικά, ούτε με ένταση. Με μια μεγάλη προσοχή στο κάδρο που περιέχει όλα όσα θέλει να πει (Η Βαρντά ξεκίνησε ως φωτογράφος).

Η Κλεό από τις 5 στις 7, είναι ίσως η καλύτερη δουλειά της Ανιές Βαρντά που στα 90 της, μας έδωσε πέρυσι το υπέροχο Faces-Places. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να την γνωρίσουν όσοι δεν την ξέρουν, ως εκπρόσωπο της «Αριστερής Όχθης» του κινήματος που προηγήθηκε και αφομοιώθηκε στην ορμή της Nouvelle Vague. Και είναι αρκετή απόδειξη πως οι κατα καιρούς ιστορικοί του κινηματογράφου, θα έπρεπε να την έχουν τοποθετήσει πολύ πιο ψηλά: Στην κορυφή του Νέου Κύματος, ισότιμα δίπλα σε Γκοντάρ, Τρυφό κλπ Η ειρωνεία, σε σχέση και με την καλλιτεχνική της ματιά, είναι ότι αυτό δεν συνέβη, επειδή είναι γυναίκα. Αλλά παραμένει γεγονός πως η Κλεό και η δημιουργός της, μεγάλωσαν με πολύ μεγαλύτερη χάρη και αντοχή από πολλά από τα κλασσικά δημιουργήματα του ρεύματος, που ελάχιστοι σήμερα τολμούν να παραδεχθούν ότι, ανήκουν πια, αποκλειστικά στις ταινιοθήκες.

Πρώτη δημοσίευση:: 20 Σεπτεμβρίου 2018, 03:56
Ενημέρωση: 26 Σεπτεμβρίου 2018, 20:51
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Η Κλεό από τις 5 έως τις 7 (1962) (Cléo de 5 à 7 )
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
90
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Cemetery of splendor

Cemetery of splendor

Θα το βρείτε: Cinobo

Σύνοψη: Στρατιώτες που πάσχουν από μία μυστηριώδη νόσο που τους βυθίζει σε ύπνο μεταφέρονται...
5 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
1228
Spentzos
1170
Tanweer
1135
Spentzos
870