Σύνοψη: Ο Ζακ κατηγορείται για τον φόνο της γυναίκας του. Η ένορκος στην πρώτη δίκη, η Νόρα, πεπεισμένη για την αθωότητά του και φοβούμενη δικαστικό λάθος, πείθει έναν επιφανή δικηγόρο να τον αναλάβει για το εφετείο. Μαζί, δίνουν μια λυσσαλέα μάχη κατά της αδικίας και ενώ η θηλιά σφίγγει γύρω από εκείνον που όλοι κατηγορούν, η αναζήτηση της αλήθειας γίνεται εμμονή για τη Νόρα.

Άποψη: Από τον «Μάρτυρα Κατηγορίας» και τους «12 Ενόρκους» μέχρι τα ρεσιτάλ ερμηνείας του Αλ Πατσίνο και Τζακ Νίκολσον σε δικαστικές αίθουσες, έχουμε δει πολλάκις στο αμερικάνικο σινεμά να μετατρέπεται μια δίκη σε κομβικό θέμα μιας ταινίας και η δικαστική διαμάχη για την ανάδειξη της αθωότητας σε μοχλό ενός εφιαλτικού μυστηρίου. Στο γαλλικό σινεμά είναι λιγότερα τα σχετικά παραδείγματα όπως το «The Truth» του Κλουζό.

Η «Εμμονή» του Antoine Raimbault που αποτελεί και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινίες μεγάλου μήκους παίρνει μία πραγματική δικαστική υπόθεση την οποία μετατρέπει σε κινηματογραφικό σενάριο με μπόλικη δόση μυθοπλασίας η οποία εν τέλει αποδεικνύεται κατώτερη σε σχέση με τις στιγμές που μένει πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Το 2000 ο Jacques Viguier κατηγορήθηκε για τον θάνατο της γυναίκας του, το πτώμα της οποίας δεν βρέθηκε ποτέ. Έπειτα από έφεση και ενώ έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε, η δίκη ξαναγίνεται με σκοπό να αποδειχθεί η ενοχή του. Σε αυτό στέκεται εμπόδιο η Νόρα που εμμονικά και παθιασμένα συλλέγει στοιχεία που τον αθωώνουν και μαζί με τον δικηγόρο που έχει αναλάβει την υπεράσπισή του παλεύουν να τα βάλουν πέρα με μια κοινή γνώμη και ένα δικαστήριο που μάλλον έχει βγάλει τα συμπεράσματά του.

Από όλο αυτό το προϊόν μυθοπλασίας είναι ο ρόλος της Νόρα, ένας χαρακτήρας που δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα. Και παραδόξως είναι ο πιο αδύναμος, ατελής και ανεξήγητος, εν αντιθέσει με τον δικηγόρο Dupond-Moretti που υποδύεται υποδειγματικά ο Olivier Gourmet («Rosetta», «Η ώρα του λύκου»), τον οποίον θα δούμε και στην νέα ταινία του Πολάνσκι. Ο ρόλος του δικηγόρου έχει μοναδικές αφηγηματικές και υποκριτικές ευκαιρίες και ο ηθοποιός τις εκμεταλλεύεται όλες στο έπακρο. Οι δικαστικοί του μονόλογοι που υπερασπίζεται τον πελάτη του ή που προσπαθεί να ξεσκεπάσει ενδεχόμενα ψέματα ή παραλήψεις των μαρτύρων είναι ισάξιοι με τους καλύτερους δικαστικούς μονολόγους που έχουμε δει στο αμερικάνικο σινεμά. Ο ρόλος του Viguier είναι αρκετά περιορισμένος αλλά η αλήθεια είναι πως δεν χρειαζόταν μεγαλύτερη έκταση αφού το θέμα βρίσκεται αλλού, όχι τόσο στην δική του ενοχή ή αθωότητα αλλά στην εμμονή της Νόρα για αυτό, το οποίο αποτελεί το λιγότερο ενδιαφέρον κομμάτι της ταινίας. Παρά τις αναφορές στον Χίτσκοκ, ως ένας σκηνοθέτης που τον εκτιμά πολύ ο κατηγορούμενος, εντούτοις ποτέ η εμμονή δεν αποκτά την υφή που θα είχε σε ένα ψυχολογικό θρίλερ. Είναι μια ανεξήγητη και υπερβολική ψυχολογική κατάσταση που ποτέ δεν αιτιολογείται επαρκώς με την ταλαντούχα Marina Fois να μην μπορεί να δώσει αληθοφάνεια στον χαρακτήρα της, μοιάζοντας ξεκάθαρα μυθοπλαστικός. Ένα αξιόλογο ντεμπούτο που πέραν των σκηνών στο δικαστήριο κινείται  σε ρηχά νερά.

Δημοσίευση: 5 Σεπτεμβρίου 2019, 16:58
Τίτλος:
Η εμμονή (Une intime conviction)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
110
Εταιρία διανομής: 
Release: 
5 Σεπτεμβρίου 2019
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ  10ο φεστιβάλ πρωτοποριακού κινηματογράφου της Αθήνας

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tulip
20328
Tulip
15251
Odeon
14700
Tanweer
12739
Tanweer
8826