Hell or high water

hell or high water

Σύνοψη: Δυο αδέλφια, ο Τόμπι και ο Τάνερ, που ζουν χώρια εδώ και χρόνια, θα συνεργαστούν για να ληστέψουν τα υποκαταστήματα της τράπεζας που έχει κάνει κατάσχεση στα οικογενειακά τους κτήματα. Γι’ αυτούς, οι ένοπλες ληστείες είναι η τελευταία τους ελπίδα για να πάρουν πίσω ένα μέλλον που νιώθουν πως τους το άρπαξαν με αθέμιτα μέσα. Και η εκδίκηση φαίνεται να είναι δική τους μέχρι τη στιγμή που θα βρεθούν στο στόχαστρο του Μάρκους, μέλους του θρυλικού σώματος των Τέξας Ρέιντζερς, που ψάχνει για ένα τελευταίο ανθρωποκυνηγητό την παραμονή της συνταξιοδότησης του, και του συνεργάτη του Αλμπέρτο, με καταγωγή από τη φυλή των Κομάντσι. Καθώς τα δυο αδέλφια σχεδιάζουν μια τελευταία ληστεία, τα πάντα θα κορυφωθούν σε μια τελική αναμέτρηση ανάμεσα στις αξίες του Παλαιού και του Νέου Ουέστ.

Άποψη: O Ντέιβιντ ΜακΚένζι είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση σκηνοθέτη και προσωπικά δηλώνω φαν του από το 2002 και το αναπάντεχο "The last great wilderness" που είχα δει στις Νύχτες Πρεμιέρας. Ακολούθησαν αρκετά φιλμ έκτοτε, χωρίς σχεδόν κανένα να μοιάζει με το άλλο: Young Adam, Asylum, Hallam Foe, Starred Up, Perfect Sense. Πάντα ραφιναρισμένος, ατμοσφαιρικά σκοτεινός και κυρίως, αναπάντεχος όσο η ταινία πλησιάζει προς το τέλος της. 

Ιδιότητες που διατηρεί και στο "Hell or high water" (έκφραση που αφορά στον όρο μιας υποθήκης που απαιτεί οι πληρωμές να γίνονται κανονικά πριν εκπνεύσει η προθεσμία πληρωμής, ανεξάρτητα από τις όποιες δυσκολίες), σε αυτό το υποδειγματικά σκηνοθετημένο νεο-γουέστερν, κάτι σαν φόρος τιμής στο "No country for old men" των αδερφών Κοέν (από έναν Σκωτσέζο παρακαλώ), με τα ηθικά διλήμματα σωστά τοποθετημένα και τις σκηνές δράσεις και έντασης εξαιρετικές, σκληρές, να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου πάνω από αυτό το γαϊτανάκι βίας που δεν θα έχει τελική λύτρωση και ας την περιμένεις για να ησυχάσεις. 

Ανατριχιαστική μουσική υπόκρουση από Νικ Κέιβ και Ουόρεν Έλις, με τους τέσσερις πρωταγωνιστές να δίνουν τον καλύτερο υποκριτικά εαυτό τους (ο συγκλονιστικός Φόστερ, οι χαμηλών τόνων σπαραχτικοί Πάιν και Μπέρμιγχαμ, ο αρχοντικός Μπρίτζες) μέσα σε ένα τραχύ, αφιλόξενο και επιθετικό προς τους ίδιους, τοπίο, έναν ηθικοκοινωνικοοικονομικό εφιάλτη που δεν φοβάται να βαφτεί με αίμα, αλλά που οφείλει πρώτα να εξαγνιστεί αναζητώντας (και τιμώντας) το δίκαιο του εκβιασμένου.

Προσθέστε και ένα σενάριο-λεπιδιά από τον Tέιλορ Σέρινταν (Sicario), το οποίο αξιοποιεί θαυμάσια ο ΜακΚένζι. Είτε οπτικοποιώντας μια πινακοθήκη υποκριτικής οικονομικής πολιτικής γεμάτη αλαζονεία των ΗΠΑ (θυμηθείτε τις επιγραφές στις άκρες των highways που καδράρει συχνά πυκνά στο φιλμ), είτε όταν με φοβερή μαεστρία μας πιστοποιεί σαν συμμέτοχους στο παράδοξο της αυτοδικαίωσης και της αποκατάστασης της κοινωνικής αδικίας που όμως για να συμβεί καταπατούνται οι νόμοι. Και εμείς το απολαμβάνουμε έχοντας ήδη ταυτιστεί με τους πρωταγωνιστές.

Σπουδαίο φιλμ που καρφώνεται στο θυμικό σου.

Δημοσίευση: 19 Ιαν. 2017, 23:23
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Hell or high water (Πάση θυσία)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
102
Εταιρία διανομής: 
Release: 
19 Ιανουαρίου 2017
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ