The Dark Knight Rises

Η εμφάνιση του Μπέιν, ενός τρομοκράτη του οποίου τα αδίστακτα σχέδια για την Γκόθαμ Σίτι, ωθούν τον Μπρους Γουέιν να βγει από την αυτοεξορία του και να φορέσει ξανά την στολή του..
The Dark Knight Rises

Έντιμο φινάλε, ναι. Έπος, όχι

Το «Dark Knight Rises» ολοκληρώνει την «κατά Νόλαν τριλογία του Μπάτμαν», με τον ικανότατο και αγαπημένο σκηνοθέτη να χάνει εδώ την ευκαιρία για ένα αριστούργημα. Ένα πολυαναμενόμενο, αλλά και υπερφιλόδοξο φινάλε που μας επιφύλαξε δύο εκπλήξεις: δεν διασκεδάζεις αρκετά και δεν βλέπεις αρκετόν Batman on screen. Δεν είναι απαραίτητα άσχημο το δεύτερο (ειδικά με την τραγική φωνή του Κρίστιαν Μπέιλ εντός κοστουμιού...), μόνο που το σοβαρό δράμα που παρακολουθούμε είναι και over drama παιγμένο συνολικά και με ορισμένες queen drama στιγμές (και αναφέρομαι στον –συγκλονιστικό, πάντως- Μάικλ Κέιν).

Και, κυρίως, υστερεί σε σχέση με το (σχεδόν τέλειο) δεύτερο φιλμ της σειράς. Και όσο και αν απόλαυσα τις αμέτρητες... φάπες που έριξε ο Μπέιν στον Μπάτμαν, υστερεί στον χαρακτήρα του κακού. Διότι όσο και επιβλητικός και αν προσπαθεί (φιλότιμα) ο Χάρντι να γίνει με το που εμφανίζεται στην οθόνη, η περίπου μάσκα που φορά του κλέβει τις εντυπώσεις, ενώ φυσικά ο μονοδιάστατος χαρακτήρας του υστερεί ξεκάθαρα σε ανάπτυξη σε σχέση με τον εμφανώς πιο πολύπλοκο Joker του μακαρίτη Χιθ Λέτζερ. Μαζί με τον Joker, απουσιάζει ταυτόχρονα η αίσθηση της αναρχίας από το φιλμ, έστω και αν οι προθέσεις του Μπέιν είναι να επιφέρει το απόλυτο χάος στην πόλη με τον στρατο κακοποιών που ετοιμάζει underground για να καταλύσει τις Αρχές.

Και αυτό διότι ο Νόλαν, ενώ επενδύει στους χαρακτήρες που έχει εξελίξει από τα δύο προηγούμενα φιλμ (άλλωστε μια τριλογία οφείλεις να την δεις εν τέλει και ενιαία), φοβάται να ρισκάρει σεναριακά (ενώ σε έχει «καλομάθει» μέχρι στιγμής με τις ταινίες του) προσπαθώντας να δείξει πιο ανθρώπινους τους ήρωές του και να εστιάσει στα συναισθήματά τους. Μπορεί στο δεύτερο μισό της ταινίας η κατάσταση να βελτιώνεται σε σχέση με αρκετά μπερδέματα σχετικά με τα κίνητρα των ηρώων και το φιλμ να «ρολάρει», μπορεί η αρτιότητα του Νόλαν στις σκηνές δράσης (1-2 μπορούν να θεωρηθούν και ανθολογίας) να παραμένει αξιοθαύμαστη, μπορεί οι ερμηνείες των ηθοποιών να είναι σε μέσο όρο καλές (ξεχώρισα εκτός του Κέιν, την Ανν Χάθαγουεϊ που βοηθήθηκε βέβαια και από το σενάριο, αλλά και τον μετρημένο Γκόρντον Λέβιτ), ΔΕΝ νιώθεις όμως ουσιαστικό κινηματογραφικό οργασμό και απουσιάζει η αίσθηση της μοναδικής τρέλας που είχαμε νιώσει στο «Dark Knight».

Και δυστυχώς και το φινάλε (όσο και αν η ανατροπή πριν οδηγηθούμε εκεί είναι αξιόλογη), δεν είναι επικό: μάλλον γλυκερό μου έκανε. Ένα έντιμο, «βαρύ» και αξιόλογο φινάλε της τριλογίας. Όχι όμως το έπος που περιμέναμε.

Απόστολος Κίτσος

Πρώτη δημοσίευση: 23 Aug 2012, 02:38
Ενημέρωση: 30 Aug 2012, 15:16
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
The Dark Knight Rises (Σκοτεινός Ιππότης: Η επιστροφή)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
164
Εταιρία διανομής: 
Release: 
23 Aυγούστου 2012

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Prey

Prey

Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Μια πεζοπορία στη φύση μετατρέπεται σε ένα απεγνωσμένο παιχνίδι επιβίωσης για πέντε φίλους...
53 λεπτά