Νταγκούρ Κάρι: "Περιμένω πότε θα μεγαλώσω"

Δημοσίευση: 15 Νοε. 2016, 13:12
Συντάκτης:

(Aναδημοσίευση από το Φεστιβάλ Βερολίνου 2015):

Το MΟVE IT συνομίλησε αποκλειστικά με τον αγαπημένο Dagur Kári, σκηνοθέτη του Ισλανδικού Virgin Mountain (αλλά και των Dark Horse, Noi Albinoi παλαιότερα), μίας από τις πιο σημαντικές, ευαίσθητες και ενδιαφέρουσες ταινίες του Φεστιβάλ στο Βερολίνο, και τον πρωταγωνιστή του, Gunnar Jónsson, oποίος ενσαρκώνει τον late bloomer Fúsi, ανεβαίνοντας στην κορυφή του βουνού που κρύβει μέσα του. Δύο καλλιτέχνες αφοσιωμένοι στην κινηματογραφική δημιουργία, μας περιέγραψαν πώς βίωσαν το φιλμ αυτό που συγκίνησε τη Berlinale.

O Dagur Kári επικεντρώθηκε στη διαισθητικότητα με την οποία αντιμετωπίζει τη σκηνοθεσία και δήλωσε ότι περιμένει μονίμως ότι κάποια στιγμή θα αισθανθεί ενήλικας, κάτι που όμως δεν έρχεται ποτέ (αν και στα 41 του έχει δύο παιδιά, με τη μικρή του κόρη να παίζει υπέροχα ένα ρόλο-κλειδί στην ιστορία του φιλμ). 

Ο Gunnar Jónsson, στη σύντομη συνομιλία που είχαμε μαζί του, με το ωραίο του χιούμορ περιέγραψε πώς το να ερμηνεύει τον Fúsi ήταν σαν να βρίσκεται σε ένα υποβρύχιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κατά βάση κωμικός ηθοποιός, ένιωσε καταπιεσμένος, καθώς έχει συνηθίσει στις πληθωρικές ερμηνείες, αλλά το απόλαυσε και κατάφερε να πετύχει την ερμηνεία που του ζητήθηκε σε 2-3 λήψεις για κάθε πλάνο. Παραδέχτηκε ότι την πρώτη φορά που διάβασε το σενάριο δεν το βρήκε καθόλου ενδιαφέρον, και χρειάστηκαν αρκετές αναγνώσεις για να το κατανοήσει και να το κάνει κτήμα του, αλλά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης ήξερε τι ήθελε ήταν πολύ βοηθητικό. Θα ήθελε να πρωταγωνιστήσει ξανά κάποια ταινία μετά από αυτό το πρωταγωνιστικό του ντεμπούτο, κάτι πρωτόγνωρο για εκείνον και παράλληλα μεγάλη τιμή, αφού είχες την ευκαιρία να παίξει μαζί με παλιότερους αγαπημένους του ηθοποιούς. Παρά το ότι δε χρειαζόταν να είναι παρών σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, ήταν συνεχώς στο σετ, σε σημείο που οι σκηνές  κοιμόταν ήταν αληθινές. Τέλος, δε στήριξε την αληθινή ερμηνεία του σε έναν μόνο άνθρωπο που γνωρίζει, αλλά πήρε διάφορα κομμάτια από διαφορετικούς ανθρώπους που του αρέσει να παρατηρεί. Για εκείνον, η πιο τρυφερή καρδιά μπορεί να κρύβεται στο σώμα ενός γίγαντα ενώ ο πιο μικροκαμωμένος άνθρωπος μπορεί να είναι παράλογος, η σωματική διάπλαση είναι μόνο η άκρη του ποταμού. Ένας χαρακτήρας που δεν έχει εθνικότητα και είναι εύκολος προς ταύτιση, αφού όπως φαίνεται, σε όλο τον κόσμο πολλοί άνθρωποι αργούν να ανθίσουν και εγκλωβίζονται στο πατρικό τους σπίτι.

E: Tι βρίσκετε τόσο ενδιαφέρον στους περιθωριακούς χαρακτήρες;

D.K.: Ποτέ δε βλέπω τους χαρακτήρες μου ως περιθωριακούς, απλά τους θεωρώ ενδιαφέροντες. Οι ταινίες βασίζονται σε καταστάσεις και οι ξεχωριστοί χαρακτήρες δημιουργούν και ξεχωριστές καταστάσεις.

Ε: Πώς εμπνευστήκατε τον κεντρικό χαρακτήρα;

D.K.: Για πολλά χρόνια έψαχνα μία ευκαιρία να συνεργαστώ με τον Gunnar Jónsson τον είχα δει σε ισλανδικά σόου ως κωμικό ηθοποιό και πίστευα ότι θα έιναι καταπληκτικός σε κάποιο δραματικό φιλμ, έψαχνα μίαίστορία για να πω και πολλά χρόνια μετά ήμουν σε ένα αεροδρόμιο και η ιστορία μου ήρθε ενώ περίμενα το αεροπλάνο, κάτι που ήταν πολύ ασυνήθιστο για μένα, γιατί συνήθως ξεκινάω με τους χαρακτήρες και μου παίρνει πολύ χρόνο να φτιάξω την πλοκή, έχω κάποιες καταστάσεις αλλά η ιστορία παίρνει πολύ χρόνο να αναπτυχθεί, ενώ εδώ ήρθαν όλα σε μία στιγμή.

Ε: Tι σημαίνει το όνομα του κεντρικού χαρακτήρα Fúsi στα Ισλανδικά;

D.K.: Είναι ένα υποκοριστικό, δεν ξέρω τι σημαίνει αλλά μου άρεσε ο ήχος τους, έμοιαζε να ταιριάζει στο χαρακτήρα.

Ε: Πώς ήταν για εσάς να γυρίζετε στη χώρα σας για να κάνετε το Virgin Mountain, μετά το τελευταίο σας φιλμ;

D.K.: Ήταν πολύ ωραίο, ενώ είμαι Ισλανδός σκηνοθέτης δεν έχω ξανακάνει φιλμ στην Ισλανδία από το 2001, δηλαδή εδώ και πάνω από 10 χρόνια, ήταν ένα πολύ ωραίο συναίσθημα γιατί η Ισλανδική κινηματογραφική βιομηχανία είναι μικρή και όλοι στο συνεργείο είμαστε φίλοι και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ωραία. Αυτή είναι και η βασική διαφορά του να κάνεις φιλμ στο εξωτερικό και στη χώρα σου, το μέγεθος του συνεργείου. Στις Η.Π.Α. ήταν πολύ περίεργο για μένα να έχω 60-70 άτομα, γιατί εκτιμώ πολύ το να μπορώ να έχω προσωπική σχέση με όλους και εκεί το γύρισμα έμοιαζε με στρατό μερικές φορές.

Ε: Πώς αισθάνεστε που ενώ η Ισλανδική βιομηχανία είναι πολύ μικρή παράγει φιλμ σαν και το δικό σας, το οποίο επιλέχθηκε για τη Berlinale και αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονησία;

D.Κ.: Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία να κάνω φιλμ και να ολοκληρώνονται τα πρότζεκτ μου. Είναι παράξενο να κάνεις ταινίες, γιατί τουλάχιστον για μένα η διαδικασία κρατά 4-5 χρόνια και είναι σημαντικό να έχω ένα καλό σημείο εκκίνησης.

Ε: Mπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι στις ταινίες σας επανέρχονται τα ίδια θέματα από διαφορετικές πλευρές. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα θέματα που έχουν προκύψει σε αυτή την ταινία και το πώς τα προσεγγίζετε;

D.Κ.: Δε σκέφτομαι με βάση τα θέματα αλλά με βάση λεπτομέρειες και μετά μέσω της διαίσθησής μου σκέφτομαι κάποια κατάσταση και μετά και άλλη κατάσταση και σιγά σιγά βλέπω ένα μοτίβο ή μία ιστορία και προσπαθώ να μην έχω μεγάλη συνείδηση για τη διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση είναι μία μελέτη χαρακτήρα και θέλω να δείξω πώς είναι αυτός ο χαρακτήρας όταν τον δεις στο δρόμο, μεγαλόσωμος, με μακριά μαλλιά και στολή παραλλαγής, μπορείς να τον κρίνεις και να δημιουργήσεις τη δική σου ιστορία για εκείνον. Ήθελα να παρουσιάσω πιο λεπτομερώς και με διαφορετικό τρόπο το πώς μπορείς κανείς να τον δει.Ένα θέμα που επανέρχεται στις ταινίες μου, ωστόσο είναι το να είσαι ενήλικας. Η αίσθηση του να είσαι ενήλικας είναι κάτι το οποίο μονίμως περιμένω. Θυμάμαι τους γονείς μου στην ηλικία μου να οίνε ενήλικες αλλά εγώ μονίμως περιμένω να αισθανθώ έτσι. Στην ταινία ο ήρωας δεν έχει σταθεί ικανός να αποσυνδέσει τον εαυτό του από την παιδική ηλικία. Αλλά είναι, κατά κάποιο τρόπο, ιδιαίτερα χαρούμενος με αυτό, μέχρι που ορισμένα πράγματα τον πιέζουν να κάνει ένα βήμα, έξω από τη φούσκα του. Για τους φυσιολογικούς ανθρώπους είναι κάτι δεδομένο αλλά για εκείνον είναι κάτι μεγάλο, το να πάρει την απόφαση να κάνει ένα βήμα μπροστά.

Ε: Πώς δουλέψατε με τον Gunnar Jónsson, είναι ο πρώτος του ρόλος στο σινεμά, ίσως θα υπήρχαν πράγματα για τα οποία θα χρειαζόταν να φροντίσετε.

D.K.: Έχει κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα, είναι ένας έμπειρος ηθοποιός, πέρα από την κωμωδία. Φυσικά Ήμουν περίεργος για το πώς θα προσεγγίσει ένα φιλμ στο οποίο βρίσκεται σε κάθε σκηνή και επιπλέον γιατί και οι δύο δε μιλάμε πολύ, είμαστε λιγομίλητοι τύποι. Του έδωσα το σενάριο 1 χρόνο πριν Κάναμε το γύρισμα και δε μου έκανε ούτε μία ερώτηση, πίναμε απλά καφέ, μιλάγαμε έτσι και αυτό ήταν αλλά είχαμε αμοιβαία κατανόηση και μετά αρχίσαμε να γυρνάμε και είδα πόσο επαγγελματίας ήταν. Ήταν σχεδόν πάντα πολύ καλός από την πρώτη λήψη, κάναμε δύο τρεις λήψεις ακόμα αλλά είχαμε μοναδική κατανόηση για το πώς πρέπει να παίζεις μπροστά στην κάμερα, γνωρίζει ακριβώς πώς το κάθε τι μικρό στην ερμηνεία γίνεται μεγάλο στην οθόνη. Ήταν μία υπέροχη εμπειρία να δουλεύω μαζί του, επίσης ήταν πολύ απελευθερωτικό να μη χρειάζεται να μιλάμε και να εξηγούμε τα πράγματα, έμπαινε, έκανε υπέροχη δουλειά και έβγαινε, εξαιρετική εμπειρία.

Ε: Το κοριτσάκι που έπαιζε ήταν επίσης εξαιρετικό. Πώς ήταν η συνεργασία σας.

D.K.: Είναι η κόρη μου. Μου έλεγε πράγματα κι εγώ τα σημείωνα και μετά τα χρησιμοποίησα στο σενάριο. Δεν πήρε απλά το ρόλο, έκανα οντισιόν γιατί δεν ήθελα να πάρει απλά το ρόλο επειδή είναι κόρη μου αλλά επειδή μου ταίριαζε για το ρόλο. Επειδή όμως έγραψα το ρόλο έχοντάς τη στο μυαλό ταίριαξε τελικά περισσότερο απ' όλους. Με εξέπληξε ο επαγγελματισμός της, παρ' όλο που ήταν ο πρώτος της ρόλος μου έκανε πολύ έξυπνες ερωτήσεις, δεν έκανε απλά τη σκηνή αλλά ρωτούσε τι είχε γίνει πιο πριν, από πού έρχονται οι ήρωες και τι θα γινόταν μετά;

E: Δε φοβόταν την κάμερα;

D.K.: Δεν είμαι ο κινηματογραφιστής που συνέχεια γυρνάει όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή του, αλλά δε φοβόταν την κάμερα. Υπήρχε και η βοηθός σκηνοθέτη και όταν δουλεύαμε την πρόσεχε. Εργαζόμασταν και ήμουν ήσυχος.

Ε: Στη χθεσινή προβολή σε πολλές σκηνές το κοινό γελούσε και κάποιες φορές ήταν περίεργο καθώς οι σκηνές αυτές είχαν κάτι από ενηλικίωση. Eίχατε στο μυαλό σας να κάνετε κωμωδία;

D.K.: Ναι και όχι. Αυτό που με ενδιέφερε ανέκαθεν στον κινηματογράφο είναι ο συνδυασμός τραγωδίας και χιούμορ, είναι και τα δύο εξίσου σημαντικά και χρειάζεται να ενωθούν. Συχνά με τις κωμωδίες στο σινεμά νιώθεις ένα κενό συναίσθημα γιατί δεν αντιπροσωπεύονται όλες οι πλευρές της ζωής και το ίδιο συμβαίνει και με το βαρύ δράμα, για μένα χρειάζεται να υπάρχει τουλάχιστον ένα αστείο. Είμαι από τους κινηματογραφιστές που οι χαρακτήρες τους αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους και την ιστορία τους μέσα από τα αστεία. Όταν βλέπω ένα φιλμ του Ταρκόφσκι μπορώ να διακρίνω ότι είναι μία ιδιοφυΐα αλλά νιώθω ότι δεν μου επιτρέπει να μπω στον κόσμο του, τουλάχιστον αν υπήρχε ένα αστείο θα ανοιγόταν. Αλλά την πλήρη απουσία χιούμορ δεν μπορώ να την αντέξω. Ακόμα και σε περιστάσεις δραματικές ή τραγικές το χιούμορ δεν πάει διακοπές. Ένα παράδειγμα είναι στο πρώτο μου φιλμ όπου η χιονοστιβάδα τους έχει σκοτώσει όλους, αλλά ο ήρωας δεν μπορεί να ανοίξει ένα μπουκάλι, το ηλίθιο αυτό μπουκάλι δεν το ενδιαφέρει αν έχει συμβεί μία τραγωδία ή όχι, συνεχίζει να είναι ηλίθιο. Για μένα το χιούμορ κάνει τα πράγματα πιο αληθινά.

Ε: Πώς νιώθετε που το σκανδιναβικό σινεμά κερδίζει συνεχώς έδαφος τα τελευταία χρόνια;

D.K: Η αλήθεια είναι ότι τελευταία δεν υπάρχει χρόνος για μένα, με δύο παιδιά, ώστε να βλέπω πολλές ταινίες στο σινεμά. Επίσης πιστεύω ότι είναι σημαντικό να παίρνεις έμπνευση από άλλες πηγές εκτός από το σινεμά. Δεν μπορώ να προβλέψω ποτέ από πού θα έρθει η έμπνευση. Το ασυνείδητο δουλεύει συνεχώς και υπάρχουν περίοδοι στις οποίες βγαίνει προς τα έξω. Υπάρχουν περίοδοι που νομίζεις ότι τίποτα δε συμβαίνει, αλλά αυτές είναι οι πιο σημαντικές αλλά τότε το ασυνείδητο εργάζεται.

Ε: Διαβάζετε βιβλία; Ίσως παιδικά;

D.K: Υπάρχουν περίοδοι που δε διαβάζω καθόλου και άλλες που διαβάζω.

Ε: Θα κάνατε ποτέ ένα παιδικό φιλμ;

D.K: Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Ο πατέρας μου είναι συγγραφέας (σημ.: γνωστός Ισλανδός συγγραφέας) και μικρός είχα απογοητευτεί από το γεγονός ότι ενώ είχα ένα συγγραφέα στο σπίτι δεν έγραφε βιβλία για μένα. Μάλλον και τα παιδιά μου θα νιώθουν το ίδιο.

Ε: Mένετε στο Ρέικιαβικ;

D.K.: Έμενα στο Ρέικιαβικ για πολλά χρόνια αλλά εδώ και ενάμιση χρόνο μένω στην Κοπεγχάγη, γιατί εργάζομαι στο Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου εκεί εκεί, είμαι Διευθυντής του Τμήματος Σκηνοθεσίας, δηλαδή στην παλιά μου σχολή. Είναι περίεργο να εργάζομαι στην παλιά μου σχολή. Υπάρχουν εκεί πολλοί ταλαντούχοι σπουδαστές.

Ε: Κάτι που επανερχόταν συχνά στο φιλμ ήταν η ρουτίνα στην καθημερινότητα. Ο Fuji κάνει κάθε μέρα τα ίδια πράγματα και αυτό είναι κάπως θλιβερό αλλά δείχνει πώς είναι η ζωή μας γενικότερα είναι συνέχεια η ίδια. Νιώθετε πως αυτή η ρουτίνα κάνει τους ανθρώπους να σταθεροποιούνται και να παγιδεύονται στη ζωή;

D.K.: Οι ρουτίνες και οι επαναλήψεις μου αρέσουν, με κάνουν να νιώθω ασφάλεια, αλλά είναι επίσης και πολύ επικίνδυνες, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να περιορίσεις τον εαυτό σου στην άνεση της ρουτίνας. Είμαι πολύ ανήσυχος άνθρωπος αλλά από την άλλη δε θέλω τα πράγματα να αλλάξουν, συνεπώς ενώ μου αρέσουν οι ρουτίνες, να πηγαίνω στα ίδια καφέ, στα ίδια μέρη, τα αεροδρόμια, όπου ξέρω ακριβώς τι θα συμβεί. Επίσης οι ρουτίνες σου δίνουν την πιθανότητα της έκπληξης, του να συμβεί κάτι ξαφνικά και τότε έχεις μία ιστορία ή μία ταινία.

Ε: Με ποιό τρόπο σας άλλαξε η ταινία αυτή ως άτομο;

D.K.: Δεν ξέρω αν με άλλαξε ως άτομο. Το να κάνεις ταινίες είναι ένα πολύ περίεργο επάγγελμα, γιατί ακόμα κι αν πάει καλά, υπάρχουν 4 η 5 χρόνια που μεσολαβούν ανάμεσα σε δύο ταινίες, ένας χρόνος αναμονής οπότε ξεχνάς τι είναι να είσαι κινηματογραφιστής. Μου αρέσει το να είμαι πάντα νέος σε αυτό το επάγγελμα, έχω μία καθημερινή εργασία αλλά κάθε 4-5 χρόνια έχω γύρισμα για 30-40 μέρες και κάνω τότε αυτό που πρέπει να κάνω.

Ε: Eίστε πάντα παρθένος!

D.K.: Nαι και μου αρέσει αυτό, η παιδικότητα, το να μην ξέρω ακριβώς τι κάνω, είναι λίγο επικίνδυνο αυτό.

Ε: Έχετε σχέδια για κάτι μελλοντικό;

Δ.Κ.: Έχω πολλές ιδέες για διάφορα projects, ένα ίσως στη Δανία και σίγουρα θα ήθελα να κάνω άλλο ένα φιλμ στην Ισλανδία.

Η κριτική του φιλμ, εδώ.

Δημοσίευση: 15 Νοε. 2016, 13:12
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Το "Έτερος εγώ" γίνεται σειρά!

Να και κάποια καλά (και αναπάντεχα) νέα για την ελληνική τηλεοπτική παραγωγή. Το "Έτερος εγώ"...
5 λεπτά
Sir Patrick Stewart return as Captain Jean-Luc Picard

O Sir Patrick Stewart επιστρέφει στο Star Trek

Ο Sir Patrick Stewart θα επαναλάβει τον ρόλο του Captain Jean-Luc Picard στην νέα...
2 ώρες

Η Τζένιφερ Κεντ βρήκε το φιλμ που θα διαδεχθεί το Babadook

Έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από το "The babadook" που άρεσε σε πολύ κόσμο...
18 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
11482
Odeon
7202
Odeon
4574