"Years and years" season 1: Ψήφο εμπιστοσύνης στην Έμμα Τόμσον

Δημοσίευση: 2 Ιουλίου 2019, 15:20
Συντάκτης:

Σύνοψη: Η σειρά ακολουθεί την οικογένεια Λάιονς που απαρτίζεται από τον οικογενειάρχη Στίβεν, τον προσφάτως χωρισμένο γκέι Ντάνιελ, την μητέρα δύο παιδιών και καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο Ρόζι και την ακτιβίστρια Ίντιθ, σε μία περίοδο 15 ετών από το 2019 έως το 2034 καθώς ο κόσμος αλλάζει προς το χειρότερο και οι ίδιοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα προβλήματα που μπορεί να φέρει μία κοινωνική κρίση.

Άποψη: Η μελλοντική Αγγλία του Ράσελ Τ. Ντέιβις σίγουρα δεν είναι ένα φιλόξενο μέρος. Ο δημιουργός του “A Very English Scandal” και σεναριογράφος αρκετών επεισοδίων της σειράς “Doctor Who” προσγειώνει την οικογένεια Λάιονς στο χειρότερο είδος δυστοπίας, αυτό της ενδεχόμενης και εξαιρετικά πιθανής. Ένας κόσμος που κυβερνάται από άπληστους και ανίκανους πολιτικούς, με τεχνολογικές αναβαθμίσεις που μας ακολουθούν παντού και αντικαθιστούν το ανθρώπινο είδος, και αποφάσεις που καταπατούν δικαιώματα και ελευθερίες δεν είναι πλέον ένα απίθανο σενάριο διότι λίγο πολύ συμβαίνει και τώρα. Ο Ντέιβις συγκέντρωσε σε έξι επεισόδια συμπαραγωγής BBC One και HBO  όλα αυτά που πηγαίνουν και που θα πάνε λάθος με αυτόν τον κόσμο και παρουσιάζει την πιο απάνθρωπη αποκάλυψη που μπορούμε να ζήσουμε.

Στο πνεύμα των καιρών, η Έμμα Τόμσον αντιπροσωπεύει σε παράλληλο χρόνο την πολιτική της εποχής με απαθείς δηλώσεις και ψευδή πίστη στην υπεροχή της Αγγλίας μετά τα συμβάντα του Brexit, την άνοδο της Κίνας και την κατάρρευση της Ευρώπης. Εάν μπορούμε να δούμε το  “Years and Years” σαν μία επικείμενη πραγματικότητα τότε κάθε φινάλε ενός επεισοδίου θα είναι πιο σοκαριστικό από κάθε δυστοπική σειρά sci-fi ή climate fiction που έχουμε δει έως τώρα και αυτό γιατί πραγματοποιεί τους φόβους μας για την αβεβαιότητα του μέλλοντος και στην ουσία καταλαβαίνουμε το μερίδιο ευθύνης μας.

“This is the world we build” λέει η γηραιότερη της οικογένειας στα νέα παιδιά και τι κρίμα που δεν είναι ένα κακόγουστο κατσάδιασμα για ακόμα μία φορά. Οι Λάιονς επιμένουν να συνεχίζουν τις ζωές τους αντιμέτωποι με το χάος των transhuman, των ρομπότ ως sex toys, τους μετανάστες ως πολίτες β’ κατηγορίας και την απροκάλυπτη υποτίμησή τους ως πολίτες αυτής της χώρας και όπως είναι λογικό δεν διαφέρουν σε τίποτα από εμάς. Τουτέστιν μένουν άπραγοι, ανήμποροι και εγκλωβισμένοι μέσα στις κινδυνολογίες και τον φόβο μέχρι να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο.

Το παρόν μας όμως είναι η κληρονομιά για το μέλλον και το “Years and Years” λειτουργεί σαν προειδοποιητικό καμπανάκι. Στον τερματισμό το τέλος δίνει έναν τόνο αισιοδοξίας με την τεχνολογία ως σύμμαχο αυτήν την φορά και προϊδεάζει για μία συνέχεια που σίγουρα θα θέλαμε να δούμε. Δυστυχώς ο δεύτερος κύκλος δεν έχει πάρει επίσημο χαρακτήρα ακόμα.

 

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ