"Primal" season 1: Κλέβει τις εντυπώσεις

Δημοσίευση: 31 Οκτ. 2019, 14:10
Συντάκτης:

Σύνοψη: Βρισκόμαστε στην προϊστορική εποχή όπου ένας άνθρωπος, ο Spear (δόρυ) τρέφεται βασιζόμενος στο κυνήγι. Όταν γνωρίσει έναν θηλυκό δεινόσαυρο, την Fang (δόντι ζώου) παρά την αρχική αντιπαλότητα στο κυνήγι των ζώων, θα δημιουργηθεί μια μεγάλη φιλία.

ΣΧΕΤΙΚΑΌσκαρ 2020: Οι ταινίες που διεκδικούν το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας

Άποψη: Η σειρά που ακούστηκε έντονα τελευταία αφενός λόγω των διθυραμβικών κριτικών, αφετέρου λόγω της παρουσίας της στην λίστα με τις ταινίες κινουμένων σχεδίων από τις οποίες θα προκύψει η τελική πεντάδα για το αντίστοιχο Όσκαρ, το «Primal» του Genndry Tartakovsky («Hotel Transylvania», «Dexter’s Laboratory») μπορεί να απέχει πολύ από την έννοια του αριστουργήματος που ίσως κάποιος προσδοκά να δει, αλλά δεν παύει να είναι ένα από τα καλύτερα και με έντονη καλλιτεχνική ματιά και άποψη animation που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και ίσως μια από τις πιο ρεαλιστικές αναπαραστάσεις του προϊστορικού κόσμου, μακριά από το χιούμορ του «Early Man» της Aardman Animations ή την ανουσιότητα του «10000 π.Χ.».

Παρότι βασίζεται σε ένα ιστορικό ανορθόδοξο, μιας και ουδέποτε στον πλανήτη Γη δεν συνυπήρξαν άνθρωποι και δεινόσαυροι και ας έχουμε δει στο σινεμά το αντίθετο προς χάριν εντυπωσιασμού, παρόλα αυτά πρόκειται για μια πολύ πιστή καταγραφή του κόσμου. Αυτό ξεκινάει από την πλήρη απουσία λέξεων και διαλόγων, υπάρχουν μόνο κραυγές και βρυχηθμοί ζώων και του ανθρώπου-πρωταγωνιστή. Ένας κόσμος δεινοσαύρων και ζώων, μιας και η ανθρώπινη παρουσία είναι ελάχιστη, όπου ο νόμος του ισχυρότερου και το δίκαιο της πυγμής είναι αυτά που δεσπόζουν και ανακηρύσσουν άρχοντες και βασιλείς.

Με σκηνές βίας, με αίμα, με πόνο ζώα ξεκοιλιάζονται, τρώγονται μεταξύ τους, χωρίς ίχνος εξωραϊσμού μιας και αυτή ήταν η ζωή τότε. Ο ρεαλισμός επιτυγχάνεται ακόμα και από την τεχνική animation που έχει επιλεγεί, βγάζοντας έναν απλοϊκό, σχεδόν παιδικό ή ναΐφ χαρακτήρα ώστε να μοιάζει πρωτόλειο και χειροποίητο σαν την εποχή στην οποία αναφέρεται. Αν και δεν δικαιώνεται πάντα εκ του αποτελέσματος, εντούτοις ταιριάζει απόλυτα αισθητικά στον χωροχρόνο στον οποίο τοποθετείται. Με μια εντυπωσιακή για animation καλλιτεχνική διεύθυνση και φωτογραφία από τον Scott Willis, που σε ασιατικά anime μπορεί να το έχουμε συνηθίσει αλλά σε αμερικάνικα δεν δίνεται συχνά προσοχή σε αυτό το κομμάτι, η σειρά ξεχωρίζει για την αισθητική της.

Θα μπορούσε να σταθεί και ως ταινία και γι΄αυτό τα πέντε εικοσάλεπτα επεισόδια της πρώτης σεζόν παρουσιάστηκαν και υπό την μορφή ταινίας καταφέρνοντας να μπουν στην λίστα με τις ταινίες κινουμένων σχεδίων που θα βρεθούν στα Όσκαρ. Ανά στιγμές συγκινητικό, ανά στιγμές σκληρό, ανά στιγμές ωστόσο επαναλαμβανόμενο και όχι τόσο ενδιαφέρον αφηγηματικά, κατορθώνει όμως να κλέβει τις εντυπώσεις με την καλλιτεχνική επιμέλεια που το διακρίνει σε όλους τους τομείς και με την δική του προσέγγιση πάνω στην προϊστορία.

7 / 10

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ