Waiting for the barbarians

Waiting for the barbarians

Σύνοψη: Σε μια ανώνυμη πόλη των νότιων συνόρων ζει ο ανώνυμος Επίτροπος ως ο διορισμένος από την Αυτοκρατορία ανώτατος διοικητικός λειτουργός της περιοχής, από την οποία εκδιώχθηκαν οι ιθαγενείς «βάρβαροι» στα βάθη μιας περιοχής που παραμένει αχαρτογράφητη. Ο Επίτροπος εκτελεί τα καθήκοντά του με πραότητα και μετριοπάθεια, ενώ ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για την κουλτούρα των ιθαγενών. Όλα όμως θα αλλάξουν όταν καταφτάσει ο πολεμοχαρής Συνταγματάρχης Τζολ, ο οποίος με ρητές εντολές της Αυτοκρατορίας θα εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό εναντίων των ιθαγενών με το πρόσχημα της αποτροπής μιας επαπειλούμενης επίθεσης στην πόλη.

Άποψη: Το 1898 ο πιο πολυμεταφρασμένος Έλληνας ποιητής, Κ.Π. Καβάφης, γράφει ένα από τα δημοφιλέστερα ποιήματά του, το Περιμένοντας τους Βαρβάρους, ένα ποίημα για μια αδιόρατη απειλή που στέκει σαν δαμόκλειος σπάθη, χωρίς να ξέρεις ακριβώς ούτε πώς ούτε γιατί, μέχρι να συμπεράνει ο αλεξανδρινός ποιητής ότι η αναμονή τους άξιζε περισσότερο από την μη εμφάνισή τους.

Επηρεασμένος από το ποίημα, ο Νοτιο-Αφρικανός συγγραφέας J. M. Coetzee γράφει το 1980 το Waiting for the Barbarians, χρησιμοποιώντας ως τίτλος το καβαφικό ποίημα. Ο κολομβιανός σκηνοθέτης Ciro Guerra εμπνέεται από το σπουδαίο αυτό λογοτεχνικό έργο και δημιουργεί την πρώτη του αγγλόφωνη ταινία, έπειτα από τα εξαιρετικά Embrace of the Serpent και Birds of Passage.

Το Περιμένοντας τους Βαρβάρους είναι ίσως η καλύτερη αρχή στον αγγλόφωνο κινηματογράφο και από τις λίγες φορές που ένας σκηνοθέτης κάνει μια τόσο καλή ταινία σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική του. Η ταινία που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στην περσινή Μπιενάλε μένει πολύ πιστή στο πρωτότυπο κείμενο, συνδυάζοντας όμως την αρχική πηγή με τις επιρροές της. Επιρροή για το βιβλίο, πέραν του Καβάφη, ήταν και το ιταλικό μυθιστόρημα του Dino Buzzati, The Tartar Steppe, το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1976 από τον Valerio Zurlini, αντλώντας έμπνευση από τα σπαγγέτι γουέστερν της εποχής.

Έτσι και το Περιμένοντας τους Βαρβάρους διατηρεί την αισθητική του Guerra την οποία εμποτίζει με την αισθητική και την λογική των γουέστερν των 60s και 70s. Μια αχανής περιοχή που δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς είναι, εξαιρετικά φωτογραφημένη από τον Chris Menges, ώστε να θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Μέση Ανατολή και αφρικανική έρημο.

Οι βάρβαροι είναι άγνωστο ποιοι είναι τελικά. Είναι οι ξένοι; Και ποιοι είναι οι ξένοι; Ποικίλοι συμβολισμοί μιας και το βιβλίο παίρνει στοιχεία από την νοτιοαφρικανική πραγματικότητα και το απαρτχάιντ αλλά και γενικότερα την αποικιοκρατία. Στέκεται επικριτικά απέναντι στην διάθεση επιβολής και εξουσίας, γι΄ αυτό και αντιμετωπίζει με σκληρότητα ως προς το πλάσιμό τους, τους ώρες που έρχονται ως σωτήρες. Αν τελικά οι βάρβαροι δεν είναι οι ξένοι που θα καταλάβουν την περιοχή αλλά οι αποικιοκράτες που προσπαθούν να την φέρουν στα μέτρα τους;

Η ταινία συχνά θέτει ερωτήματα, ακόμα και στο τέλος με ένα ερώτημα και μια απορία κλείνει. Αυτή άλλωστε είναι η μαγεία του σινεμά του Guerra, να βάζει τους θεατές να σκεφτούν και να αναρωτηθούν. Το δεύτερο μισό μπορεί να παρουσιάζει λιγότερο ενδιαφέρον από το πρώτο, παρόλα αυτά είναι μια ταινία που αξίζει κανείς να δει.

Ένας ακόμα λόγος οι εξαιρετικές ερμηνείες του Mark Rylance, του Robert Pattinson αλλά και του Johnny Depp που τον πετυχαίνουμε στην καλύτερη ερμηνεία που κάνει την δεκαετία του 2010 και σε μία από τις καλύτερες της καριέρας του. Τρομακτικός χωρίς μεταμφιέσεις, μιας και είναι χαμαιλέοντας και μπορεί να αλλάζει την εικόνα του ακόμα και όταν δεν κρύβεται πίσω από βαψίματα. Σιωπηλός και υποτονικός όσο χρειάζεται, κλέβει τις εντυπώσεις ευχόμενοι εμείς ως θεατές να τον ξαναδούμε τόσο καλό.

Δημοσίευση: 2 Νοε. 2020, 16:10
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Waiting for the barbarians
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
112
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
1228
Spentzos
1170
Tanweer
1135
Spentzos
870