Σύνοψη: Η 16χρονη Άλις μεγαλώνει σε ένα αυστηρό Καθολικό περιβάλλον  όπου αυτή και οι συνομήλικοί της υποχρεώνονται να καταπνίγουν τις σεξουαλικές τους επιθυμίες καθώς έχουν διδαχθεί ότι η εκτόνωσή τους αποτελεί αμαρτία. Μία τετραήμερη εκδρομή στο πλαίσιο του σχολείου θα γίνει η αφορμή για να μάθει ότι η εφηβεία είναι κάτι παραπάνω από αυτό που της έχουν μάθει, σωματικά και ψυχολογικά.

Άποψη: Υπήρχε ποτέ περίπτωση να επιτρέψει ο Καθολικισμός την απελευθέρωση των ηθών και την υγιή απόλαυση του σώματος κατά την ευαίσθητη ηλικία της εφηβείας όταν οι ορμόνες βαράνε κόκκινο και οι ορμές ξεμυαλίζουν και τους πιο συγκεντρωμένους; Θεός φυλάξοι!

Στην πρώτη σκηνοθετική απόπειρα της Κάρεν Μέιν (σεναριογράφος του “Obvious Child”), η Άλις διαφοροποιείται δειλά από τον περίγυρό της όμως η ιδεολογία της έχει ήδη δηλητηριαστεί και κατατάξει το σεξ σαν αμαρτία και κατάσταση προς αποφυγήν. Σίγουρα, θρησκεία και εφηβεία δεν πάνε μαζί και αν οι πρωταγωνιστές του “Sex Education” ήταν μία φορά σε σύγχυση σχετικά με το σεξ, εδώ οι περιστάσεις καταδεικνύουν μία συλλογική άγνοια και ακόμα χειρότερα, αποστροφή.

Το σενάριο της Κάρεν Μέιν επιχειρεί από την μία να δείξει κάποιες πραγματικότητες που συμβαίνουν εκεί έξω και βασανίζουν κατά συρροή ανθρώπους, όμως από την κωμική του πλευρά δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχο ως προς την αμηχανία και την αγαρμποσύνη ενός εφήβου που μόλις άρχισε ασχολείται με το αντίθετο φύλο.  Στις αρχές του 2000 όλα ήταν πιο δύσκολα προσβάσιμα  και ως εκ τούτου πιο σοκαριστικά όταν τελικά έφταναν στα χέρια σου, και ακόμα και ένα απλό ζήτημα όπως ένα γυμνό σώμα ήταν μεγάλη υπόθεση. Η σεμνή και ταπεινή (ή μήπως όχι;) Άλις της Νατάλια Ντάιερ (η Νάνσι από το Stranger Thngs) γουρλώνει τα μάτια της στην θέα του και μόνο και περνάει πετυχημένα το μήνυμα που η Μέιν προσπαθεί να αιχμαλωτίσει: πώς αντιδρώ σε κάτι που μου έχουν μάθει ως απαγορευμένο;

Ευτυχώς για εμάς, η Ντάιερ δίνει έναν ρεαλισμό στον χαρακτήρα που υποδύεται και πετυχαίνει σε ύφος και γλώσσα του σώματος όταν οι ‘αδυναμίες’ της είναι πια πολύ δυνατές για να τις προσπεράσει και τα μικρά στραβοπατήματα δεν συγκρίνονται με τον καινούργιο κόσμο που ανοίγεται μπροστά της.

Από τα απλά πράγματα όπως ο αυνανισμός έως τα πιο σοβαρά όπως η υποκρισία της των σεμνότυφων, το “Yes, God, Yes” είναι μία indie εξομολόγηση για το αίμα των εφήβων που βράζει, και μάλιστα χωρίς καν το nudity ή και το ίδιο το σεξ.

Η έννοια του πλανάται χωρίς να υφίσταται παρά μόνο στο μυαλό της Άλις, μία λεπτομέρεια που δίνει αφορμές στην ματιά της Μέιν να την συλλάβει στις πιο ποταπές στιγμές της αλλά και τις πιο αποκαλυπτικές εάν ήταν σε κοινή θέα. Ωστόσο, η μικρή κοινωνία των εφήβων και η παρατήρηση των συνηθειών τους αναφορικά με το πώς επικοινωνούν την σεξουαλικότητά τους, καταφέρνει να κάνει την ταινία κάτι παραπάνω από απλά μία σκιαγράφηση μιας ‘ξαναμμένης’ έφηβης.

 Το “Yes, God, Yes” καταφέρνει χωρίς πολλή βαβούρα να περάσει ακριβώς το μήνυμα που χρειάζεται.

Δημοσίευση: 31 Aug 2020, 13:50
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Yes, God, Yes
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
78
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
1228
Spentzos
1170
Tanweer
1135
Spentzos
870