Σύνοψη: Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, 1974. Όλα ξεκινούν με ένα πείραμα το οποίο θέτει σε εφαρμογή ο καθηγητής φυσικής Τζόζεφ Κόπλαντ. Με γνώσεις ψυχικών παθήσεων και ανορθόδοξες μεθόδους, προσπαθούν μαζί με δυο μαθητές και έναν καμεραμάν  να αφυπνίσουν ένα δαιμόνιο  πνεύμα που έχει εισβάλει στο σώμα της Τζέιν. Μια εμμονή, μια αλήθεια που σκοτώνει  και ένα παρελθόν που διχάζει. Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος  του και τι είναι αυτό που ζητά από την Τζέιν;

Άποψη: Τι είναι υπερφυσικό; Αν και θα επιθυμούσαμε να ρωτήσουμε:  «Τι θα μπορούσαμε να αποδώσουμε σε πραγματικά γεγονότα και τι σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας;». Κάτι που δεν συλλαμβάνει ο νους αποκλείεται να είναι άπρακτο , ισως και όχι,  αν λάβουμε υπόψη τα όσα εικάζει η ταινία.

Γυρίσματα που «θυσιάστηκαν»  στον βωμό του κακού,  με μια χρονοβόρα διαδικασία παραγωγής ,  συντελεστές και εξοπλισμό εν δράση.  Η εναλλαγή από την φαντασία στην πραγματικότητα προκαλούν  τρόμο και αποτροπιασμό  στο κοινό. Όσο υλικό διασώθηκε  και  μπορούσε να αποδείξει  τα λόγια κάποιου ανθρώπου με ψυχολογικές διαταραχές, που συνομιλεί και βλέπει υπερφυσικά οντά, απλά χάθηκε . Φωτογραφίες και σύμβολα μιας  δαιμονικής αίρεσης,  με τελετές που  φανερώνουν την λατρεία στον Σατανά και ύστερα ένα μωρό που στιγματίζεται από την ίδια του την ψύχη αναμένοντας, όχι την εξιλέωση  από την Ήβη, αλλά την ενσάρκωση του ως ένα πλάσμα που στιγματίστηκε με την σφραγίδα του δαίμονα.

Ίσως οι άνθρωποι να απολαμβάνουν τις ταινίες ψυχολογικού θρίλερ όταν είναι δεδομένο πως βασίζονται σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Τι συμβαίνει όμως όταν μελέτες, φωτογραφίες του πειράματος, αποκομμένα φιλμ και εικόνες του συμβόλου είναι όλα υπαρκτά; Ακραίο, αλλά δελεαστικό. Εμμονές , άνθρωποι που κάτι ψάχνουν ή που  για κάτι θέλουν να εκδικηθούν και το θύμα που αγαπά το «πείραμα» κάτι που είναι ενάντια στους κανονισμούς.

Κάπου μεταξύ «Rec» και «Paranormal activity» και μια αλληλουχία πλάνων δήθεν ρεαλιστικών με πρασινοκίτρινα εφέ δεκαετίας του 70 και σύγχρονων σαν ταινία γυρισμένη από δυο άτομα: από τον Τζον Πογκ (του «Quarantine 2» ) και τον –πρωταγωνιστή- Σάμ Κλάφλιν. Κάποιες σκηνές στις οποίες καλούν το πνεύμα μοιάζουν  αρκετά τετριμμένες  για μια τόσο προσεγμένη σκηνοθεσία και ένα πρωτότυπο σενάριο.  Έρευνες από το παρελθόν, αναφορές σε συγγρ’αματα από γνωστή βιβλιοθήκη της Οξφόρδης και άρθρα του 1954 δίνουν έναν επικίνδυνα ρεαλιστικό τόνο στην ταινία. Και όπως πάντα , όλα καταλήγουν  εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν: στην παράνοια του «Υπερφυσικού» .

Άντζελα Υζεϊράι

Δημοσίευση: 15 Σεπτεμβρίου 2017, 19:23
Τίτλος:
The quiet ones (Σιωπηλά πνεύματα)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
98
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Late night

Η Μίντι Κάλινγκ ξέρει από πρώτο χέρι πώς είναι να είσαι γυναίκα σε ανδροκρατούμενο...
13 ώρες

Δράμα 2019: Οι νέοι δημιουργοί αποκαλύπτονται - Μέρος 1ο

Με αναφορά σε έναν «πρωταγωνιστή» του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, τον αείμνηστο  Τάκη...
14 ώρες

Μπραντ Πιτ σε NASA: "Ποιος ήταν πιο πιστευτός αστροναύτης; Εγώ ή ο Κλούνεϊ"

Ο Μπραντ Πιτ «συναντήθηκε» online με τον αστροναύτη Νικ Χέιγκ που βρίσκεται στο διαστημόπλοιο...
14 ώρες