Βerlinale 2023 - Ρούμπεν Όστλουντ: "Θέλω να κάνω ταινίες που να θέλω να δω και ο ίδιος"

Δημοσίευση: 27 Φεβ. 2023, 16:10
Συντάκτης:

Ο διπλά βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα Σουηδός σκηνοθέτης, Ruben Ostlund, βρέθηκε στην Μπερλινάλε, όχι για να μας παρουσιάσει μια νέα του ταινία αλλά να μας την περιγράψει. Τι εννοούμε με αυτό;

<a href="/nea/o-roympen-ostloynt-thelei-ton-kianoy-rivs-sti-nea-tainia-toy/69783">Ο Ρούμπεν Όστλουντ θέλει τον Κιάνου Ριβς στη νέα ταινία του</a>ΣΧΕΤΙΚΑΟ Ρούμπεν Όστλουντ θέλει τον Κιάνου Ριβς στη νέα ταινία του

Στα πλαίσια των ομιλιών για το χιούμορ και την κωμωδία σε δύσκολους καιρούς, κάλεσαν τον Ostlund που χρησιμοποιεί το χιούμορ και την σάτιρα για να σχολιάσει κοινωνικές και κυρίως ταξικές διαφορές, αλλά εν τέλει επικεντρώθηκε στο να μας περιγράφει επί μία σχεδόν ώρα την νέα του ταινία, που έχει ανακοινωθεί πως θα τιτλοφορείται «The Entertainment System is Down» και όπως έχει ακουστεί, θα έχει ξανά πρωταγωνιστή τον Γούντι Χάρελσον. Όμως δεν έμεινε εκεί.

Ο σκηνοθέτης έχει μια τάση να αποκαλύπτει τις νέες ταινίες του για να παίρνει feedback. «Όταν πήγαινα για το Τετράγωνο (2017) στους δημοσιογράφους, τους έλεγα “θέλετε να σας πω το επόμενο μου πρότζεκτ;” Και έτσι το Τρίγωνο της Θλίψης το είχα πει εκατοντάδες φορές πριν γίνει. Οπότε θέλετε να σας πω το επόμενο πρότζεκτ;».

Και έτσι ξεκίνησε η εξιστόρηση μη φοβούμενος μην του κλέψει κάποιος την ιδέα. «Ας δούμε ποιος θα κάνει την καλύτερη» ενώ συμπλήρωσε «υπάρχουν δύο παλιοί μύθοι για τους καλλιτέχνες. Ο ένας είναι ότι έρχεται η έμπνευση από τον θεό και συνομιλεί μαζί του και ο άλλος ότι δεν πρέπει να μιλάς για τα σχέδια σου γιατί κάποιος μπορεί να σου κλέψει την ιδέα».

Ο ίδιος πάντως δεν έχει τέτοιους φόβους, τα συζητάει με τους μαθητές του στην σχολή κινηματογράφου που διδάσκει, με δημοσιογράφους, με το κοινό ώστε να πάρει ιδέες και να κάνει αλλαγές. «Στο Force Majeure είχα διάφορα πλάνα. Αρχικά θα έτρεχε να γλιτώσει από την χιονοστιβάδα όλη η οικογένεια και κάποιος μου είπε γιατί να μην φεύγει μόνο ο πατέρας; Και έτσι τελικά έγινε μια διαφορετική ταινία. Στο Τρίγωνο της Θλίψης στο τελευταίο μέρος, ένας φοιτητής μου είπε γιατί να μην είναι γυναίκα αυτή στην βάρκα; Δεν θα είναι πιο ενδιαφέρον; Εγώ είχα σκεφτεί άντρα».

Στην συνέχεια μίλησε για την διαδικασία συγγραφής σεναρίου αποκαλύπτοντας πως «γράφω τα σενάρια σαν λογοτεχνία, όχι στο αμερικάνικο στιλ. Γράφω τι σκέφτονται οι ήρωες, τι νιώθουν. Μπορεί να μην το γυρίσω στην ταινία, αλλά έτσι θα ξέρουν περισσότερα οι ηθοποιοί για τους χαρακτήρες τους», ενώ για την επιλογή ηθοποιών «κάποιες φορές έχω ηθοποιούς στο μυαλό μου αλλά είμαι ανοιχτός να γίνει κάποια έκπληξη, κάποιον που δεν τον έχω σκεφτεί και δεν τον περιμένουν». Με τους ηθοποιούς κάνει αρκετές πρόβες πριν την σκηνή, αλλά όχι πάρα πολλές, όπως ανέφερε τουλάχιστον.

Αποκάλυψε και το άλλο πρότζεκτ που είχε σκεφτεί με τίτλο «The Sexual Adventures of my Parents» και θα αφορούσε την στιγμή που συνειδητοποιείς ως παιδί ότι οι γονείς σου είναι σεξουαλικά όντα, «σχεδόν όλοι έχουμε αυτή την ανάμνηση και δεν την ξεχνάς». Τελικά προτίμησε να γυρίσει πρώτα την άλλη ταινία, αφενός γιατί την σκέφτηκε πρώτα, αφετέρου γιατί θέλει να εστιάζει σε ένα πρότζεκτ κάθε φορά.

Στο τέλος της ομιλίας του τα έβαλε με το καλλιτεχνικό σινεμά μιας και ο ίδιος υπηρετεί ένα σινεμά που κινείται ανάμεσα στο φεστιβαλικό και στο ευρείας αποδοχής. «Το καλλιτεχνικό σινεμά είναι πολύ δογματικό στο πώς γυρίζεται. Όταν ήμουν στις Κάννες για την πρεμιέρα της ταινίας, ένας μπροστά μου που δεν ήξερε από arthouse σινεμά, δυσανασχετούσε. Τότε κατάλαβα ότι πρέπει να ξαναμοντάρω. Πολλοί ποζάρουν ότι κάνουν τέτοιο σινεμά. Βάζουν την κάμερα από πίσω να ακολουθεί τον χαρακτήρα, δεν βλέπεις το πρόσωπό του και τέτοια. Όποιος κάνει αυτό το arthouse σινεμά, είναι τόσο φορμαλιστικά συνδεδεμένος με την σύμβαση όσο και αυτός που κάνει αμερικάνικη screwball κωμωδία.

Θέλω να κάνω ταινίες που να θέλω να δω και ο ίδιος. Για παράδειγμα, μου έλεγε ένας φίλος μου ότι ταξίδευε σε πτήση από το Φεστιβάλ της Βενετίας στο Φεστιβάλ του Τορόντο, που γίνονται την ίδια εποχή και στο αεροπλάνο άλλοι του χώρου έβλεπαν Άνταμ Σάντλερ, που δεν έχει κάτι κακό ο Άνταμ Σάντλερ, αλλά η ίδια η καλλιτεχνική κοινότητα δεν βλέπει τις ταινίες της».

Και τώρα ακολουθούν spoilers για την νέα του ταινία οπότε για όσους δεν θέλουν να ξέρουν τίποτα πριν την δουν ας σταματήσουν κάπου εδώ.

Σε ένα αεροπλάνο που ταξιδεύει Αμερική-Σιγκαπούρη για 17 με 20 ώρες, ξαφνικά μαθαίνουν ότι «the entertainment system is down», ό,τι δηλαδή έχει σχέση με διασκέδαση (κινητά, λάπτοπ, τηλεοράσεις κλπ). Τότε θα αρχίσουν διάφορες παρεξηγήσεις μεταξύ τους, όπως για παράδειγμα μια γυναίκα που θέλει να πάρει το κινητό του άντρα της να δει στις φωτογραφίες αν την απατά και βρίσκει διάφορες φωτογραφίες με άλλες, ή άνθρωποι που τσακώνονται για το φαγητό και το νερό ενώ «σας παρακαλώ, σε λίγο θα πεθάνετε».

Κάποια στιγμή γίνεται επαναφορά στο σύστημα και το 20% των συσκευών δουλεύει με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πάλι καβγάς για το ποιος έχει και ποιος όχι με τους πιλότους να λένε «κλείστε όλες τις συσκευές να μην έχει κανένας». Όταν όμως κάποιος -και καλά- επαναστάτης πάει στην πρώτη θέση για να πάει τουαλέτα επειδή στης οικονομικής είναι πιασμένη, θα δει ότι εκεί λειτουργούν κανονικά οι συσκευές. Τότε θα θυμώσει και θα ζητήσει να κλείσουν και εκεί οι συσκευές αλλά το πλήρωμα του λέει «ξέρετε έχουμε δύο θέσεις εδώ, αν θέλετε να κάτσετε» και δέχεται! Μόνο που τότε έρχεται και κάποιος άλλος και μπροστά του το ξαναπαίζει επαναστάτης. Κάποια στιγμή το πλήρωμα πρέπει να πάρει την απόφαση αν θα τους πουν ότι θα πέσουν, ενώ όλοι έχουν μαζευτεί γύρω από ένα μωρό και του τραγουδούν για να το πάρει ο ύπνος, ενώ και άλλες μικροϊστορίες από τις ζωές των επιβατών θα αναπτυχθούν. Ξαφνικά οι οθόνες θα ανάψουν για λίγο και με χαρά θα αρχίσουν να χειροκροτούν. Το τέλος της ταινίας επί της οθόνης…!

Το 73ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξήχθη 16-26 Φεβρουαρίου 2023.

To MOVE IT βρέθηκε στη γερμανική πρωτεύουσα για 13η χρονιά και σας μετέφερε όλα όσα συνέβησαν

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Atlas

Atlas

Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Σε ένα πλανήτη μακρυνό η Άτλας είναι η μοναδική επιζών και μαζί με...
10 ώρες
memory, από την Spentzos memory, από την Spentzos