Θεσσαλονίκη 2019 - "The Lighthouse" - Κριτική

Δημοσίευση: 9 Νοε. 2019, 22:14
Συντάκτης:

Σύνοψη: Ο Τόμας Γουέικ και ο Εφραίμ Γουίνσλοου αναλαμβάνουν την φροντίδα ενός φάρου που βρίσκεται μεσοπέλαγα. Ο καθένας στο πόστο του αναλαμβάνει διαφορετικές ευθύνες αλλά η απομόνωση και η αναγκαστική συναναστροφή τους αρχίζουν να ενοχλούν και να προκαλούν την φαντασία τους για κάτι απροσδόκητο.

ΣΧΕΤΙΚΑΘεσσαλονίκη 2019 - "La belle epoque" - Κριτική

Άποψη: Μία από τις αναμενόμενες ταινίες για φέτος, η επιστροφή του Ρόμπερτ Έγκερς τέσσερα χρόνια μετά το “The Witch” πειράζει το ύφος του τρόμου και διαστρεβλώνει κάθε προοπτική με την οποία ανακαλύπτουμε λίγο λίγο τον “Φάρο” μέσα από τα μάτια ενός σακάτη ναυτικού και ενός νέου αλλά μυστηριώδους βοηθού. Η απειλητική ατμόσφαιρα είναι ολοκληρωτικά παρούσα από την αρχή με το που πατάνε το πόδι τους στον βράχο που έχουν για νησί και δεν φεύγει μέχρι το πέρας της ταινίας δηλαδή με το που πάψει να φέγγει ο “Φάρος”.

Γυρισμένο σε ένα τραχύ ασπρόμαυρο, εκ διαμέτρου αντίθετο με το απαλό του “Roma”, σε τετράγωνο πλάνο και χρονική τοποθέτηση στα 1890, ο Έγκερς μαζί με τον διευθυντή φωτογραφίας του γνωρίζουν πώς να κάνουν ένα σύγχρονο arthouse να μοιάζει με παλιό με την κατάλληλη φωτογραφία επιμελώς μελετημένη για το συγκεκριμένο πρότζεκτ ενώ παρέα με τον αδερφό του, Μαξ Έγκερς, ο οποίος συνυπογράφει το σενάριο αναλαμβάνουν να του δώσουν μία καταραμένη υπόσταση σαν αυτές που συνήθως κυνηγάνε τους πειρατές και τους ναυτικούς και καταλήγουν να γίνονται μύθοι και θρύλοι της ναυτικής παράδοσης.

Ένας τέτοιος θρύλος θα μπορούσε να μιλά για το δίδυμο Νταφόε-Πάτινσον που ζει μέσα από την κόντρα του και τρέφεται ολοένα και περισσότερο από την παράνοια που φέρνει στον νου ένας αποκλεισμός λόγω καταιγίδας ή μία εμμονή για κάτι μη ρεαλιστικό. Το φως που εκπέμπει ο Φάρος για τα πλοία μοιάζει να είναι η μία και μοναδική αλήθεια που χρειάζεται ο Πάτινσον για να επιβεβαιωθεί στον άτυπο ανταγωνισμό που κυριαρχεί στο κεφάλι του αλλά μόνο ο Νταφόε έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται, ακόμα και στην έκρυθμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Καθώς το φανταστικό μπλέκεται με την πραγματικότητα και η μίξη τους υποκινείται από έναν φόβο πανίσχυρο οι χαρακτήρες χάνουν την συνείδησή τους, επιδίδονται σε ξέφρενα μεθύσια και μία πρόσκαιρη νηνεμία προτού η καταιγίδα ξεσπάσει για τα καλά και τους παρασύρει σε μία τρελαμένη αποκορύφωση με απότομες διαδοχές σε ένταση και ψυχολογία οι οποίες δοκιμάζουν ανελέητα τα όρια και των ηθοποιών αλλά και τα δικά μας.

Οι Νταφόε-Πάτινσον ωστόσο υπηρετούν σε βάθος και με εντυπωσιακή συνεργασία την ευαίσθητη δυναμική της σχέσης Γουέικ-Γουίνσλοου οι οποίοι είτε αντίπαλοι είτε σύμμαχοι λειτουργούν πάντα με ξεχωριστούς όρους και διαφορετική αντίληψη της επικινδυνότητας που καρτερά και τους προειδοποιεί όπως η σειρήνα που ακούγεται επιβλητική στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας. Τα γυρίσματα τελικά που ανέφερε ο Πάτινσον εν μέσω κακοκαιρίας απέδωσαν στον ύφος του κατά πολύ και τον επηρέασαν ακόμα περισσότερο ώστε να παραλύσει νοητικά για να αφήσει την τρέλα να τον κατατροπώσει σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του όπου η ομορφιά του δεν βρίσκεται ανάμεσα στα δυνατά χαρτιά του.

Ο “Φάρος” θα συνεχίσει να στέκει αγέρωχος γνωρίζοντας τι έχει συμβεί και εσείς δεν έχετε παρά να φροντίσετε να δείτε την ταινία σε μεγάλη οθόνη.

H ταινία δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα από κάποια εταιρεία διανομής, αλλά αναμένεται στις ελληνικές αίθουσες στις αρχές του 2020.

8 / 10

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ