24ο ΦΝΘ: "Σπίτι από θραύσματα" - Κριτική

Δημοσίευση: 21 Μαρτίου 2022, 04:21
Συντάκτης:

Σύνοψη: Καθώς ο πόλεμος στην Ανατολική Ουκρανία επιβαρύνει σημαντικά τις άπορες οικογένειες που ζουν κοντά στην πρώτη γραμμή του πυρός, μια μικρή ομάδα κοινωνικών λειτουργών επιδεικνύει τρομερή αποφασιστικότητα, εργαζόμενη ακατάπαυστα σ’ ένα ειδικό ορφανοτροφείο.

<a href="/festival-thessalonikis/24o-fnth-oi-aorates-epiptoseis-toy-polemoy-ston-aplo-kosmo/66154">24ο ΦΝΘ: &quot;Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο&quot;</a>ΣΧΕΤΙΚΑ24ο ΦΝΘ: "Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο"

Σκοπός της ομάδας είναι η δημιουργία ενός σχεδόν μαγικού περιβάλλοντος, στο οποίο τα παιδιά θα ζουν με ασφάλεια όσο οι κρατικές και δικαστικές αρχές αποφασίζουν το μέλλον τους και αυτό των οικογενειών τους.

Άποψη: Ο Δανός σκηνοθέτης Simon Lereng Wilmont που κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο στην Θεσσαλονίκη το 2018 για το The Distant Barking of Dogs επιστρέφει στην Θεσσαλονίκη κατακτώντας και φέτος τον Χρυσό Αλέξανδρο, με ένα τρομακτικά επίκαιρο ζήτημα, τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, που ξεκίνησε το 2014 και δυστυχώς πυροδοτήθηκε εκ νέου το τελευταίο διάστημα.

Η ταινία είναι γυρισμένη πριν τον τωρινό πόλεμο και σχετίζεται με τον πόλεμο στο Ντονμπάς της Ουκρανίας και ένα ορφανοτροφείο στο οποίο βρίσκονται παιδιά από οικογένειες που τα εγκατέλειψαν ή δεν μπορούσαν να μεγαλώσουν.

Ο σκηνοθέτης στήνει μια ευαίσθητη και παιδική παραλλαγή του Δεκαημέρου του Βοκκακίου, όπου όπως και τότε ο συγγραφέας βάζει μια ομάδα νεαρών να διηγούνται αστείες ή σεξουαλικές ιστορίες ενώ πίσω τους μαίνεται η πανδημία της πανώλης του 14ου αιώνα, έτσι στο Σπίτι από θραύσματα ένα ορφανοτροφείο μετατρέπεται σε καταφύγιο φαντασίας και αθωότητας μέσα από ιστορίες ώστε να ξεχαστεί ή να βιωθεί αλλιώτικα η εμπειρία του πολέμου.

Από την μία βλέπουμε τους εργαζόμενους του χώρου και την προσπάθεια που καταβάλλουν ώστε να μην πληγωθούν οι παιδικές ψυχές τους από τα φρικτά πράγματα που συμβαίνουν, σε συνδυασμό με το ότι δεν είναι με τις οικογένειές του αλλά σε αναμονή εύρεσης οικογένειας, και από την άλλη τα παιδιά που παίζουν, γελούν, διηγούνται, ζουν ή τουλάχιστον προσπαθούν.

Ευαίσθητο ντοκιμαντέρ, από αυτά που έχουμε ανάγκη να βλέπουμε τη σήμερον ημέρα. Μάλιστα ο σκηνοθέτης φρόντισε ώστε έπειτα από την παρουσία του να έρθουν παιδοψυχολόγοι ώστε να φροντίσουν τα παιδιά ενώ τώρα με τον πόλεμο έχει κρατήσει επαφή για την κατάσταση του ορφανοτροφείου έπειτα από τους βομβαρδισμούς της Ρωσίας.

Μια κατάσταση ετεροτοπίας γεμάτη αγνότητα, παιδικά βλέμματα, διαφορετικές αφηγήσεις, πρωτότυπες ιστορίες και αίσθηση ενός κόσμου που δεν χάνεται όσο υπάρχει ελπίδα και μέλλον που εννοείται τα παιδιά τα αντιπροσωπεύουν καλύτερα από τον καθένα.

Όλες τις κριτικές και τις ανταποκρίσεις του MOVE IT από το 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

 

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ