24ο ΦΝΘ: "Long live my happy head" - Κριτική

Δημοσίευση: 21 Μαρτίου 2022, 16:18
Συντάκτης:

Σύνοψη: Ο Γκόρντον στα 32 του χρόνια, μετά από μία ξαφνική κρίση που είχε τα χαρακτηριστικά ενός εγκεφαλικού επεισοδίου πληροφορήθηκε ότι υπάρχει ένας μη εγχειρίσιμος όγκος στον εγκέφαλό του. Ο χρόνος ζωής που του δόθηκε ήταν λίγος όμως κατάφερε να τον ξεπεράσει δημιουργώντας παράλληλα 5 βιβλία κόμικ με στόχο να μιλήσει με την μάχη που έδωσε και συνεχίζει να δίνει αλλά και να βοηθήσει άτομα με παρόμοιες ιστορίες.

<a href="/festival-thessalonikis/24o-fnth-oi-aorates-epiptoseis-toy-polemoy-ston-aplo-kosmo/66154">24ο ΦΝΘ: &quot;Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο&quot;</a>ΣΧΕΤΙΚΑ24ο ΦΝΘ: "Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο"

Άποψη: Το “Long Live My Happy Head” είναι ένα ντοκιμαντέρ αντιθέσεων. Το σκληρό, ιατρικό του θέμα σε αντιδιαστολή με τον κωμικό χαρακτήρα που κρατάει φέρνει ισόποσα συναισθήματα πόνου και ευτυχίας για αυτόν που το βλέπει ενώ παράλληλα η ίδια απορία δημιουργείται και σε εμάς όπως και στον πρωταγωνιστή Γκόρντον:  “Πώς μπορεί κάποιος να έρθει αντιμέτωπος με την θνητότητά του, όταν μάλιστα αυτή έρχεται πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο;”

Το δίδυμο Όστεν ΜακΚάουαν και Γουίλ Χίγουιτ φτιάχνουν ένα ημερολόγιο βιντεοσκοπώντας τον Γκόρντον σε ραντεβού για μαγνητικές τομογραφίες και βόλτες στους λόφους του Εδιμβούργου για να πουν κάτι περισσότεροι από το κοινό “μη τα παρατάς ποτέ”. Η ιστορία του Γκόρντον και του όγκου του με το όνομα Ρικ (όπως επέλεξε να τον ονομάσει ο Γκόρντον στο κόμικ του με τίτλο “Bittersweet”) ανοίγει έναν κόσμο με δημιουργικότητα, φαντασία, διαφορετικότητα αλλά και πολλή μοναξιά και πολλά κακά νέα.

Με την βοήθεια animation, τα σχέδια του Γκόρντον και οι χαρακτήρες όπως αυτός τους ζωγράφισε παίρνουν ζωή στην οθόνη και αντικατοπτρίζουν την ψυχολογία του και τις σκέψεις του όπως τις βίωσε όλο αυτό το διάστημα της αβεβαιότητας. Χάνοντας μόνο για λίγες στιγμές το γέλιο του, ο Γκόρντον επαναλαμβάνει πόσο σημαντικό είναι γι’ αυτόν να βοηθήσει άλλους ανθρώπους όπως και να εξηγήσει την εμπειρία του σε όσους δεν είχαν οποιαδήποτε επαφή με τον καρκίνο.

Το παράδειγμα της μαγνητικής τομογραφίας που οι κινηματογραφιστές επιλέγουν να δείξουν μέσα από την μίνι έκθεση του Γκόρντον είναι χαρακτηριστικό της στάσης που κρατάει ο ίδιος απέναντι στη ζωή. Όταν οι έντονοι, διαπεραστικοί ήχοι του τομογράφου του τρυπούν το κεφάλι κατά την εξέταση, ο Γκόρντον σκέφτεται ότι αυτό είναι “μία τέκνο σε οριζόντια μορφή, μόνο που δεν μπορείς να χορέψεις!”. Στην έκθεσή του ένας ξύλινος, αυτοσχέδιος τομογράφος, μία πιο χαριτωμένη εκδοχή του αρχικού μηχανήματος, ήταν εκεί για να τον δουν οι ενδιαφερόμενοι και τα γραφικά που ο ίδιος σχεδίασε σίγουρα χαλάρωσαν την σοβαρότητα της υπόθεσης.

Μαζί με τον σύντροφό του, Σον, ο Γκόρντον μοιράζεται με ειλικρίνεια τις σκέψεις του καθώς ζει ανάμεσα σε κάθε εξέταση και σε κάθε νέα διάγνωση όμως αυτό δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον χρόνο που απομένει. Είναι για αυτά που κάνεις με γενναιότητα απέναντι στους φόβους σου και για κάθε χρόνο που περνά να μπορείς να πεις με μία μικρή τσαχπινιά “Συγγνώμη που δεν πέθανα ακόμα!” όπως ο Γκόρντον.

Το “Long Live My Happy Head” προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα.

Όλες τις κριτικές και τις ανταποκρίσεις του MOVE IT από το 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

My spy

My spy

Η νέα κωμωδία του Peter Segal (“Get Smart”), στα βήματα του The Pacifier και του Leon:...
18 ώρες