Πανόραμα 2022: "Inventory" - Κριτική

Δημοσίευση: 2 Φεβ. 2022, 18:47
Συντάκτης:

Σύνοψη: Αφότου κάποιος προσπαθεί να πυροβολήσει έναν μεσήλικα, το θύμα κάνει μια απογραφή φίλων και γνωστών για να ανακαλύψει ποιος μπορεί να αισθάνθηκε αδικημένος από εκείνον.

<a href="/festival-panorama-eyropaikoy-kinimatografoy/34o-panorama-eyropaikoy-kinimatografoy-ta-vraveia/65871">34ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου: Τα βραβεία</a>ΣΧΕΤΙΚΑ34ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου: Τα βραβεία

Άποψη: Ένας μεσήλικας άντρας με μια τακτοποιημένη, όπως θα λέγαμε, ζωή, δηλαδή με ένα σταθερό επάγγελμα, σύζυγο και παιδί, πυροβολείται στα καλά καθούμενα.

Αυτό τον οδηγεί σε ένα ταξίδι εσωστρέφειας αλλά και αναζήτησης. Αναζητά την ουσία των σχέσεων του, πού δομήθηκαν οι σχέσεις του, τι κακό μπορεί να προξένησε σε καθέναν από αυτούς. Ο Σλοβένος σκηνοθέτης Darko Sinko στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινίες μυθοπλασίας (έχει προϋπηρεσία στο ντοκιμαντέρ), εξετάζει με μια ντοκιμαντερίστικη ακρίβεια αλλά και αυστηρότητα τις ανθρώπινες σχέσεις και τις αιφνίδιες αλλαγές στην ζωή των ανθρώπων.

Όλο αυτό το αιφνίδιο βέβαια γίνεται με αργούς ρυθμούς, σε σημεία υπέρ του δέοντος, που όμως δίνουν πολύ χώρο στους ηθοποιούς και κατ’ επέκταση στους χαρακτήρες τους να αναπτύξουν τα όσα τελικά τους κρατούν μαζί και όσα δεν μπορούν να το πετύχουν.

Σφιχτά, ακίνητα πλάνα που σε σημεία θυμίζουν λίγο και το αυστηρό καδράρισμα σκηνοθετών του νέου ελληνικού σινεμά και παράλληλα φυσικές ερμηνείες δίνουν τον τόνο σε μια ταινία που δεν ξέρει πώς να γεμίσει τον χρόνο της. Ίσως η μία ώρα και τρία τέταρτα να είναι υπερβολικός χρόνος για μια ιστορία που θα μπορούσε να ειπωθεί σε μια ταινία μικρού ή έστω μεσαίου μήκους, μια ταινία που σίγουρα δεν θα ξεπερνούσε την μία ώρα. Άλλωστε ο σκηνοθέτης έχει περισσότερη εμπειρία σε αυτούς τους χρόνους, παρά σε εκείνους του μεγάλου μήκους, που χρειάζονται μια είτε μεγαλύτερη αφηγηματική δράση είτε συναισθηματική εξέλιξη.

Και τα δύο εν προκειμένω εξαντλούνται γύρω στα μέσα της ταινίας. Η εμπειρία του Sinko στο ντοκιμαντέρ είναι ορατή, μιας και πολλές σκηνές είναι στημένες σαν ντοκιμαντέρ, άνθρωποι δηλαδή που κάθονται και συνομιλούν εξηγώντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Το στοιχείο αυτό ίσως δίνει μια μεγαλύτερη δόση αληθοφάνειας και φαινομενικού ρεαλισμού, σαν πράγματι να έχουν συμβεί όλα αυτά και να μας τα διηγούνται οι πραγματικοί ήρωες.

Αυτό ωστόσο δεν μπορεί να καλύψει ένα πρόβλημα το οποίο διαθέτει και ένα μέρος του ελληνικού σινεμά, το ότι ξεκινά μια αφήγηση χωρίς κατεύθυνση, σαν να την σπρώχνει μια αύρα προς μέρη όμως που πολλές φορές είναι δύσβατα ή άγνωστα.

Την ταινία μπορείτε να την δείτε εδώ.

Εδώ όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το φετινό Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

 

 

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ