Δημοσίευση: 30 Οκτ. 2017, 14:54
Συντάκτης:

Σύνοψη: Η Εμίλ είναι ένα αδίστακτο στέλεχος πολυεθνικής. Δουλειά της είναι να ωθεί υπαλλήλους να παραιτούνται αντί να τους απολύουν.  Όταν ένας από αυτούς αυτοκτονεί μέσα στα γραφεία, η διοίκηση θα χρησιμοποιήσει την Εμίλ ως αποδιοπομπαίο τράγο.

Άποψη: Η Μαρί, μία υπάλληλος της επιθεώρησης εργασίας που ερευνά την αυτοκτονία ενός υπαλλήλου, συζητά με την Εμίλ, την διευθύντρια του τμήματος ανθρώπινου δυναμικού (τι ευφημισμός!) «Πόσους υφιστάμενους έχεις;», την ρωτάει. «74». «Εγώ έχω να ελέγξω 3000 άτομα» «Ναι, αλλά εγώ βγάζω 100.000€ τον χρόνο» απαντάει η Εμίλ. «Μπράβο. Αλλά εγώ δεν γίνεται να απολυθώ» τελειώνει την κουβέντα η Μαρί.

Η Εμίλ είναι αυτό το τυπικό, αμείλικτο στέλεχος, που θα κάνει τα πάντα για να μην απολυθεί. Η δουλειά της θέλει στομάχι που να αλέθει πέτρες. Αλλά δεν το χρειάζεται, γιατί δεν έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό να κάνει την βρώμικη και ανήθικη αυτή δουλειά. Η εταιρία θέλει να γλυτώσει τις αποζημιώσεις, και το πλαφόν των απολύσεων που βάζει ο νόμος. Κανένα πρόβλημα! Η Εμίλ το κάνει με άνεση, σχεδόν με ηδονή. Μέχρι που ένας από τους πιεσμένους προς παραίτηση, διαλέγει τον 10ο όροφο του κτηρίου για να βουτήξει στο κενό. Η εταιρία, δεν γίνεται να φταίξει, αλλά όταν τα στοιχεία που μαζεύει η Μαρί δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το τι έγινε, η Εμίλ θα γίνει και αυτή με τη σειρά της, το ίδιο αναλώσιμη με τα «αντικείμενα» της εργασίας της.

Η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Νικολά Σιλό είναι ένα τόσο ειλικρινές έργο, ένα κανονικό ξεβράκωμα του καπιταλισμού στα χειρότερα του, που σε κρατά καθηλωμένο και αποσβολωμένο με αυτά που παρακολουθείς. Και είναι τυχερός που όλη η ταινία βασίζεται πάνω στην Σελίν Σαλέτ (Les Revenants) μια που οι ώμοι της αποδεικνύονται πολύ στιβαροί. Η Εμίλ της είναι ένα αδίστακτο, σαδιστικό, αμοράλ πλάσμα, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η καριέρα της, και ο εαυτός της. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά μένεις με ανοιχτό το στόμα με το πόσο εύκολα συμπεριφέρεται τόσο απάνθρωπα. Ακόμα και όταν αποφασίζει να βοηθήσει τον νόμο να αποκαλύψει την φάμπρικα των παραιτήσεων, το κάνει αποκλειστικά για να σώσει το τομάρι της και όχι από τύψεις.

Και ύστερα, έρχεται το δεύτερο μισό και φτηναίνει μια εξαιρετική μέχρι τότε ταινία. Ο Σιλό, δεν τολμά να πάει την Εμίλ μέχρι τον πάτο. Προσφέρει μια εύκολη λύση όπου το καλό θριαμβεύει και το κάνει με έναν φτηνιάρικο τρόπο, σαν κακό Χόλιγουντ, δυναμιτίζοντας αναίτια μία ταινία που αλλιώς θα ήταν ανάμεσα στις καλύτερες της χρονιάς. Θα έπρεπε να το είχαμε υποψιαστεί νωρίτερα, όταν αυτό το τέρας παρουσιάζεται ως μία άψογη μητέρα και σύζυγος, με έναν σκανδαλωδώς αφελή άντρα, ανίκανο να αντιληφθεί  πόσο συναισθηματικά ανάπηρος είναι ο άνθρωπος που παντρεύτηκε.

Μεγάλο κρίμα, να μπορεί κάποιος να μπορεί να κάνει μια πραγματικά καλή ταινία και ξαφνικά να αποφασίζει να πυροβολήσει το πόδι του. Θα μπορούσε να δει κάποιος το Corporate, αλλά ακόμα καλύτερα, θα μπορούσε να δει το Deux Jours - Une Nuit, των αδελφών Νταρντέν. Μια πραγματικά καλή ταινία, από την αρχή μέχρι το τέλος.

6 / 10

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ Πρόεδρος των ΗΠΑ στο Kung Fury

Από το 2015 υπάρχει στο YouTube η 30λεπτη ταινία "Kung Fury", ένας φόρος τιμής...
16 ώρες

The Last Black Man in San Francisco

Σύνοψη: Ο Jimmie Fails και ο Montgomery Allen είναι δύο αφροαμερικανοί φίλοι που ζουν...
16 ώρες

"Undone": Οι δημιουργοί του Bojack Horseman ξαναχτυπούν

Για το BoJack Horseman δεν χρειάζονται πλέον πολλές συστάσεις. Όσοι έχουν παρακολουθήσει το animated...
17 ώρες