Νύχτες 17: "Sicilian Ghost Story" - Κριτική

Δημοσίευση: 29 Σεπτεμβρίου 2017, 14:14

Σύνοψη: Σε ένα Σικελικό χωριό, ο δεκατριάχρονος Τζιουζέπε, εξαφανίζεται. Η αγαπημένη του, Λούνα, επαναστατεί απέναντι στην ομερτά που καλύπτει όλη την κοινότητα και για να τον βρει, βυθίζεται σε έναν μυστηριώδη κόσμο στον χώρο του φανταστικού. Μόνο η δυνατή τους αγάπη θα μπορέσει να τον φέρει πίσω.

Άποψη: Η νέα ταινία του Ιταλικού δίδυμου των Φάμπιο Γρασαντόνια και Αντόνιο Πιάτζα (Salvo) είναι στην πραγματικότητα τρεις ταινίες. Ένα αστυνομικό θρίλερ, όπου παρακολουθούμε την αληθινή ιστορία του νεαρού Τζιουζέπε, που απήχθη και κρατήθηκε δύο χρόνια για να σταματήσει ο πρώην μαφιόζος πατέρας του να μιλάει στην αστυνομία. Ένα τρυφερό δράμα για την είσοδο στην εφηβεία της πρωταγωνίστριας Λούνα. Και ένα παραμύθι στον χώρο της φαντασίας. Οι Γρασαντόνια - Πιάτζα συνθέτουν έναν πολυεπίπεδο καμβά, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρία για να συνθέσουν έναν κόσμο που ακουμπά και στο πραγματικό και στο ονειρικό. Ξεκινώντας από την κάμερα, με ιδιαίτερες γωνίες λήψης, παιχνίδια με το φως, έξυπνο ντεκουπάρισμα και με καθηλωτικό ήχο. Συνεχίζοντας με εξαιρετικούς ηθοποιούς: Τους δύο πρωταγωνιστές και της εκνευριστικά δεσποτικής μητέρας της Λούνα. Και καταλήγοντας να μην διστάσουν στιγμή να μπλέξουν τα τρία είδη, το ένα μέσα στο άλλο με μία αξιοθαύμαστη μαεστρία.

Η ευαίσθητη και ατίθαση Λούνα, είναι η μόνη από το χωριό που όχι μόνο δεν μπορεί να χωνέψει την αδιαφορία όλων για την εξαφάνιση, αλλά και που πονά βαθιά για την απώλεια του πρώτου της έρωτα. Όσο ο καιρός περνά όχι μόνο δεν ξεχνά, αλλά ο πόνος που μεγαλώνει την κάνει να έρχεται σε επαφή με τον Τζιουζέπε ακόμη και να ανακαλύπτει τα ίχνη του, σε κάποιες σκηνές που ανάλογα με τον κάθε θεατή μπορούν να ερμηνευτούν ως η φαντασία της, η μία υπερφυσική πύλη που φέρνει τους δυο αγαπημένους μαζί. Και ο Τζουζέπε αποκτά έναν άφθαρτο εαυτό του, ως άγγελο που του ελαφρώνει τον αβάσταχτο πόνο και φόβο της πραγματικά άθλιας κράτησης του. 

Πρόκειται για μια πραγματικά καλοφτιαγμένη ταινία. Μόνο που ο ίδιος ο τρόπος που φτιάχτηκε είναι και τα ελαττώματα της: Κρατά περισσότερο από όσο θα έπρεπε, δύο ώρες, απλά για να βλέπουμε την ηρωίδα να περνά απλά ένα δωμάτιο πχ... Και ενώ δεν μας ενόχλησε η παρουσία των υπερφυσικών στοιχείων, οι σκηνοθέτες θεώρησαν πως έπρεπε να γεμίσουν όλη την ταινία από την αρχή μέχρι το τέλος με σύμβολα: Κουκουβάγιες, νυφίτσες, σκύλοι, ασφόδελοι, αρχαίοι ναοί, κόκκινα ρούχα, άσπρα ρούχα, μπλε μαλλιά, λίμνες, όλα τοποθετήθηκαν για να πιάσουμε τον συμβολισμό. Γνώμη μου είναι πως όταν έχεις να πεις μια ιστορία, λες την ιστορία. Όλα τα άλλα, είναι περιττές επιδείξεις, ακόμη κάποια φορά και αδυναμία να πεις την ίδια την ιστορία.

Οι Γρασαντόνια – Πιάτζα έφτιαξαν ένα ιδιαίτερο έργο. Δεν ήξεραν όμως που να σταματήσουν, σαν έναν μάγειρα που βάζει περισσότερα μπαχαρικά από όσα αντέχει το πιάτο. Στο τέλος σαμποτάρισαν μία ταινία, που με πιο λίγα, θα μπορούσε να πει περισσότερα.

6/10

Βασίλης Παπαστεργίου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
70587
Tulip
13280
Tanweer
8900
Feelgood
7158