Γαλλόφωνο 19: "Τρυφερή αγκαλιά" - Κριτική
Σύνοψη: Ο Τεό, ένα νεογέννητο μωρό, φιλοξενείται στην Πρόνοια. Η Αλίς αγωνίζεται εδώ και δέκα χρόνια να αποκτήσει ένα παιδί. Κατά την διάρκεια της υιοθεσίας, τα μονοπάτια τους διασταυρώνονται με αυτά πολλών στοργικών και αφοσιωμένων ανθρώπων, προσδίδοντας μια ανθρώπινη διάσταση στην υιοθεσία και τη γονεϊκή φροντίδα.
ΣΧΕΤΙΚΑElisabeth de Feydeau: "Το άρωμα είναι μνήμη"
![](/sites/default/files/mimages2019/safe2.jpg)
Άποψη: Το ζήτημα της υιοθεσίας και της μητρικής αγάπης, είτε στην περίπτωση βιολογικού είτε υιοθετημένου παιδιού, τίθεται επί τάπητος στην γαλλική ντραμεντί της Jean Herry, σκηνοθέτρια και κόρη της Miou-Miou, η οποία στην δεύτερη ταινία της δείχνει μια παγωμένη αμηχανία στο πώς να διαχειριστεί το θέμα που αναλαμβάνει. Πρόκειται για μια τρυφερή ιστορία με ουσιαστικό πρωταγωνιστή το μωρό το οποίο εύκολα κλέβει τις εντυπώσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει στις ταινίες με μωρά και σκυλιά: εδώ το κατορθώνει εύκολα δεδομένης της σεναριακής σύγχυσης.
Για την ακρίβεια πρόκειται για ένα ενδιαφέρον σενάριο με μια κοινωνική ιστορία η οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί με τρόπο που αφενός θα αναδείκνυε τις δυσκολίες μιας γυναίκας που δίνει το παιδί για υιοθεσία και μιας γυναίκας που προσπαθεί τόσο πολύ να κάνει, αφετέρου να εστιάζει στο σύστημα της υιοθεσίας και της Πρόνοιας στην Γαλλία. Αντ’ αυτών, βλέπουμε μια ταινία-θύμα του μοντάζ της, με ένα άστοχο ντεκουπάζ, στο πώς δηλαδή ξεδιπλώνονται οι σκηνές που έτσι καταδικάζει την ταινία καθώς άνευ λόγου και αιτίας περιπλέκεται η υπόθεση σε μια κατά τα άλλα πολύ προβλέψιμη ιστορία που ακόμα και αυτό το μπέρδεμα δεν καταφέρνει να μην σε προκαταβάλλει για το τι θα επακολουθήσει.
![](/sites/default/files/mimages2019/safe3.jpg)
Ένας ακόμα λόγος που δεν κατόρθωσε να εστιάσει κάπου είναι εξαιτίας του ότι από την μία χρησιμοποιεί το χιούμορ και κώδικες της κωμωδίας άστοχα όμως και ανέμπνευστα και από την άλλη έχει δραματικά στοιχεία χωρίς να εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση των ηρώων. Ούτε για την βιολογική μητέρα, ούτε για την γυναίκα που θέλει να υιοθετήσει μαθαίνουμε επαρκή πράγματα ώστε να τις κατανοήσουμε. Αν η σκηνοθέτρια είχε ένα πιο στιβαρό σενάριο με καλύτερο μοντάζ και ξεκάθαρα πλάνα στο μυαλό της για το πώς θα εξελιχθεί θα μπορούσε να δώσει καλύτερα αποτελέσματα σε ένα κατά τα άλλα ενδιαφέρον story με ένα ταλαντούχο καστ ηθοποιών όπως ο Gilles Lellouche, η Sandrine Kiberlain και η Elodie Bouchez.
3,5 / 10
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων