Κάννες 2026: Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας για τον συγκινημένο Τζον Τραβόλτα

Υπάρχουν στιγμές στις Κάννες όπου το σινεμά παύει να αφορά αποκλειστικά τις ταινίες και μετατρέπεται σε τελετουργία μνήμης. Η εμφάνιση του Τζον Τραβόλτα στο φεστιβάλ με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, Propeller One-Way Night Coach, ήταν ακριβώς κάτι τέτοιο: όχι απλώς η παρουσίαση μιας νέας ταινίας, αλλά μια δημόσια αναμέτρηση ενός σταρ με τον χρόνο, τη φθορά και την ίδια του τη μυθολογία. Όταν ο Τιερί Φρεμό του απένειμε αιφνιδιαστικά τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα, ο Τραβόλτα εμφανώς συγκινημένος απάντησε: «Μου είπατε ότι αυτή θα ήταν μια ξεχωριστή βραδιά, αλλά δεν πίστευα ότι εννοούσατε αυτό. Είναι μια στιγμή που με κάνει να αισθάνομαι ταπεινός. Είναι κάτι μεγαλύτερο από ένα Όσκαρ».

ΣΧΕΤΙΚΑ“Hell Grind”: H πρώτη AI ταινία εμφανίστηκε στην Αγορά των Καννών

Το Propeller, που θα κυκλοφορήσει από την Apple στις 29 Μαΐου, βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Τραβόλτα και ακολουθεί έναν νεαρό λάτρη της αεροπορίας, τον Τζεφ, και τη μητέρα του σε ένα ταξίδι προς το Χόλιγουντ. Η υπόθεση ακούγεται σχεδόν αφοπλιστικά απλή, αλλά ακριβώς εκεί βρίσκεται το ενδιαφέρον της: το φιλμ μοιάζει να λειτουργεί περισσότερο ως αυτοβιογραφική αναπόληση παρά ως παραδοσιακή αφήγηση. Ο ίδιος ο Τραβόλτα το χαρακτήρισε «το πιο προσωπικό πράγμα που έχω κάνει ποτέ».

Ο Φρεμό αποκάλυψε ότι όταν ο Τραβόλτα έφερε την ταινία στις Κάννες το περασμένο φθινόπωρο ήταν «πολύ ταπεινός και ντροπαλός με την ιδέα να προβληθεί ως επίσημη επιλογή». Μάλιστα, πρόσθεσε ότι το Propeller ήταν η πρώτη ταινία που επιλέχθηκε για την 79η διοργάνωση του φεστιβάλ, αποκαλώντας τον Τραβόλτα «έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού και του 21ου αιώνα».

Ο Τραβόλτα απάντησε: «Όταν μου είπατε ότι θα ήταν η πρώτη ταινία που έγινε δεκτή, έκλαψα». Και τότε ο Φρεμό πέταξε την ατάκα της βραδιάς: «Φοβήθηκα μήπως το Βερολίνο μας κλέψει την ταινία».

Ο Τραβόλτα πάντως έμοιαζε πραγματικά συγκινημένος καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς. Πριν από την απονομή προβλήθηκε ένα βίντεο με στιγμές από την καριέρα του — από το Saturday Night Fever και το Grease μέχρι το Pulp Fiction — και ο ίδιος παραδέχθηκε ότι ένιωθε «πολύ συναισθηματικός».

«Νιώθεις ένα μείγμα πραγμάτων γιατί κάθε εικόνα κουβαλά μια ανάμνηση», είπε. «Είναι άγριο αλλά είναι η ζωή μου. Κάνω κινηματογράφο σχεδόν όλη μου τη ζωή».

Και κάπου εκεί οι Κάννες πήραν ακριβώς αυτό που θέλουν πάντα: έναν σταρ να κοιτά το ίδιο του το παρελθόν μπροστά σε κοινό που λατρεύει να χειροκροτεί την ιδέα του κινηματογραφικού μύθου. Το κοινό τον αποθέωσε με παρατεταμένο χειροκρότημα και πολλαπλά ξεσπάσματα μέσα στη διάρκεια της προβολής. Ο ίδιος, σχεδόν αποσβολωμένος από την ανταπόκριση, έκλεισε λέγοντας: «Τι βραδιά για μένα. Σας ευχαριστώ όλους που είστε εδώ και που γίνατε μάρτυρες του σκηνοθετικού μου ντεμπούτου».