H Amazon "αφόπλισε" τον Τζέιμς Μποντ. O 007 επιστρέφει… corporate και PG-13

Η Amazon, με αφορμή την James Bond Day, παρουσίασε μια σειρά “επανασχεδιασμένων” αφισών της εμβληματικής σειράς ταινιών. Μόνο που αυτή τη φορά, ο πράκτορας 007 κρατά… τίποτα. Οι νέες αφίσες του 007 στο Prime Video δείχνουν έναν Μποντ που μάλλον περιμένει το HR meeting παρά κάποια αποστολή στη Τζαμάικα. Η απουσία του όπλου του Μποντ αποκαλύπτει πολλά περισσότερα από μια αισθητική επιλογή — είναι μια πράξη πολιτισμικού αυτοευνουχισμού. 

ΣΧΕΤΙΚΑH νέα ταινία του Ουίλ Σμιθ θα βγει σε streaming

Η απόφαση της Amazon να αφαιρέσει από τις νέες αφίσες του James Bond το θρυλικό πιστόλι Walther PPK, μοιάζει με σημείωση λογοκριτή σε σχολικό βιβλίο: “μην τρομάξετε τα παιδιά”. Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για παιδική λογοτεχνία, αλλά για την πιο αναγνωρίσιμη εικόνα ανδρικού αρχέτυπου στον κινηματογράφο.

Η πράξη δεν είναι αθώα. Η εταιρική “ευαισθησία” επιχειρεί να σβήσει τη βία ως έννοια, να την αποκόψει από το πλαίσιο της φαντασίας, και να την αντικαταστήσει με μια αποστειρωμένη ηθική κανονικότητα. Όμως ο Μποντ υπήρξε πάντα το ακριβώς αντίθετο: μια μεταφορά της ηθικής ασάφειας, του διαρκούς φλερτ με τον κίνδυνο.

Το αποτέλεσμα; Εικόνες που κυμαίνονται ανάμεσα στο αμήχανο και στο γελοίο.

Στο Dr. No, ο Σον Κόνερι μοιάζει να ξεχάστηκε στη μέση μιας πόζας και να έπαθε κράμπα. Στο A View to a Kill, ο Ρότζερ Μουρ κρατάει τον αέρα με αποφασιστικότητα. Στο The Spy Who Loved Me απλώνει το χέρι του με την αμηχανία υπαλλήλου που ζητάει αποζημίωση. Και στο GoldenEye, η ψηφιακή σβήστρα κάνει υπερωρίες, θυμίζοντας MySpace προφίλ... 

Η κίνηση είναι τόσο αλλόκοτη που μοιάζει με παρωδία — ή με προαναγγελία ενός νέου, “πιο ασφαλούς” Μποντ: έναν ήρωα που αντί να πυροβολεί, ίσως πλέον απλώς κάνει unsubscribe στους κακούς.

Η Amazon, που πλήρωσε αδρά για τα δικαιώματα του Bondverse, δείχνει τώρα να τον αντιμετωπίζει σαν brand που χρειάζεται “επανατοποθέτηση”. Η Amazon, στην προσπάθειά της να εξευμενίσει το κοινό της εποχής της πολιτικής ορθότητας, προδίδει αυτό που ο ίδιος ο κινηματογράφος έκανε πάντα: να διαχειρίζεται το σκοτάδι χωρίς να το κρύβει.

Αν ο Σον Κόνερι ζούσε, θα ζητούσε ίσως ένα dry martini. Διπλό. Και πιθανότατα θα το πετούσε στο monitor του Prime Video.