Σύνοψη: Στην Τασμανία του 1825, η Κλερ είναι κατάδικος των Βρετανών και ενώ έχει εκτίσει την ποινή της, ζει με τον άντρα και το μωρό της ακόμα υπό τις εντολές τους. Όταν ο αξιωματικός Χόκινς σκοτώνει την οικογένειάς της, η Κλερ δεν βρίσκει άλλη λύση από την εκδίκηση και ζητά την βοήθεια του Αβορίγινα Μπίλυ ώστε να τον βρουν στο αχανές τοπίο του νησιού.

Άποψη: Μετά από ένα εξαιρετικό ντεμπούτο με το “Babadook” όλοι πρόσεξαν την Αυστραλή Τζένιφερ Κεντ που μαθήτευσε δίπλα στον Τρίερ όταν έχασε το ενδιαφέρον της για την υποκριτική. Ευτυχώς για εμάς, αυτή η καλλιτεχνική μετάβαση απέδωσε καρπούς πρωτοτυπίας και μοναδικής έντασης πράγμα που επιβεβαιώνεται με ευκολία και από το «Αηδόνι», την δεύτερη σκηνοθετική της δουλειά που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών  πριν από δύο χρόνια. Η Κεντ κάνει ένα βήμα μακριά από τον τρόμο, μένει παρόλα αυτά αρκετά κοντά ώστε να εμπνέεται από αυτόν για την ιστορία της Κλερ, μία ιστορία εκδίκησης, αποτρόπαιων πράξεων και θηριωδιών όπου η αποικιοκρατία δείχνει το άσχημο πρόσωπό της στις αδύναμες μειονότητες, μία πτυχή όχι και τόσο άγνωστη ανά τον κόσμο.

Φυσικά, σε δεύτερο επίπεδο, η σκηνοθέτις προσηλώνεται και στην επιμονή μιας γυναίκας να τιμωρήσει με το ίδιο νόμισμα τους υπαίτιους της συμφοράς της –το “The Nightingale” βροντοφωνάζει τον φεμινιστικό του χαρακτήρα αφού βλέπουμε συνεχώς τον κόσμο από την οπτική της Κλερ όμως την ίδια στιγμή ο Αβορίγινας Μπίλυ είναι εξίσου κατατρεγμένος. Συνεπώς, το δίδυμο βρίσκει κοινά σημεία στις εμπειρίες τους και αναπόφευκτα η αρχική τους ψυχράδα καταλήγει σε συγκινητικές στιγμές μεγάλης ανθρωπιάς, ανιδιοτέλειας και φροντίδας ανεξαρτήτου κόστους. Το σενάριο που υπογράφει η Κεντ τους εξαντλεί μέσα στην κατάφυτη φύση της Τασμανίας και τους περνά από κακουχίες επί κακουχιών με τις οποίες ενώνονται καρμικά για να αυτοδικήσουν με τα διαθέσιμα μέσα.

Η ταινία δεν φοβάται να δείξει την καθαρή βία όσο αποκρουστική και αν είναι αλλά προς τιμήν της κάνει τις στιγμές που είναι απαραίτητο ενώ μερικές φορές αποφεύγει ακόμα να δείξει σκληρές εικόνες (η μη θέαση ωστόσο δεν μας εμποδίζει να ανατριχιάσουμε για το τι συμβαίνει εκτός κάμερας όπως γινόταν συνεχώς και στον «Γιο του Σαούλ» του Λάζλο Νέμεθ). Σίγουρα, η Κεντ επέλεξε το τι θα μας δείξει όμως το αξιοθαύμαστο είναι ο τρόπος με τον οποίο θέλησε να μας το παρουσιάσει κρατώντας την κάμερα όσο πιο κοντά μπορούσε στο εξαντλημένο και στοιχειωτικό πρόσωπο της πρωταγωνίστριας Άσλινγκ Φραντσιόζι (η Lyanna Stark του GOT) για να δείξει ίσως πώς μοιάζει ο πόνος όταν είναι ολοκληρωτικός.

Και αν τα εκφραστικά μέσα της 27χρονης Ιρλανδής βρήκαν το ταίρι που τα ανέδειξε, τότε ο Σαμ Κλάφλιν είναι ένας από τους απεχθέστατους χαρακτήρας που είδαμε τα τελευταία χρόνια στην μεγάλη οθόνη για το μέγεθος των βδελυρών πράξεών του. Ωστόσο, όταν υπάρχει έγκλημα υπάρχει και τιμωρία και αυτόν τον Βρετανό τον ακολουθεί κατά πόδας.

Τα νοήματα που βγαίνουν εν τέλει από το “The Nightingale” είναι πολλά και αφορούν πολλά περισσότερα. Η Κεντ καταφέρνει να μιλήσει με όρους μυθοπλαστικούς για γεγονότα που υπήρξαν πραγματικές στιγμές στην ιστορία της Αυστραλίας αλλά το μανιφέστο της είναι πιο οικουμενικό. Ίσως να μην κάνει ένα σινεμά για όλους (το “The Nightgale” για πολλούς θα είναι μία ανοίκεια πρόταση) όμως σίγουρα κάνει ένα σινεμά που αφορά όλους.

Published: 5 Feb 2020, 17:52
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συντάκτης: 
Τίτλος:
The nightingale
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
136
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο