/ Πήγες Θερινό Σινεμά;

Θα μετρήσουμε πολλά αστέρια μέχρι να ολοκληρώσουμε το αφιέρωμα στα θερινά!

Δες που πήγαμε μέχρι τώρα

Hereditary

Σύνοψη: Όταν η Ελεν,  μητέρα και αρχηγός  της οικογένειας  Γκράχαμ πεθαίνει, τα μέλη της  οικογένεια της κόρης της σταδιακά ανακαλύπτουν  τρομακτικά μυστικά που αφορούν την καταγωγή τους. Όσα περισσότερα ανακαλύπτουν, τόσο συνειδητοποιούν ότι είναι αδύνατον να αποφύγουν την δυσοίωνη μοίρα που έχουν κληρονομήσει.

Άποψη: Είνια εντυπωσιακή η ικανότητα του Άρι Άστερ -και μαλιστα στο σκηοθετικό του ντεμπούτο- να δημιουργεί ορισμένες ανατριχιαστικές καταστάσεις επίμονου τρόμου που βρίσκεται μονίμως σε δεύτερο επίπεδο, χωρίς να ακολουθεί τα συνηθισμένα τρομοκλισέ. 

Η πλανοθεσία του και ο έλεγχος των λήψεών του, βρίσκονται σε υψηλότατο επίπεδο και οι υπαινικτικές συνθήκες τρόμου πάνω στις οποίες βασίζεται για να μετατρέψει μια οικογενειακή τραγωδία που έχουμε ξαναδεί σε ένα εφιαλτικό όραμα συνεχούς φόβου, λειτουργούν τις περισσότερες φορές πολύ αποτελεσματικά και θυμίζουν έντονα κάτι από The witch & It follows. 

Kεντράρει στην απειλή σε ψυχολογικό και σωματικό επίπεδο, έχει καταφέρει να απομονώσει ορισμένα trademark κάδρα προσώπου των τριών πρωταγωνιστών του (ο πατέρας Γκάμπριελ Μπερν αν και στιβαρός όπως πάντα, περνά σε δεύτερο επίπεδο, δίνει όμως την πιο εντυπωσιακή σκηνή του φιλμ...) τα οποία σε στοιχειώνουν ύπουλα και τοποθετεί μια αδιόρατη δύναμη να κατευθύνει τα νήματα δράσεων και αντιδράσεων των πρωταγωνιστών. 

Και εκεί λοιπόν που καλλιεργεί μεθοδικά και με συνέπεια το αίσθημα της αμφιβολίας που φωλιάζει μέσα σου και προκαλεί για δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις και αποφεύγει τις τρομολαγνικές κορώνες, έρχεται το τελευταίο 20λεπτο και δυστυχώς τα ανατρέπει σχεδόν όλα και απογοητεύει. Παρασύρεται σε ένα (κουραστικό και εκνευριστικό) ντελίριο που έχει ήδη ψυχανεμιστεί από την "παράκρουση" που παθαίνει η Τόνι Κολέτ (η οποία συνολικά πάντως είναι αγνώριστη σε μια εξαιρετική, σχεδόν οπερατική ερμηνεία...) και που καταλήγει σε μια γκροτέσκα ξεχειλωμένη παρωδία, ένα θέατρο σχιζοφρενούς αηδίας και παράλογης καινότητας που δείχνει περίπου σαν να ξεπήδησε από άλλο φιλμ. 

Δημοσίευση: 15 Ιουνίου 2018, 17:40
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Hereditary (Η διαδοχή)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
127
Εταιρία διανομής: 
Release: 
14 Ιουνίου 2018
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

clapper
Σύνοψη: Ο Eddie Krumble (Ed Helms) με τον φίλο...
21 λεπτά
Αν για κάποιο λόγο είχε κανείς την απορία πώς...
40 λεπτά
Ακόμα περισσότερο και καλύτερο σινεμά κάτω από τ’ αστέρια! Η...
15 ώρες