/ Πήγες Θερινό Σινεμά;

Θα μετρήσουμε πολλά αστέρια μέχρι να ολοκληρώσουμε το αφιέρωμα στα θερινά!

Δες που πήγαμε μέχρι τώρα
Συνεντεύξεις

Σάμουελ Μάοζ: "Η ταινία μου είναι μια αρχαία ελληνική τραγωδία"



Εννέα χρόνια μετά τον εξαιρετικό «Λίβανο», που είχε αποσπάσει το Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, ο 56χρονος Σάμουελ Μάοζ επιστρέφει με το υποψήφιο για το φετινό Όσκαρ ξενόγλωσσου φιλμ, «Foxtrot», μια γλυκόπικρη ταινία για τα παιχνίδια της μοίρας στις ζωές μας. Μια γνώμη για το φλμ μπορείτε να θυμηθείτε εδώ. Ο ίδιος σχολιάζει:

«Ο Αϊνστάιν έχει πει πως η σύμπτωση είναι ο τρόπος του Θεού να παραμένει ανώνυμος. Το «Foxtrot» είναι ο χορός ενός ανθρώπου με τη μοίρα του. Είναι μια φιλοσοφική παραβολή που προσπαθεί να αποδομήσει αυτήν την ασαφή έννοια που ονομάζεται «μοίρα» μέσω μιας ιστορίας σχετικά με έναν πατέρα και τον γιο του. Βρίσκονται πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο, αλλά παρά την απόσταση και την πλήρη αποξένωση ανάμεσά τους, αλλάζουν ο ένας τη μοίρα του άλλου και εννοείται ο καθένας τη δική του. Η πρόκληση που έβαλα στον εαυτό μου ήταν να ασχοληθώ με το κενό ανάμεσα στα πράγματα που μπορούμε να ελέγξουμε και στα πράγματα που είναι πέρα από τον έλεγχό μας.

Επέλεξα να δομήσω την ιστορία μου σαν μια αρχαία ελληνική τραγωδία, στην οποία ο ήρωας ουσιαστικά προκαλεί τη δική του τιμωρία και παλεύει ενάντια σε όλους όσοι προσπαθούν να τον σώσουν. Προφανώς και αγνοεί το τελικό αποτέλεσμα των πράξεών του. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά κάνει κάτι το οποίο φαίνεται λογικό και σωστό να πράξει. Κι εδώ έγκειται η διαφορά ανάμεσα σε μια συνηθισμένη σύμπτωση και μια σύμπτωση που μοιάζει με ένα σχέδιο της μοίρας. Το χάος διευθετείται. Η τιμωρία ανταποκρίνεται στην αμαρτία με την ακριβή της μορφή. Υπάρχει κάτι το κλασικό και κυκλικό κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Και υπάρχει και ειρωνεία η οποία πάντοτε συσχετίζεται με τη μοίρα. Η δομή μιας αρχαίας ελληνικής τραγωδίας σε τρία μέρη, μου φάνηκε ως η ιδανική δραματική πλατφόρμα μέσω της οποίας θα σχηματοποιούσα την ιδέα μου.

Ήθελα να αφηγηθώ μια ιστορία η οποία θα ήταν σχετική με την διεστραμμένη πραγματικότητα στην οποία τόσο εγώ όσο εμείς, ζούμε. Μια ιστορία που θα εκμαιεύει μια πρέπουσα δήλωση – τοπική και παγκόσμια. Μια ιστορία σχετικά με δύο γενιές: τη δεύτερη γενιά των επιζώντων του Ολοκαυτώματος και την τρίτη γενιά. Και κυρίως το τραύμα που βίωσαν αυτές οι δύο γενιές κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας. Ένα τμήμα αυτής της ατελείωτης τραυματικής κατάστασης επιβλήθηκε πάνω μας με τη βία ενώ ένα άλλο τμήμα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ένα δράμα για μια οικογένεια που διαλύεται στα εξ ων συνετέθη και επανενώνεται. Μια σύγκρουση ανάμεσα στην αγάπη και την ενοχή – αγάπη που που προσπαθεί να διαχειριστεί υπερβολικά έντονο συναισθηματικό πόνο. Κι όπως στην προηγούμενη ταινία μου, το «Λίβανος», ήθελα να συνεχίσω να εξετάζω, με έναν εντατικό τρόπο που συνδυάζει κριτική και συμπόνοια, την ανθρώπινη δυναμική που δημιουργείται σε ένα κλειστό σύστημα.

Στην ταινία υπάρχει μια σκηνή όπου βλέπουμε ένα λάπτοπ στο οποίο είναι γραμμένο ένα συλλυπητήριο μήνυμα και δίπλα στο λάπτοπ, ένα μπολ με πορτοκάλια. Αυτή η σκηνή, αυτή η εικόνα, αποτελεί την ιστορία της χώρας μου σε τέσσερις λέξεις: πορτοκάλια και νεκροί φαντάροι.

Όταν η μεγαλύτερη κόρη μου πήγαινε στο γυμνάσιο, δεν ξυπνούσε ποτέ την ώρα που έπρεπε. Έτσι, προκειμένου να προλαβαίνει να πηγαίνει έγκαιρα στο σχολείο της, μου ζητούσε να της καλώ ένα ταξί. Αυτή η συνήθειά της μας στοίχιζε αρκετά χρήματα και μου φαινόταν ότι ήταν κάτι κακό που έκανα στην ανατροφή της. Ένα πρωί νευρίασα και της είπα να πάρει το λεωφορείο, όπως κάνει όλος ο κόσμος. Κι ας καθυστερούσε να φτάσει στο σχολείο. Ίσως έτσι μάθαινε με τον σκληρό τρόπο να ξυπνάει στην ώρα της. Το λεωφορείο της ήταν το νούμερο 5. Μισή ώρα αφότου έφυγε διάβασα σε ένα ηλεκτρονικό σάιτ ειδήσεων πως ένας τρομοκράτης ανατινάχθηκε στο λεωφορείο της γραμμής νούμερο 5 και πως δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν! Προσπάθησα να τηλεφωνήσω στην κόρη μου στο κινητό της αλλά η σύνδεση δεν ήταν εφικτή λόγω υπερφόρτωσης των γραμμών. Μισή ώρα αργότερα επέστρεψε σπίτι. Δεν πρόλαβε να μπει στο λεωφορείο όπου έγινε η έκρηξη! Το είδε να φεύγει από τη στάση και πήρε το επόμενο λεωφορείο. Και ναι, ακόμα με θεωρώ τυχερό για το γεγονός ότι έχω μόνο κόρες. ..»

Δημοσίευση: 9 Mar 2018, 17:33
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

george clooney echo
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ θα επιχειρήσει να σκηνοθετήσει ξανά και...
3 ώρες
Το πιστόλι - λέιζερ του Han Solo (Χαν Σόλο)...
4 ώρες
Υπόθεση: O Barry, ένας μοναχικός και μάλλον καταθλιπτικός πρώην...
5 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
38784
Spentzos
7669
Odeon
4119
Odeon
3396