Συνεντεύξεις

Mίκαελ Χάνεκε: Είμαι εμμονικός!"



Κάτι σαν ανεπίσημο σίκουελ του υπερ-επιτυχημένου «Αγάπη» (Χρυσός Φοίνικας και Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας), το «Happy End» σημαίνει ταυτόχρονα την επιστροφή του Μίκαελ Χάνεκε στις θεματικές που τον έχουν απασχολήσει περισσότερο στην καριέρα του: η νοσηρότητα που κρύβει μια μπουρζουά οικογένεια, η ένταση ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές και κοινωνικές τάξεις, η υποκρισία της κοινωνίας απέναντι στους πιο αδύναμους, η βία που ξεπηδάει ξαφνικά από τις αναπάντεχες στιγμές, οι πληγές που έχει δεχθεί η ανθρώπινη επικοινωνία παρά την αφθονία της τεχνολογίας. O ίδιος εξηγεί:

Η εικόνα της οικογένειας στην ταινία είναι κάπως αποκαρδιωτική.

Καθόλου, τη βρίσκω ρεαλιστική (γέλια).

Στα αλήθεια;

Ναι, πραγματικά!

Όταν γράφατε την ταινία, είχατε στο μυαλό σας τον Ζαν-Λουί Τρεντινιάν και την Ιζαμπέλ Ιπέρ; Θέλατε να συνεργαστείτε και πάλι μαζί τους;

Ναι, φυσικά, το ήθελα πολύ. Όταν ο Ζαν-Λουί είπε ότι θα τολμούσε να δουλέψει και πάλι μαζί μου, στρώθηκα και άρχισα να ψάχνω τι θα μπορούσε να είναι αυτό. Είμαι αφοσιωμένος στους συνεργάτες μου. Όταν δουλεύω καλά με κάποιον, είναι εύκολο να εμπνευστείς.

Πώς εκδηλώνετε την εμμονή σας στη λεπτομέρεια στα γυρίσματα;

Αν δεν αναπτύσσεις εμμονή με αυτό με το οποίο ασχολείσαι, τότε δεν ανήκεις στη δουλειά αυτή, ή σε όποια καλλιτεχνική έκφραση. Δεν είναι επιλογή, δεν αποφάσισα δηλαδή να είμαι εμμονικός. Απλώς έτσι είμαι! Δε μου αρέσει όταν δε δουλεύει η σκηνή – αν δε μου βγει, επιμένω μέχρι να βγει.

Γιατί δε θέλετε να εξηγείτε τις ταινίες σας;

Η ερμηνεία των ταινιών μου είναι θέμα του θεατή. Προσπαθώ να αφήνω στοιχεία στον τρόπο με τον οποίο σκηνοθετώ και έπειτα αφήνω τη δουλειά σε εκείνους. Ελπίζω ότι ζω τη ζωή μου με ανοιχτά μάτια. Και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την σημερινή κοινωνία, χωρίς να αναφέρουμε την τυφλή κατάσταση μέσα στην οποία ζούμε. Δεν αναζητώ ποτέ μια μόνο θεματική – αυτό είναι κάτι που με ενοχλεί. Πρέπει να με αγγίξει κάτι για να μπορέσω να γράψω κάτι βαθύτερο. Φυσικά, η ταινία έχει μια αίσθηση πικρίας για τον τρόπο που ζούμε. Αλλά αυτή δεν είναι μια ταινία που μιλάει για ένα γαλλικό πρόβλημα… είναι παντού στην Ευρώπη. Το θέμα είναι ο τρόπος ζωής μας.

Για άλλη μια φορά, θίγετε το ζήτημα της επικοινωνίας μέσω της τεχνολογίας. Τι σας κάνει να επιστρέφετε στο θέμα αυτό;

Από τη πρώτη μου κιόλας ταινία ασχολήθηκα με τα media και τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε, αλλά αυτό δεν είναι το κυρίαρχο θέμα της ταινίας. Μάλιστα, θα προτιμούσα οι θεατές να βγουν από την ταινία και να μην έχουν εντοπίσει ένα κυρίαρχο θέμα στην ταινία.

Πώς λειτουργεί ακριβώς η δημιουργική σας διαδικασία;

Συλλέγουμε ‘χρώματα’ για έναν χαρακτήρα και ταυτόχρονα χτίζουμε μια πραγματική πλοκή. Αν και σε αυτή τη ταινία, δεν υπάρχει πλοκή – είναι μια ιστορία. Με κάθε ταινία δουλεύω διαφορετικά. Αλλά πριν γράψω τις σκηνές και τους διαλόγους, προσπαθώ να έχω βρει την αρχιτεκτονική του σεναρίου. Ο στόχος μου είναι να λέω όσο το δυνατόν λιγότερα για να προκαλώ το μεγαλύτερο δυνατό, με απλό τρόπο.

H κριτική της ταινίας εδώ.

Δημοσίευση: 17 Nov 2017, 16:25

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μετά το πολύ επιτυχημένο (αλλά και εξαιρετικό) «Good Time»,...
18 λεπτά
Αυτό θα είναι ένα απίστευτο challenge για όποιον χρεωθεί...
57 λεπτά
Μέλη της οικογένειας του Τσάρλι Τσάπλιν απηύθυναν έκκληση για...
3 ώρες
Alki

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Audio Visual
20625
Tanweer
16304
Odeon
15202
Odeon
13844