News

"The mechanism" season 1: Ανθυπο-Narcos



Σύνοψη: Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, το «The Mechanism» εξερευνά τον κόσμο της διαφθοράς στην Βραζιλία. Ο Marco Ruffo είναι αστυνομικός εδώ και 20 χρόνια, παντρεμένος και με μία κόρη. Το 2003 ανακαλύπτει μία υπόθεση διαφθοράς, με 10 δις να βρίσκονται αναιτιολόγητα σε τραπεζικούς λογαριασμούς. 10 χρόνια μετά ο ίδιος μαζί με μία ομάδα μυστικών πρακτόρων θα προσπαθήσουν να ξεδιαλύνουν το σκάνδαλο, συλλαμβάνοντας τον Roberto Ibrahim, βασικό εμπλεκόμενο. Θα διαπιστώσουν όμως ότι σε αυτές τις δολοπλοκίες είναι μπλεγμένοι πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες, εισαγγελείς που θα τους εμποδίσουν να φθάσουν στην αλήθεια.

Άποψη: Το Netflix είναι γνωστό ότι επενδύει και σε μη αγγλόφωνες παραγωγές, εξαπλώνοντας τα πλοκάμια του προς όλο τον κόσμο, έχοντας ιταλικές, γαλλικές, γερμανικές, λατινοαμερικάνικες, ολλανδικές παραγωγές και για πρώτη φορά τούρκικη, με την πρόθεση να γίνει και ελληνική παραγωγή. Το «O Mecanismo» (=Ο Μηχανισμός) είναι μία βραζιλιάνικη σειρά που θα ήθελε να έχει την επιτυχία του «Narcos», ωστόσο έχει δομικά προβλήματα, που το απομακρύνουν από κάτι τέτοιο. Δημιουργός της σειράς είναι ο βραβευμένος με Χρυσή Άρκτο το 2008 για το «Elite Squad», Jose Padilha (σκηνοθέτης του τελευταίου «Robocop», του πρόσφατου «7 days in Entebbe» που είδαμε στην Berlinale, αλλά και παραγωγός του «Narcos»), σε σενάριο του ίδιου και της Elena Suarez.

Η σειρά προσπαθεί να διεισδύει στον υπόκοσμο και στις παρανομίες, με την διαφορά ότι εδώ δεν πρόκειται για καρτέλ ναρκωτικών και εγκληματίες, αλλά ανθρώπους που έχουν κατά τα άλλα μία υψηλή θέση, ενώ ορισμένοι είναι εκλεγμένοι από το λαό για να κυβερνήσουν. Είναι μία αξιόλογη προσπάθεια, αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει η δυσκολία του ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, και μάλιστα πρόσφατα. Πηγή έμπνευσης είναι το σκάνδαλο Lava Jato που ξέσπασε στην Βραζιλία το 2014, με περίεργες συναλλαγές χρημάτων που δεν δικαιολογούνταν. Το σκάνδαλο αναλύθηκε στο βιβλίο Lava Jato του Vladimir Netto, το οποίο αποτέλεσε την σεναριακή βάση. Ωστόσο, εκεί που χωλαίνει η σειρά είναι στο ότι γίνεται περίπλοκη, χωρίς να χρειάζεται και χωρίς καν να το επιδιώκει. Οφείλεται στην αδυναμία του σεναρίου, με τα κενά και τα χρονικά άλματα, που δεν βοηθούν στο να αποκτήσει ο θεατής, τουλάχιστον ο μη βραζιλιάνος που ίσως δεν ξέρει τι έγινε, μία σαφή εικόνα. Αντίθετα, η εικόνα είναι θολή όχι μόνο για τα τεκτενόμενα, αλλά και για τους ίδιους τους ήρωες.

Ποτέ δεν μπορείς να ψυχολογήσεις τους πρωταγωνιστές, λόγω της αποσπασματικότητας με την οποίαν παρουσιάζονται τα γεγονότα από την αρχική ανακάλυψη του 2003, μέχρι και το 2014 όταν πλέον το σκάνδαλο έλαβε τεράστιες διαστάσεις. Επίσης, είναι απορίας άξιο, γιατί η σειρά ξεφορτώνεται τον Ruffo για 2 επεισόδια, για να τον επαναφέρει μετά, αφού το πιο δυνατό επεισόδιο είναι το 1ο, που το σκηνοθετεί ο Padilha, στο οποίο ο Ruffo είναι το βασικό πιόνι σε αυτήν την σκακιστικής σκέψης αποδυνάμωση του αντιπάλου, όσο διώχνονται ή ξεσκεπάζονται ένα-ένα τα «πιόνια». Ενδιαφέρον έχει το πρωτοπρόσωπο voice over του ήρωα, αν και κατά στιγμές αχρείαστα βερμπαλιστικό. Μία ακόμα δυνατή σκηνή είναι στο τελευταίο επεισόδιο (8ο), με τον αποκαλυπτικό μονόλογο του αστυνομικού, όταν πλέον έχει καταλάβει τι ακριβώς παίζεται. Από το 1ο όμως μέχρι το 8ο επεισόδιο η σειρά δεν ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει τα πραγματικά στοιχεία από την υπόθεση, έστω και κάπως παραλλαγμένα, με αποτέλεσμα να καταλήγει κάπου στη μέση κουραστική. Η ζωή, λένε, κρύβει τα πιο ενδιαφέροντα σενάρια, μερικές φορές όμως μεταφέρονται στην μικρή ή μεγάλη οθόνη με έναν πιο αδιάφορο τρόπο.

 

 

Δημοσίευση: 30 Απριλίου 2018, 16:04
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Λίγους μήνες μετά το Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου για...
4 λεπτά
Ήρθε η ώρα για την πρώτη μουσουλμάνα υπερηρωίδα της...
14 λεπτά
Ο Timothee Chalamet συνεχίζει την ανοδική πορεία του στην...
22 λεπτά

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
22929
Odeon
5618
Feelgood
4507
UIP
4493
Seven
3500