News

Φεστιβάλ Λονδίνου 2017: "The Meyerowitz Stories" - Κριτική

Πανοραμα Ευρωπαικου Κινηματογραφου



Μπόλικη δόση κωμωδίας και ξεκαρδιστικών σκηνών, daddy-issues και τρία ετεροθαλή αδέλφια που βρίσκονται στο ίδιο μέρος για να φροντίσουν τον πατέρα τους, μία αλκοολική μητριά, και καλλιτεχνικές ιδιοσυγκρασίες στην οικογένεια, με πρωτοετή φοιτήτρια κινηματογράφου να κάνει παράταιρες ταινίες. Τι είναι όλα αυτά; Κάποια παράξενη ιστορία αλά Wes Anderson; Όσο κι αν μας προκαλεί να τη συγκρίνουμε λιγάκι με το The Royal Tenenabaums, η νέα ταινία του Noah Baumbach έχει δικό της πυρήνα και πολλά στοιχεία που θα μας κάνουν να αγαπήσουμε το The Meyerowitz Stories.

Ο Baumbach επιλέγει ένα εξαιρετικό καστ για να ζωντανέψει την ιστορία του, που τη χωρίζει σε 5 κεφάλαια. Το πρώτο ξεκινά με τον Danny (Άνταμ Σάντλερ) να προσπαθεί να παρκάρει με την κόρη του για να επισκεφθούν τον παππού της και πατέρα του Danny, Howard Meyerowitz (Ντάστιν Χόφμαν). Ο Howard βρίσκεται στο διαζύγιο νούμερο τρία και στη γυναίκα νούμερο τέσσερα, Maureen (Έμμα Τόμπσον), η οποία μοιάζει να αναβιώνει το στυλ από τα παιδιά των λουλουδιών, όταν δεν βρίσκεται να οδηγεί και να παρκάρει το αμάξι της χτυπώντας κάποιο δέντρο. Με αφορμή μία έκθεση που γίνεται για τα έργα του Howard και πολλά αναπάντεχα γεγονότα, ο Danny ξαναβλέπει την ετεροθαλή του αδερφή Jean (Ελίζαμπεθ Μάρβελ) και τον ετεροθαλή του αδερφό Matt (Μπεν Στίλερ) και ξεκινούν οι οικογενειακές ιστορίες, καθώς ο Danny και η Jean θεωρούνται κάπως ως οι αποτυχημένοι της οικογένειας ενώ ο Matt το καμάρι του Howard, ακόμα κι αν ο ίδιος δεν το βλέπει.

Ο Άνταμ Σάντλερ και ο Μπεν Στίλερ αποτελούν ένα εξαιρετικό ντουέτο αδερφών, που μας χαρίζει μπόλικο γέλιο. Άλλοτε σαρκαστικοί, άλλοτε πιο ευαίσθητοι, άλλοτε ευαίξαπτοι να ξεκινούν καυγάδες, αποτελούν την κινητήριο δύναμη της ταινίας. Εν τέλει, όμως, η ερμηνεία του Στίλερ ξεχωρίζει. Ο Ντάστιν Χόφμαν, από την άλλη, είναι πειστικός στον ρόλο του σοβαρού πατέρα με τις παιδιάστικες συνήθειες και στην ουσία προσφέρει ισορροπία στην ταινία. Με όλους τους χαρακτήρες να είναι εξίσου έντονες προσωπικότητες, ο σκηνοθέτης προσπαθεί να δώσει χώρο στον καθένα τους να έχει τις στιγμές του και το γέλιο είναι άφθονο. Η ταινία ακολουθεί ένα συγκεκριμένο ρυθμό, και δεν βαραίνει ποτέ, ούτε γίνεται ιδιαιτέρως συναισθηματική, εκτός από κάποιες στιγμές πατέρα-κόρης όταν τραγουδάνε μαζί.

Για μία ήρεμη νύχτα στον καναπέ ή για κάποιο φθινοπωρινό απόγευμα σε μια σκοτεινή αίθουσα κάποιου σινεμά, σίγουρα θα την απολαύσει κανείς. Ίσως όμως μετά από λίγο να ξεχαστεί...

6 / 10

 

Δημοσίευση: 7 Οκτ. 2017, 12:20
Συντάκτης:

Filmschool.gr - Σεμινάρια Σκηνοθεσίας

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Το νέο spin-off ή πιο σωστά, μια ιστορία του...
5 λεπτά
Θα έχει την πλήρη επίβλεψη της σειράς, αλλά τελικά...
1ώρα
the defenders
Σύνοψη: Το The Defenders, το “τηλεοπτικό” στοίχημα της Marvel,...
2 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
UIP
58070
Feelgood
16875
Tanweer
15000
Odeon
11036
Feelgood
8834