Review:

Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Ένα πραγματικά συγκινητικό ντοκιμαντέρ, που παίζει ανάμεσα στον πόνο που προκάλεσαν τα πραγματικά εγκλημάτα της Χιλιανής χούντας και στον ρομαντισμό της μελέτης του διαστήματος.

Κοινός τόπος η έρημος Ατακάμα, μια αχανής άγονη έκταση γεμάτη αλάτι, λάβα και άμμο η οποία διαθέτει εξαιρετικά καθαρή ατμόσφαιρα και στην οποία έχουν εγκατασταθεί μερικά από τα πιο σύγχρονα τηλεσκόπια. Εκεί βρίσκονται και πολλοί ομαδικοί τάφοι των δολοφονημένων πολιτικών κρατουμένων του καθεστώτος Πινοσέτ και ομάδες γυναικών έχουν εδώ και χρόνια επιδοθεί στην αναζήτηση των οστών τους.

Μια συχνά μάταιη αναζήτηση, σαν ταξίδι στο διάστημα, όπου ο χρόνος και οι μνήμες διαστέλλονται για να χαθούν τελικά στην κοσμική απεραντοσύνη. Ο Γκούζμαν, σκηνοθέτης του Salvador Aliente/2004 ντύνει τις ιστορίες αυτές με εξαίσιες εικόνες και μελαγχολική διάθεση ενώνοντας τις τελίτσες σε ένα κινηματογραφικό σχέδιο που φιλοσοφεί πάνω στο παρελθόν, τη νοσταλγία και την ιστορική αλήθεια. Kαι που βραβεύτηκε πέρυσι στα Ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογράφου.

Μιχάλης Κωνσταντέλλης

Σημείωση:
Ένα από τα πιο όμορφα - και σπαραχτικά - ντοκιμαντέρ που έχω παρακολουθήσει εσχάτως. Μακάρι να το δούμε κι εδώ σε DVD...