Review:

H μόνη σκηνοθετική απόπειρα του Λέοναρντ Καστλ έμελλε να τον κατατάξει ανάμεσα στους πιο ενδιαφέροντες cult σκηνοθέτες ever. Πιο γνωστός για τη δουλειά του ως συνθέτης όπερας ο Καστλ ζωντάνεψε στην οθόνη μιαν αληθινή ιστορία που συνέβη τη δεκαετία του 1940 όταν έπειτα από μια τυχαία συνάντηση μέσω μικρών αγγελιών για μοναχικές καρδιές, η Μάρθα Μπεκ και ο Ρέι Φερνάντεζ σκότωσαν 12 γηραιές κυρίες για να αρπάξουν τα χρήματά τους. Το φιλμ για το δολοφονικό ζευγάρι μιας υπέρβαρης νοσοκόμας και ενός ισπανόφωνου ζιγκολό ταυτίστηκε με το δημιουργό του μιας κι ο ίδιος ανέλαβε την έρευνα και έγραψε το σενάριο της ταινίας. Έτσι το φιλμ υπήρξε ένα από τα πρώτα αμερικανικά «indies», και παρ’ όλο το χαμηλό του κόστος είναι σκηνοθετημένο και κομμένο σωστά, με ρυθμό μελετημένο και φωτογραφημένο σε ‘καταθλιπτικό’ ασπρόμαυρο.
Έτσι σύντομα ο θεατής ξεχνά το low budget στόρυ και επικεντρώνεται στη δράση που μας μεταφέρει στον κόσμο των δύο δολοφόνων. Η ηθοποιός Σίρλεϋ Στόλερ αποτύπωσε με τρόπο τρομαχτικό τη φρικιαστική προσωπικότητα του χαρακτήρα της, ενώ είχε ήδη γίνει γνωστή στο underground από την παρουσία της στο πειραματικό θέατρο της Νέας Υόρκης. Ακολούθησαν κι άλλοι ρόλοι σούπερ-κακιάς όπως φύλακας-ναζί στο «Pasqualino Settebellezze» (1975) της Λίνα Βερτμίλερ ή bartender στο απίθανο horror/comedy «Frankenhooker» (1990). O Τόνυ Λο Μπιάνκο από την άλλη είναι μοναδικός ως λατίνος εραστής, που έχει αβρό τρόπο με τις λέξεις. Ο ιταλο-αμερικανός ηθοποιός υπήρξε επαγγελματίας πυγμάχος κι έχει κάνει περάσματα - σε μικρούς ή μεγαλύτερους ρόλους - από σημαντικές ταινίες όπως το «French Connection» (1971) ή το «Serpico» (1973). Έχει επίσης σκηνοθετήσει για την τηλεόραση και παραμένει ακόμα στην ενεργό δράση. Πίσω στην ταινία κι ενώ το επίκεντρο της προσοχής πέφτει στα αποτρόπαια εγκλήματα δεν είναι δυνατόν να μην αισθανθούμε και λίγη συμπάθεια για τη μοναξιά των πρωταγωνιστών που ψάχνουν απεγνωσμένα τον έρωτα. Η απόγνωση είναι συναίσθημα κυρίαρχο στο φιλμ με όλη τη μιζέρια της συντηρητικής «προαστιακής» αμερικής να δίνει ένα ακόμα βαρύτερο τόνο στην ατμόσφαιρα. Ένα πραγματικά τρομακτικό φιλμ δίχως εφέ ή υπερβολές, απλός αληθινός τρόμος..!

Σημείωση:
Οι παραγωγοί του φιλμ πλησίασαν τον Μάρτιν Σκορτσέζε για να σκηνοθετήσει την ταινία. Ο Σκορτσέζε ήταν φρέσκος από τη σχολή και νέο ταλέντο εκείνη την εποχή, αλλά διαφωνίες προέκυψαν εξαιτίας αργοποριών του σκηνοθέτη και καλλιτεχνικών διαφορών. Ο Καστλ ανέλαβε τη σκηνοθεσία μετά από λίγο καιρό και η ταινία πλασαρίστηκε - ‘αδικα - ως exploitation ώσπου η πρόσφατη dvd έκδοση της criterion αποκαταστήσει τη φήμη του.