Review:

Ίσως το καλύτερο σπαγγέτι γουέστερν εκτός Λεόνε. Αυτή είναι η φήμη που ακολουθεί το εμβληματικό φιλμ του Κορμπούτσι που γύρισε μερικά από τα καλύτερα και ανάμεσά τους το Django/1966, στο οποίο ο Ταραντίνο βασίζει - καθώς όλα δείχνουν - την επόμενή του ταινία. Εδώ βέβαια έχουμε εξ αρχής μια ανατροπή κανόνων. Γυρισμένο για να αναπαριστά τα χιονισμένα τοπία της μεγάλης θύελλας της Γιούτα το 1899, η ταινία μας μεταφέρει στον άγριο κόσμο των κυνηγών επικυρρηγμένων. Ένας πόλεμος ανάμεσα σε εγκληματίες, χωρίς ηθική και κανόνες. Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν, φιλοσοφία που καλύτερα εκφράζεται στο πρόσωπο του Λόκο, του χαρακτήρα που υποδύεται ο πάντα ευέλικτος Κίνσκι. Αντίπαλο δέος είναι ο Silence - Τρεντινιάν -, ένας μοναχικός μουγγός πιστολάς, που ζητά εκδίκηση για λογαριασμό μιας χήρας και για το κόψιμο της γλώσσας του όταν ήταν παιδί. Οι δυο τους βρίσκονται αντίπαλοι μαζί με δεκάδες άλλους παράνομους και στην πορεία πολύ αίμα κυλά στο χιόνι. Βίαο φιλμ, τολμηρό (μια από τις πρώτες διαφυλετικές ερωτικές σκηνές θα δεις εδώ), ένα πεσιμιστικό αριστούργημα, που απομυθοποιεί τη Δύση. Φωτογραφία που κόβει την ανάσα με εντυπωσιακά πανοραμίκ και ζουμ, ένα από τα καλύτερα σκορ του Μορικόνε και επιρροή που έφτασε το Unforgiven/1992 του Ίστγουντ 25 χρόνια μετά. Το αντισυμβατικό τέλος τα συνοψίζει όλα σε ένα πραγματικό λουτρό αίματος. Και να σκεφτεί κανείς πως όλο γυρίστηκε στα περίχωρα της Ρώμης και τα Πυρηναία...>>

Σημείωση:
Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν συμφώνησε να παίξει στο φιλμ για να βοηθήσει τον παραγωγό που ήταν φίλος του και υπό τον όρο πως δε θα χρειαζόταν να εκστομίσει ούτε μια ατάκα. Έτσι ο χαρακτήρας του προέκυψε...μουγγός