Review:

Αυτό εδώ ήταν σίγουρα μπροστά από την εποχή του. Ο σκηνοθέτης Χόλαντ επανεφηύρε τα vampire movies αρκετά χρόνια πριν τα σύγχρονα εφηβικά μελό κι όταν κυριάρχη ακόμα τάση στις ταινίες τρόμου ήταν τo slasher. Έτσι το σενάριο κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις, κι ο τρόμος προκύπτει από την επιδέξια σκηνοθεσία και την ερμηνεία των ηθοποιών, ιδίως του Κρις Σάραντον. Αυτός υποδύεται το γοητευτικό βαμπίρ που μετακομίζει δίπλα σε έναν έφηβο που ζει με τη μητέρα του. Καθώς ο μικρός βλέπει να γίνονται περίεργα πράγματα στο σπίτι των γειτόνων, η ζωή των φίλων και η δική του μπαίνουν σε κίνδυνο. Και μπορεί η πλοκή να ακούγεται υπερβολικά στρωτή, αλλά δεν αναλώνεται σε λεπτομέρειες, υπακούει μεν τα κλισέ του είδους της, τα προσαρμόζει δε, στα 80s. Προκύπτει μια σούπερ διασκεδαστική ταινία με αγωνία, μαύρο χιούμορ, αλλά και δράμα, που πάνω που πάει να γίνει τετριμμένη, κάνει έξυπνα twist και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον. Στην ίδια ιδιαίτερη κατηγορία ταινιών που έδωσαν πνοή στο genre, κάνει καλό double bill με το An American Werewolf in London/1981 του Τζον Λάντις. Οι δυο ταινίες μοιράζονται τις ίδιες teen ευαισθησίες χωρίς να χάνουν την ικανότητά τους να φοβίσουν. Ο ρυθμός είναι τέτοιος ώστε να προκαλέσει τις σωστές συναισθηματικές αντιδράσεις με εναλλαγές ανάμεσα στο φρικώδες και το ρομαντικό. Ευκαιρία και για συγκρίσεις μιας και σύντομα κυκλοφορεί remake με τον Κόλιν Φαρέλ.

Σημείωση:
Τα σπέσιαλ εφέ της ταινίας είχε φροντίσει ο Ρίτσαρντ Έντλουντ, μάστερ στο επάγγελμα από την εποχή του Star Wars/1977 ως το Die Hard/1988 και παραπέρα. Η εφαρμογή του ειδικού μακιγιάζ πάλι, για τις σκηνές που ο Κρις Σάραντον ήταν βαμπίρ, έπαιρναν ως και οχτώ ώρες.