Review:

Πρώτο μέρος μιας επικής σειράς έξι ταινιών με τίτλο The Yakuza Papers, το φιλμ του Φουκασάκου αποτελεί πρωτότυπο για ό, τι έχετε δει σε αιματοβαμένο mafia δράμα αλλά σε αντίθεση με το Νονό του Κόπολα, εδώ η κινηματογραφική αίσθηση είναι πρώτο πρόσωπο. Μοντάζ πολλά χρόνια μπροστά, hand held κάμερες και look ντοκιμαντέρ φέρνουν το θεατή κοντά στην αποτρόπαια δράση ενώ με στόρι που ξεκινά στην αμερικανοκρατούμενη Χιροσίμα και εξελίσσεται μια δεκαετία σε ρεαλιστικό γιακούζα, δε θα το χάσετε ποτέ. Αντιθέτως ο ρυθμός είναι φρενήρης, ο κόσμος πολύς και η βία τεστάρει τις αντοχές. Δεν είναι βέβαια ένα φιλμ που βασίζεται στον αισθητικό εκβιασμό αλλά μετράει περισσότερο η στέρεα αφήγηση, οι πολυδιάστατοι αντι-ηρωικοί χαρακτήρες και το συμπέρασμα πως έτσι αμοράλ είναι ο κόσμος των γιακούζα. Κάτω από την απεικόνιση των ανθρώπινων τεράτων υπάρχει ένα σχόλιο μηδενιστικό που ο Φουκασάκου επανέφερε αργότερα με το πολυσυζητημένο Battle Royale/2002. Τα στοιχεία αυτά μεταφέρουν με ερμηνευτική δεινότητα και οι ηθοποιοί με προεξέχοντα τον Bunta Sugawara που μεταξύ άλλων θα πρωταγωνιστήσει στα 78 του και στη νέα ταινία του βετεράνου σκηνοθέτη Γιόζι Γιαμάντα (Otōto/2010). Το φιλμ και η σειρά είχαν μεγάλη εισπρακτική και κριτική επιτυχία στην Ιαπωνία και είναι η καλύτερη εισαγωγή στα roots της γιακούζα κινηματογραφίας.

Σημείωση:
Τα φιλμ της σειράς επηρέασαν σε στυλ και ατμόσφαιρα πολλά αμερικανικά νεο-νουάρ και σκηνοθέτες όπως ο Ουίλιαμ Φρίντκιν και ένα νέο κύμα στην Ιαπωνική κινηματογραφία στις ταινίες του Τακέσι Κιτάνο, Τακάσι Μιίκε και άλλων.