Φεστιβαλ

En Lefko 17: "Una" - Κριτική



Το “Una” ζωντανεύει για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το φημισμένο μονόπρακτο δράμα “Blackbird” του Σκωτσέζου θεατρικού συγγραφέα Ντέιβιντ Χάροουερ, σε σεναριακή προσαρμογή δική του, και αφορά στην απόπειρα μιας βαθιά πληγωμένης και ολοφάνερα αποπροσανατολισμένης κοπέλας να αντικρίσει κατά πρόσωπο μετά από πολλά χρόνια έναν αρκετά μεγαλύτερό της άνδρα, με τον οποίο όταν ήταν δεκατριών είχε συνάψει μια τρίμηνη ερωτική σχέση που τη σημάδεψε για πάντα. Όμως, η πλοκή, η οποία φλερτάρει ανοιχτά με το θρίλερ, καθώς μέχρι τα μισά της ταινίας όλα δείχνουν πως απώτερος σκοπός της Ούνα, που εισβάλλει στην “τακτοποιημένη” ζωή του Ρέι την πλέον ακατάλληλη στιγμή, είναι η εκδίκηση, επιχειρεί να προσεγγίσει υπό μια -κάθε άλλο παρά συνηθισμένη- οπτική γωνία το ζήτημα taboo της αποπλάνησης ανηλίκου.

Ιδιαίτερα ζόρικο, οπωσδήποτε, το θέμα του κινηματογραφικού αυτού ντεμπούτου του καταξιωμένου Αυστραλού θεατρικού σκηνοθέτη Μπένεντικτ Άντριους. Ωστόσο, αν και “πρωτάρης” πίσω από την κάμερα, και παρά το γεγονός πως δεν αποφεύγει κάποια κλισέ, καταφέρνει να το χειριστεί με εντυπωσιακή δεξιοτεχνία, ελισσόμενος επιδέξια ανάμεσα σε ποικίλους ηθικούς σκοπέλους, ακροβατώντας με χάρη πολύπειρου σχοινοβάτη πάνω στο αόρατο νήμα που ενώνει την αθώα αγάπη με την εκμετάλλευση και διατηρώντας σε υψηλά επίπεδα το σασπένς που πηγάζει από τη μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στην Ούνα και τον Ρέι. Εκμεταλλεύεται, δε, υποδειγματικά τους διάφορους χώρους του δαιδαλώδους εργοστασίου όπου εξελίσσεται κατά κύριο λόγο η δράση, μεγεθύνοντας την αίσθηση πως όλο αυτό λειτουργεί και ως ένας συμβολισμός για τον λαβύρινθο της ψυχής της βασανισμένης ηρωίδας του.

Η Ρούνι Μάρα και ο Μπεν Μέντελσον, φιλμαρισμένοι συχνά-πυκνά σε “αποπνικτικά” close-ups που ενισχύουν την εκφραστικότητά τους, συνθέτουν ένα εκρηκτικό δίδυμο, πετυχαίνοντας με τις ηλεκτρισμένες, επώδυνα πειστικές ερμηνείες τους να μας αναγκάζουν να παίρνουμε πότε το μέρος του ενός και πότε του άλλου (αξιοσημείωτο κατόρθωμα στην περίπτωση του δεύτερου), κάτι που ενισχύεται και από την υποδειγματική χρήση από πλευράς Άντριους των διάφορων flashbacks που ρίχνουν άπλετο φως σε κρίσιμες πτυχές της απαγορευμένης σχέσης ανάμεσα στη 13χρονη Ούνα (θαυμάσια στο ρόλο η Ρούμπι Στόουκς) και τον 40άρη Ρέι.

Και παρόλο που η -σχεδόν “φαρσοκωμική”- τελευταία πράξη της ταινίας αποδυναμώνει κάπως τις θετικότατες εντυπώσεις μας, η απουσία πραγματικής κάθαρσης αποτελεί το ιδανικότερο δυνατό φινάλε σε μια ιστορία που, εξ ορισμού, δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει οποιουδήποτε είδους “happy end”.

8 / 10

Δημοσίευση: 4 May 2017, 17:58
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέθανε σε ηλικία 56 ετών ο Σουηδός Μάικλ Νίκβιστ,...
5 λεπτά
Όπως αποδείχθηκε ξεκάθαρα από την ανταπόκριση του κοινού, η...
48 λεπτά
alexandra daddario gq
PAPARRAZZI
Για την Αλεξάντρα Νταντάριο τα λόγια είναι μάλλον περιττά:...
11 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
22294
Tanweer
17008
UIP
8257
Tanweer
6942