Dance of the dream man

Η τηλεοπτική σειρά του Ντέιβιντ Λιντς έθεσε νέα στάνταρντς στην prime-time tv και προκάλεσε τις συμβάσεις του είδους. Για όσους δεν είχατε προλάβει την πρώτη προβολή της στην ΕΡΤ στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, να πούμε πως επρόκειτο για έναν εθιστικό συνδυασμό σαπουνόπερας και θρίλερ εγκλήματος, που λάμβανε χώρα σε μια φαινομενικά ήσυχη αμερικανική κωμόπολη.

Το παράλογο χιούμορ και η μεταφυσική ατζέντα δε θα είχαν, ωστόσο, νόημα, αν δε συνοδευόταν από την κατάλληλη μουσική επένδυση. Το στοιχειωμένο σκορ από το μόνιμο συνεργάτη του σκηνοθέτη, έντυνε με ατμοσφαιρικές νότες κάθε επεισόδιο της σειράς. Moody, σκοτεινό υλικό με σαφείς αναφορές σε noir κινηματογράφο, μυσταγωγική εισαγωγή του θεατή στην πλοκή και τους αμφιλεγόμενους χαρακτήρες της σειράς. Συνθετικό χαλί που πάνω του ρόλαρε ηλεκτρικό πιάνο, σαξόφωνο και vibes.

Εμμονική jazz και άμπιεντ περάσματα, ενώ χαρακτηριστική είναι η κιθάρα αλά Duane Eddy στο εισαγωγικό κομμάτι. Κατάφερε να αποδόσει μελαγχολία και ομορφιά όπως λίγα και προκαλεί ακόμα έντονο συναισθηματικό response. Τα τρία τραγούδια της Julie Cruise κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος ενώ ο Moby χρησιμοποίησε sample από το θέμα του Twin Peaks στην breakthrough επιτυχία του «Go»...

Mιχάλης Κωνσταντέλλης