Απόψεις

Φεστιβάλ πιο οικονομικά…με φαντασία !



Σαν σήμερα θυμάμαι την απελευθερωτική αίσθηση από την πρώτη εμπειρία μου σε Φεστιβάλ. Είχα χαθεί στη μαγεία της σκοτεινής αίθουσας και έβλεπα κάθε λεπτομέρεια και κάθε σκηνή μπροστά μου καρέ-καρέ με ηδονοβλεπτική περιέργεια αλλά και διάθεση να ταυτιστώ με το υπόλοιπο κοινό που λειτουργούσε αποενοχοποιητικά. Ο κινηματογράφος είναι ένα από τα θαύματα της τέχνης που δεν ολοκληρώνεται, ωσότου προβληθεί μπροστά στον θεατή. Δεν έχουν όλες οι ταινίες αυτή την ευκαιρία. Για μερικά χαμηλότερου προϋπολογισμού καλλιτεχνικά φιλμ ένα φεστιβάλ είναι ίσως το μοναδικό μέσο για να φτάσουν ως τον πολυπόθητο τελικό τους στόχο: το μάτι και την καρδιά του θεατή. Αρκεί να προβληθεί στο σωστό φεστιβάλ και στο κατάλληλο timing.

Ένα αυθεντικό κινηματογραφικό Φεστιβάλ οφείλει να εστιάζει περισσότερο στην «καθαρή» κινηματογραφική απόλαυση, στο ποιοτικό σινεμά και να ρισκάρει, παρά ίσως την έλλειψη χρηματοδότησης, με το να εντάσσει στο πρόγραμμά του και δυσκολότερα, πειραματικά, καλλιτεχνικά φιλμ και όχι μόνο να ποντάρει σε ταινίες με λαμπερό καστ που φιγουράρει για να κερδίσει την προσοχή του κοινού, των κριτικών και των χορηγών με απώτερο στόχο ένα πιο σίγουρο box office.

Αντίσταση στην δικτατορία της αγοράς

Το φεστιβάλ πρέπει να συνεχίσει να είναι ένας χώρος αντίστασης απέναντι στη δικτατορία της αγοράς και όχι να την υπηρετεί, σύμφωνα και με την αρχική ιδέα ίδρυσης των πρώτων φεστιβάλ τη δεκαετία του 1920. Με προβληματίζει όταν φεστιβάλ αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους σα να είναι ιδιωτικές «γκαλερί», όπου οι ταινίες προβάλλονται με αυτοσκοπό να πουληθούν. Ή όταν οι δημιουργοί γυρίζουν μια ταινία και πασχίζουν να τη δείξουν σε ένα καλό φεστιβάλ για να έχουν τη διανομή στο τσεπάκι τους ή τουλάχιστον έναν αρκετά καλό λόγο για να αποκτήσουν διανομή.

Για εμένα η συμμετοχή σε φεστιβάλ δεν είναι το εχέγγυο για την εξασφάλιση της. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, η καλλιτεχνική επιτυχία μιας ταινίας που συμμετείχε αλλά και βραβεύτηκε σε διεθνή φεστιβάλ να μην έχει καμία συνέχεια. Το καλό ή κακό word of mouth του τελικού κριτή, που είναι το κοινό, επηρεάζει καθοριστικά ή δίνοντας τρομερή ώθηση ή καταδικάζοντας μια ταινία. Ο θεατής είναι η τελική πράξη της δημιουργίας. Μην τον ξεχνάμε.

Μικρό ιστορικό

Τα πρώτα φεστιβάλ εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1920 σαν αντίδραση και άμυνα ταυτόχρονα στην παραγωγή του Χόλιγουντ που ήταν αδιαμφισβήτητα η μεγαλύτερη επιχείρηση τότε στην παραγωγή ταινιών. Δειλά δειλά τα φεστιβάλ ξεκίνησαν να προωθούν άλλες μικρότερες εθνικές κινηματογραφίες, ντοκιμαντέρ και αβάν-γκαρντ φιλμ. Το πρώτο αυτό καθεαυτό μεγάλο διεθνές Φεστιβάλ άνοιξε τις πύλες του στη Βενετία το 1932. Έκτοτε, χιλιάδες Φεστιβάλ δίνουν το καθιερωμένο τους ραντεβού με το κοινό κάθε χρόνο, με το Φεστιβάλ των Κανών να έχει τη μεγαλύτερη επιρροή.

Δημοσίευση: 12 Οκτ. 2010, 20:08

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

το netflix μιλα ελληνικα
Από σήμερα Τρίτη 12 Δεκεμβρίου, η πλατφόρμα μετάδοσης τηλεοπτικού...
8 ώρες
Το Netflix έδωσε στη δημοσιότητα ορισμένα ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία...
11 ώρες
lucifer s03
Το πρώτο πράγμα που μας κέντρισε την περιέργια για...
12 ώρες
Alki

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Audio Visual
20625
Tanweer
16304
Odeon
15202
Odeon
13844